خبرگزاری تسنیم ـ هادی حمیدی*؛ سخنان ارزشمند استاد سید علی حسینی آملی از شاگردان مرحوم علامه حسن‌زاده آملی (ره) در هشتمین گعده نویسندگان حوزوی بسیار شیرین، آموزنده و تأثیرگذار بود.

دو نکته قابل تأمل و بصیرت‌افزا در بین سخنان استاد، توجه‌ام را به خود جلب کرد که دوست داشتم برای عزیزانی که در جلسه حاضر نبودند روایت کنم؛

1. عشق و علاقه بی‌نهایت مرحوم علامه به حضرات معصومین علیهم‌السلام

به‌ویژه حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام (که تأکید ویژه و دائمی در آثارشان دارند که ایشان را «امام امیرالمؤمنین» و حضرت «وصی» خطاب نمایند) ایشان را بی‌قرار می‌کرد و همواره سرشک اشک از دیدگانشان در غربت مولا و حضرت زهرای مرضیه سلام الله علیها جاری می‌شد.

در جلسه‌ای، ایشان با بیان مظلومیت‌های حضرت، با تمام وجود کسانی را که در مقابل ولیّ فقیه زمان و فرزند امیرالمؤمنین، عَلَم مخالفت برمی‌افراشتند و مانع اجرای منویات رهبری معظّم(امام شهید) می‌شدند را مذمت و سرزنش می‌کردند.

2. در خاطره‌ای دیگر استاد نقل کردند

زمانی که روزنامه‌های زنجیره‌ای به مرحوم آیت‌الله مصباح یزدی(ره) توهین کرده و آن کاریکاتور کذایی را کشیدند، به محضر علامه شرفیاب شدم و ایشان فرمود؛ من دیشب تا به صبح نخوابیدم، چرا این‌ها به حضرت آقای مصباح و عالم شیعه توهین کردند!؟

این واکنش‌های غیورانه و انقلابی مرحوم علامه حسن‌زاده آملی نشان از بصیرت فوق‌العاده ایشان از اوضاع زمانه و دلدادگی بی‌نظرشان نسبت به امام خامنه‌ای شهید و علمای راستین و در خط اسلام ناب داشت.

علامه حسن زاده در دیدارهای متعدد خود با روحانیون، طلاب علوم دینی و نیروهای نظامی به‌خصوص فرزندان خود در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بسیار متواضعانه و با روحیه شاد همراه با مطایبه برخورد کرده و بارها فرمودند: شهید صیاد شیرازی خیلی از من اشک گرفت!

همچنین با وجود کثرت اشتغالات علمی و کهولت سن در دیدار مسئولان و مردم، ضمن ملاطفت پدرانه از نقد و تذکر جدی هم ابایی نداشتند که تذکر تشرگونه ایشان به مرحوم آذری قمی نسبت به تبعیت از منویات امام شهید و انذار وی از جمله این موارد بود.

*پژوهشگر ادبیات

انتهای پیام/