انتخاب مصالح دیوارچینی مستقیماً روی بار مرده سازه، سرعت پیشرفت پروژه و هزینه‌های نهایی پنهان اثر می‌گذارد.

هبلکس می‌تواند جایگزین مناسبی برای آجر و سفال باشد؛ اما مانند هر مصالحی، محدودیت‌هایی هم دارد. در ادامه، این مزایا و محدودیت‌ها را بررسی می‌کنیم.

مزایای بلوک هبلکس

مهندسان و مجریان حرفه‌ای سال‌هاست به دنبال راهکاری برای کاهش بار مرده و حذف مراحل سنتی زمان‌بر در کارگاه هستند. بلوک AAC با پخت هیدروترمال تحت فشار بخار در اتوکلاو، مجموعه‌ای از ویژگی‌های فیزیکی منحصربه‌فرد را ارائه می‌دهد که در ادامه این مزایا را با جزئیات بررسی می‌کنیم.

سبک‌سازی واقعی سازه

چگالی خشک هبلکس استاندارد بین 450 تا 600 کیلوگرم بر متر مکعب است؛ یعنی وزنی کمتر از یک‌سوم دیوار آجری سنتی. کاهش وزن دیوار، بار مرده و نیروی زلزله وارد بر سازه را کم می‌کند؛ اما مقدار این کاهش باید در محاسبات سازه بررسی شود.

استفاده از محصولاتی با کیفیت و دقت ابعادی مناسب، مانند هبلکس رضوی، اجرای دیوارچینی را منظم‌تر می‌کند؛ اما کاهش مصرف فولاد به طراحی سازه وابسته است.

عایق‌بندی حرارتی پایدار

ضریب هدایت حرارتی این بلوک‌ها در بازه 0.11 تا 0.15 وات بر متر درجه کلوین قرار دارد که عملکردی فوق‌العاده برای یک مصالح ساختمانی است.

ساختار متخلخل با حباب‌های ریز مسدود هوا، مانع از تشکیل پل‌های حرارتی و هدررفت انرژی سرمایشی و گرمایشی می‌شود. بااین‌حال، تأمین الزامات مبحث 19 به ضخامت دیوار، اقلیم و ترکیب کامل جداره بستگی دارد و همیشه با حذف عایق تکمیلی ممکن نیست.

مقاومت استثنایی در برابر حریق

ساختار متشکله از سیلیکات کلسیم هیدراته، هبلکس را به مصالحی کاملاً نسوز و غیرقابل اشتعال در بالاترین رده استاندارد (کلاس A1) تبدیل کرده است.

این بلوک‌ها در ضخامت‌های متعارف می‌توانند تا بیش از 4 ساعت دمای بالای 1000 درجه سانتی‌گراد را بدون افت مقاومت یا ایجاد گازهای سمی تحمل کنند. به همین دلیل، هبلکس برای برخی دیوارهای جداکننده، داکت‌ها و فضاهای نیازمند مقاومت حریق گزینه‌ای کاربردی است.

سرعت بالای اجرا

برش دقیق کارخانه‌ای، امکان اجرای بلوک با لایه نازک چسب پایه سیمانی را فراهم می‌کند. به دلیل سطح کاملاً شاقول نهایی، مرحله سنتی و سنگین گچ‌وخاک ضخیم از پروژه حذف می‌شود. این روش معمولاً سرعت دیوارچینی را افزایش می‌دهد و مصرف ملات و هزینه نیروی انسانی را کاهش می‌دهد.

سهولت شیارزنی تاسیسات

بافت یکنواخت هبلکس امکان برش با اره دستی و ایجاد داکت‌ها یا مسیر لوله‌های برق و تاسیسات مکانیکی را بدون ضربات سنگین هیلتی فراهم می‌آورد.

برش کنترل‌شده، تخریب موضعی و تولید نخاله را کاهش می‌دهد. تکه‌بلوک‌های سالم را می‌توان در رگه‌های پایانی استفاده کرد و پرت مصالح را کاهش داد.

خلاصه مزایای هبلکس را در جدول زیر می‌بینید:

معایب و چالش‌های بلوک هبلکس

اجرای صحیح هبلکس به رعایت دستورالعمل‌های نصب و شناخت محدودیت‌های آن نیاز دارد. مهم‌ترین معایب و راهکارهای کنترل آن‌ها عبارت‌اند از:

جذب آب اولیه

تخلخل مویین بلوک تمایل زیادی به مکش آب آزاد ملات و گچ دارد که در صورت کنترل نشدن، گیرش گچ را سوزانده و سبب پوک شدن نازک‌کاری می‌شود.

مرطوب‌سازی کنترل‌شده و استفاده از پرایمر و مش در محل درزها، احتمال ترک‌خوردگی اندود را کاهش می‌دهد. پیش‌عمل‌آوری مناسب و انتخاب اندود سازگار، کیفیت نازک‌کاری را بهبود می‌دهد.

عدم تحمل بارهای محوری

هبلکس با مقاومت فشاری حدود 2.5 تا 3.5 مگاپاسکال، صرفاً برای تیغه‌های جداکننده میان‌قابی طراحی شده و نباید تحت بارهای ثقلی و محوری قرار گیرد.

دیوار نباید بار تیر یا سقف را تحمل کند و اتصال آن به سازه باید مطابق جزئیات اجرایی مصوب انجام شود. اتصالات و مهار دیوار باید مطابق الزامات لرزه‌ای و جزئیات مصوب پروژه اجرا شود.

نیاز به یراق‌آلات خاص

ساختار هوادار بتن AAC گیرش اصطکاکی ضعیفی در برابر رول‌پلاک‌های معمولی پلاستیکی و میخ‌های فولادی سنتی نشان می‌دهد.

برای نصب کنسول‌ها، داکت‌های سنگین، رادیاتور و کابینت روی این دیوارها باید حتماً از رول‌پلاک‌های پروانه‌ای، شاخک‌دار یا مارپیچ مخصوص بتن سبک استفاده شود. این اتصالات هزینه‌ای جداگانه به اجرای دیوار اضافه می‌کنند.

هزینه‌های حمل‌ونقل

حجم بالای پالت‌های هبلکس در مقایسه با وزن آنها، کرایه حمل هر متر مکعب را برای فواصل طولانی یا بارهای خرده‌فروشی افزایش می‌دهد. برای پروژه‌های کوچک درون‌شهری، تهیه مصالح از بنگاه‌های توزیع مانند مراکز فروش هبلکس تهران بدون تکمیل ظرفیت یک تریلی کامل ممکن است صرفه اقتصادی اولیه را کمرنگ کند.

برای کنترل هزینه، خرید عمده و بارگیری مستقیم از کارخانه معمولاً صرفه بیشتری دارد. معایب و راهکارهای کنترل آن‌ها در جدول زیر خلاصه شده‌اند:

 

"این مطلب تبلیغاتی است"