رسم تسنیم این نیست که هرگاه فردی در داخل در موقعیت ضعف یا نامطلوبی قرار گرفته، زبان به نقد او بگشاید؛ اصطلاحاً «افتاده را سنگ زدن» در مرام تسنیم نیست و به همین دلیل، علی‌رغم تمام سخنان بی‌ربطی که جناب رسایی بعضاً علیه تسنیم منتشر می‌کند، بنایی هم نداشتیم که به موضوع حکم زندان او اساساً ورود کنیم و طی چند روز گذشته نیز که به نوعی درباره این حکم در فضای مجازی صحبت می‌شد، تسنیم نسبت به آن سکوت کرده بود.

امّا اظهارات امروز آقای رسایی درباره حکم خود، نکات قابل تأملی دارد که شاید تذکر برخی از آنها بد نباشد.

1ـ این متن اساساً بنای ورود به تحلیل حکم قضایی آقای رسایی و یا تحلیل نوع سیاست‌ورزی ایشان را ندارد و آنچه در بندهای بعد می‌آید صرفاً یک تحلیل محتوا از اظهارات امروز خود ایشان است.

2ـ آقای رسایی حکم قضائی درباره خود را «عجیب» خوانده و گفته است که «چند خلاف روال قضایی در آن اتفاق افتاده است»؛ این سخن مشخصاً زیر سؤال بردن حکم قضایی است. همین امروز چند نفر دیگر از جمله آقایان صادق زیباکلام، عباس عبدی و حشمت فلاحت‌پیشه نیز حکم قضائی دریافت کردند. اگر برای آقای رسایی حکمی صادر نمی‌شد و این چهره‌های سیاسی دیگر به همین شکل احکام قضائی را عجیب و خلاف روال عنوان می‌کردند، واکنش آقای رسایی چه بود؟ آن را تأیید می‌کرد؟

3ـ یک سخن بسیار عجیب آقای رسایی این است که گفته است «روال این است که برای نشر اکاذیب، اساساً جریمه مالی صادر می‌شود و حکم حبس نمی‌دهند!» و سپس به مورد محمدجواد ظریف اشاره می‌کند و می‌گوید: «خودم از ظریف شکایت کردم و او به 40 میلیون تومان جریمه محکوم شد!»

به اینکه شکایت او از ظریف چه بوده و چه نبوده اساساً کاری نداریم و نمی‌دانیم ماجرا چه بوده؛ امّا یک سؤال مهم اینجا مطرح می‌شود: آقای رسایی همواره تصورش این بوده که اگر علیه کسی یا نهادی نشر اکاذیب کند نهایتاً با یک جریمه مالی سر و ته قضیه هم می‌آید؟ و به همین دلیل حالا خیلی هم به خود برای مراعات اخلاق در این زمینه سخت نمی‌گرفته است؟ این سؤالی است که از این جنس صحبت آقای رسایی کاملاً برمی‌خیزد و انسان را نگران می‌کند! فرض کنیم اصلاً یک نشر اکاذیب در این دنیا با جریمه مالی حل شود و حبسی هم اتفاق نیفتد، آیا آخرت هم به همین سادگی است؟

4ـ آقایی رسایی در سخنان خود می‌گوید که حکم قضایی علیه او‌ محصول «وفاق» بعضی‌ها بوده است! این گفته دقیقاً متهم کردن دستگاه قضایی به سیاسی‌کاری است. اگر هر کسی حکم قضایی علیه خود را سیاسی بداند، اعتباری برای دستگاه قضایی باقی می‌ماند؟ آقای رسایی می‌گوید که قوه قضاییه علیه دیگران حکم بدهد اشکالی ندارد؛ اما اگر رسایی می‌تواند قوه قضاییه را به سیاسی‌کاری متهم کند، دیگران چرا نکنند؟ این چه دور باطلی است که آقای رسایی با متهم کردن دستگاه قضایی به سیاسی‌کاری در آن می‌افتد؟

5ـ از بخش‌های بسیار عجیب دیگر سخنان آقای رسایی اینجاست که می‌گوید بابت این حکم شرمنده نیست و بعد می‌گوید از دفاع از حقوق مردم شرمنده نیست!
این یک مغلطه و باز هم متهم کردن دستگاه قضاست. استنتاج منطقی از این مغلطه جناب رسایی این‌طور می‌شود که دستگاه قضا رسایی را به خاطر دفاع از حقوق مردم محکوم کرده است! این اتهام کمی علیه دستگاه قضاست؟ آقای رسایی برای تبرئه خود حاضر است یک قوه دیگر را این‌طور لجن‌مال کند و مقابل حقوق مردم قرار دهد؟ این اتهام ‌کمی علیه نظام است؟

6ـ آقای رسایی در ادامه می‌گوید آنهایی باید شرمنده باشند که با تراستی‌ها مرتبط‌اند یا دلارهای صادراتی نفت مردم را برنگرداندند.

تراستی‌ها و دزدهای ارز و پدرجد حمایت‌کنندگان سیاسی آنها باید شرمنده باشند و خود آنها هم باید به اشدّ مجازات محکوم شوند؛ اما این چه ربطی به حکم رسایی دارد؟

مغلطه آقای رسایی اینجاست که به مخاطب این‌طور القا کند که این حکم او به نوعی به مخالفت با تراستی‌ها و… برمی‌گردد؛ این هم یک اتهام‌افکنی و لج‌پراکنی بزرگ علیه دستگاه قضایی است.
شاید آقای رسایی به سیاق سابق فکر می‌کند اگر قیمت نشر اکاذیب 40 میلیون است لابد این طور اتهام زدن به دستگاه‌های حاکمیتی هم با 50-60 میلیون سر و تهش هم می‌آید! پس چرا همین‌طور لاف عدالت‌خواهی و مردمگرایی نزنیم و به صورت دستگاه‌های حاکمیتی چنگ نزنیم؟ اصلاً کُلَّش مگر چند دلار می‌شود؟ با این دلار گران!

به هر صورت به نظر می‌رسد آقای رسایی حاضر است به خاطر حکم قضایی خود به صورت خیلی موضوعات چنگ بزند!

انتهای پیام/؛