به گزارش گروه بین­‌الملل تسنیم؛ طبق زمان­بندی اعلام شده، قرار است در 27 اکتبر (5 آبان) انتخابات بیست و ششمین دوره پارلمان رژیم صهیونیستی (کنست) برگزار شود. برخلاف انتخابات قبلی که در نوامبر 2022 برگزار شد و در آن زمان نتانیاهو برای تقویت جناح راست، دو حزب قدرت یهود به رهبری ایتامار بن­‌گویر و صهیونیسم مذهبی به رهبری بتسلائل اسموتریچ را متحد کرد؛ این بار نتوانست چنین اقدامی را تکرار کند. لذا اکنون این دو حزب که رهبرانشان جزو تندروترین وزرای کابینه محسوب می­‌شدند، قرار است برای کسب کرسی بیشتر با هم رقابت کنند.

با توجه به مواضع تند دو حزب قدرت یهودی و صهیونیسم مذهبی، پایگاه رأی آنها عمدتاً در میان صهیونیست‌های مذهبی، راست‌گرا و جریان‌های مذهبی افراطی، به‌ویژه شهرک‌نشینان کرانه باختری است. در واقع کسانی که هنوز به این دو حزب رأی می­‌دهند، حامیان ایده تصرف سرزمین­‌های فلسطینی در کرانه باختری و نوار غزه، گسترش شهرک­‌سازی ضمن تخریب خانه­‌های فلسطینی­ها و کاربست سیاست‌های خشونت آمیز با آنها هستند. پیرو چنین تفکراتی، رهبران این دو حزب در کارزارهای تبلیغاتی خود هم ایده­‌هایی در همین راستا مطرح کرده­اند.

طرح خروج  710 بن گویر

در همین راستا ایتمار بن‌گویر ایده­‌ای تحت عنوان «طرح خروج 710» ارائه کرده است که هدف نهایی آن کوچاندن فلسطینی­‌ها از نوار غزه است. با این حال وی در توضیح این طرح مدعی شده که این «یک طرح اسرائیلی برای برای تشویق مهاجرت داوطلبانه! از غزه» محسوب می­‌شود.

این ابتکار در واقع یکی از خواسته‌های اصلی حزب قدرت یهودی در هرگونه مذاکره برای ورود به کابینه بعدی خواهد بود. ناگفته پیداست که چنین ایده­‌ای می­‌تواند انتقادات شدید بین­المللی را برانگیزد. ضمن آنکه تا به امروز هیچ کشوری پیدا نشده است که با پذیرش مهاجران از غزه موافقت کند. زیرا در سه سال گذشته و از زمان شروع جنگ غزه در اکتبر 2023، ایده مهاجرت از غزه بارها و بارها مطرح شده است: ابتدا توسط دونالد ترامپ در فوریه 2025، پس از دیدار با بنیامین نتانیاهو و بعداً در گفتمان سیاسی و بحث‌های کابینه.

در حالی که نتانیاهو تمایلی به پذیرش چنین اقدام گسترده‌ای نداشت، بن گویر از حامیان مشتاق آن بود. در مراحلی، نتانیاهو حتی این طرح را تبلیغ کرد تا بن گویر را متقاعد کند که در ترکیب اعضای کابینه‌اش باقی بماند و موجب فروپاشی کابینه نشود. نتانیاهو همچنین چندین جلسه اختصاصی در مورد این موضوع برگزار کرد و اعضای کابینه امنیتی را در جریان تماس‌هایی با چندین کشور در آفریقا - مانند اتیوپی، کنگو و سومالی‌لند- قرار داد که تلاش کرده است آنها را برای جذب فلسطینی‌هایی که از غزه مهاجرت خواهند کرد، متقاعد کند.

با این حال، این طرح واقعاً به نتیجه نرسید. آمریکایی‌ها نیز از ایده ترامپ عقب‌نشینی کردند و پس از آن بود که در طرح 20 ماده‌ای ترامپ به صراحت اعلام شد ساکنان غزه در این باریکه باقی خواهند ماند و مهاجرت داوطلبانه ساکنان تشویق نخواهد شد.

اما بن‌گویر همچنان بنا دارد این برنامه را به نحوی اجرایی سازد. این طرح که با نام «خروج 710» شناخته می‌شود، هدفی بلندپروازانه را تعیین می‌کند: خروج داوطلبانه 250 هزار نفر از ساکنان غزه در سال اول، 1.11 میلیون نفر ظرف سه سال و حدود 1.86 میلیون نفر فلسطینی ظرف هفت سال.

طبق این طرح، برای هر فرد یا خانواده فلسطینی که تصمیم به ترک غزه می‌گیرد، یک مسیر شخصی ایجاد خواهد شد که شامل یک کشور مقصد تأیید شده، وضعیت قانونی، مدارک و ویزا، بودجه سفر، مسکن اولیه، آموزش حرفه‌ای، کمک شغلی و پشتیبانی تا 24 ماه می‌شود. به گفته بن‌گویر، از جمله کشورهایی که به عنوان مقاصد احتمالی در نظر گرفته می‌شوند، ترکیه، اتیوپی، کنگو و تعدادی از کشورهای عربی هستند.

این طرح بر اساس 12 اصل بنا شده است: فقط خروج داوطلبانه؛ ممنوعیت خروج بدون تعیین کشور مقصد و وضعیت تنظیم‌شده؛ باز شدن پرونده شخصی برای هر فرد و خانواده؛ حفظ وحدت خانواده؛ ایجاد طیف گسترده‌ای از کشورهای مقصد؛ مسیرهای حمایتی کاری، تحصیلی، پزشکی، خانوادگی و اجتماعی؛ یک بسته جذب و توانبخشی؛ پرداخت به کشورها و نهادهای جذب کننده آوارگان فلسطینی بر اساس عملکرد؛ غربالگری امنیتی فردی؛ مشارکت بین‌المللی؛ اهداف عملکرد سالانه؛ و شفافیت از طریق تهیه گزارش ماهانه تعداد درخواست‌ها، مجوزها، خروج‌ها، هزینه‌ها و جذب در کشورهای مقصد.

هزینه این طرح، نجومی است: سرمایه‌گذاری اولیه اسرائیل به مبلغ 10 میلیارد شِکِل (کمی بیش از 3 میلیارد دلار) برای تأسیس و راه‌اندازی، در کنار یک چارچوب تطبیقی  تا سقف 50 میلیارد شِکِل، منوط به مشارکت بین‌المللی و توافقات با کشورهای جذب‌کننده.

حزب قدرت یهودی این طرح را شرط پیوستن به دولت بعدی قرار خواهد داد. بن‌گویر به عنوان بخشی از مذاکرات ائتلاف، خواستار تأسیس یک وزارتخانه دولتی مختص مهاجرت داوطلبانه خواهد شد که شامل یک وزیر، یک مدیر کل، بودجه مستقل، اختیارات، تمهید یک تیم مذاکره‌کننده بین‌المللی و یک سیستم اجرایی مستقل خواهد بود.

لازم به ذکر است بن‌گویر پیش از این نیز خواستار ایجاد یک مرجع ملی برای تشویق مهاجرت اعراب اسرائیلی که به این رژیم «وفادار» نیستند، و همچنین فلسطینی‌ها شده بود، طرح‌هایی که هرگز به دلیل بی‌نتیجه بودنشان تبلیغ نشدند. بن گویر همچنین در حال برنامه‌ریزی یک کمپین مشابه در بیلبوردها در چندین کشور آفریقایی است.[1]

واقعیت این است که چنین ایده­‌هایی در زمره جنایات مرتبط با «پاکسازی قومی» قرار می­‌گیرد و در حقوق بین‌الملل (به‌ویژه در اساسنامه دیوان کیفری بین‌المللی و کنوانسیون‌های ژنو)، تأکید شده است انتقال اجباری جمعیت غیرنظامی می‌تواند مصداق جنایت جنگی یا جنایت علیه بشریت باشد، مگر در موارد بسیار محدود و موقت که به دلایل نظامی فوری و با تضمین بازگشت همراه باشد. اما به رغم چنین مسائلی، شاهد هستیم در روند تبلیغات انتخاباتی فلسطین اشغالی، یک رهبر حزب آشکارا برنامه­‌هایی در خصوص پاکسازی قومی فلسطینی­‌ها را تئوریزه و مطرح می­‌کند تا بتواند رأی بیشتری کسب کند! این بدان معناست که احزاب صهیونیستی برای جلب آرا هیچ حد و مرزی انسانی برای خود قائل نیستند.

لازم به یادآوری است بن­‌گویر که سمت وزیر امنیت ملی اسرائیل را هم بر عهده دارد، پیشتر طرحی برای استفاده از تمساح‌ها در اطراف زندان­‌های محل بازداشت فلسطینی­‌ها را داده بود. در همین راستا در اوایل ماه آگوست (نیمه مرداد) حتی وی همراه با عیدیت سیلمان، وزیر حفاظت از محیط زیست به زندان کتسیعوت در منطقه نقب در جنوب سرزمین های اشغالی رفتند و در آنجا از خندق‌های مخصوص کروکودیل‌ها که در اطراف بخشی از محل نگهداری زندانیان حفر شده بودند، بازدید کردند.[2] با این حال بن­‌گویر اخیراً به حامیانش و مقامات حزب اعلام کرده از تبلیغ بابت این طرح در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی خودداری کنند. ادعای او این است که برجسته کردن این طرح به کارزار تبلغیاتی حزب متبوعش آسیب می‌رساند، آن هم از این جهت که «مردم فکر می­‌کنند این طرح یک فریب و اقدام غیرجدی بود و هرگز عملیاتی نمی­‌شود»!!

طرح اسموتریچ برای یهودی­‌سازی نقب و الجلیل

بتسلائل اسموتریچ، رئیس حزب صهیونیسم مذهبی هم با هدف جلب آرا بیشتر طرحی را ارائه کرده که مانند ایده بن­‌گویر زندگی فلسطینی­‌ها را به مخاطره می­‌اندازد. وی ایده یهودی‌سازی نقب و الجلیل را تحت عنوان «بله. یهودی‌سازی!» مطرح کرده است.  اسموتریچ هدف خود را افزودن یک میلیون نفر جمعیت یهودی به نقب و الجلیل، ایجاد 40 شهرک جدید و ده‌ها مزرعه و گسترش شهرک‌های موجود قرار داده است.

به گفته صهیونیسم مذهبی، این طرح به دنبال اجرای مفهومی مشابه سیاستی است که در سال‌های اخیر در کرانه باختری پیش برده است. این طرح به سه محور تقسیم شده است که حزب صهیونیسم مذهبی آن را «زمین، مردم و امنیت» تعریف می‌کند. در حوزه زمین، این حزب به دنبال گسترش شهرک‌سازی و تغییر سیاست برنامه‌ریزی است؛ در حوزه جمعیت، مشوق‌هایی برای ساکنان جهت مهاجرت به نقب و جلیل ارائه می‌دهد؛ و در حوزه امنیت، مجموعه‌ای از اقدامات علیه جرایم سازمان‌یافته و نگهداری غیرقانونی سلاح را پیشنهاد می‌دهد.

اسموتریچ در موضوع اشغالی اراضی، این طرح را پیشنهاد می‌کند که در ابتدا موانع برنامه‌ریزی برای شهرک‌سازی برداشته شوند، اولویت‌ها در مؤسسات برنامه‌ریزی تغییر کنند، تصویب و گسترش شهرک‌های موجود تسریع شود و 20 شهرک جدید در الجلیل و 20 شهرک دیگر در نقب ایجاد شود. این حزب همچنین پیشنهاد می‌کند ده‌ها مزرعه ساخته شود.

یکی از بخش‌های بحث‌برانگیز این طرح، لغو طرح‌هایی است که به گفته صهیونیسم مذهبی، «توالی‌های ارضی اعراب و تصرف زمین‌های دولتی» ایجاد می‌کنند. اصل راهنمای این طرح این است: «زمینی که ما در اختیار نداریم - اعراب آن را در اختیار خواهند گرفت.»

در بیانیه این حزب آمده است «برای لغو طرح‌های خودسرانه‌ای که در سال‌های اخیر در مناطق عرب‌نشین تصویب شده‌اند» تلاش خواهد کرد، طرح‌هایی که به ادعای آنها، بخش وسیعی از زمین را تصرف کرده‌اند و به توانایی توسعه شهرک‌سازی یهودیان در این منطقه آسیب می‌رسانند.

برای پیشبرد این طرح، صهیونیسم مذهبی قصد دارد در چارچوب مذاکرات برای تأسیس کابینه بعدی، مسئولیت اداره برنامه‌ریزی و اداره اراضی اسرائیل را از نخست­‌وزیر آتی مطالبه کند. براساس طرح مزبور، این حزب به دنبال ایجاد تغییراتی در قوانین، حذف موانع و کوتاه کردن مراحل برنامه‌ریزی و بازاریابی است. علاوه بر این، اعلام می‌کند که برای تغییر اولویت‌ها در سیستم‌های برنامه‌ریزی و زمین و قرار دادن متخصصانی با «دیدگاه صهیونیستی و ملی‌گرایانه» در سمت‌های کلیدی تلاش خواهد کرد.

محور دوم این طرح به جمعیت می‌پردازد و در چارچوب آن، حزب هدف خود را اسکان یک میلیون ساکن صهیونیست بیشتر در نقب و الجلیل تعیین می‌کند. برای این منظور، بسته‌ای از مشوق‌ها به گروه‌های مختلف جمعیتی ارائه می‌شود.

طبق این طرح، قرار است نظامیان ذخیره و خانواده‌های در حال خدمت سربازی، از اولویت، مزایای مسکن و مشوق‌هایی برای جابجایی برخوردار شوند؛ به مهاجران جدید مسیر مشخصی برای جذب و اسکان ارائه می‌شود؛ به خانواده‌های جوان مسکن مقرون به صرفه، یارانه‌های توسعه و مزایا؛ و به پزشکان، معلمان و سایر متخصصان کمک هزینه و مشوق‌هایی برای جابجایی اهدا گردد.

برای کارآفرینان و صاحبان مشاغل نیز از طریق آنچه حزب به عنوان «محیط مالیاتی و تشویقی که فعالیت در نقب و الجلیل را تشویق می‌کند» در نظر گرفته شده است. این مشوق‌ها شامل مزایایی در زمین و مسکن نیز خواهد بود، با تأکید بر نیروهای ذخیره ارتش و همچنین مشوق‌هایی برای پزشکان، مربیان، متخصصان فناوری و سایر گروه‌های جمعیتی که کابینه می‌خواهد در این منطقه جذب کند.

در عین حال، این طرح پیشنهاد ایجاد و گسترش مناطق صنعتی و اشتغال، سرمایه‌گذاری در حمل و نقل، آموزش، بهداشت و زیرساخت‌ها را می‌دهد. به گفته این حزب، هدف این است که به خانواده‌های شهرک نشین که به منطقه نقل مکان می‌کنند، پوششی ارائه شود که شامل مسکن، اشتغال و خدمات باشد.

محور سوم این طرح به امنیت و جرم می‌پردازد. حزب صهیونیسم مذهبی ادعا می‌کند میزان سلاح و جرم در جامعه عرب تهدیدی برای امنیت شخصی و ملی است و پیشنهاد می‌کند یک دستور موقت داخلی علیه جرایم سازمان‌یافته پیش برده شود. در برنامه تبلیغاتی این حزب آمده است که قصد دارد از «ابزارهای استثنایی و سختگیرانه» استفاده کند و هدف «برچیدن خودمختاری مسلح اعراب» است.

از جمله مراحل ذکر شده در این طرح می توان به تصویب قانون اضطراری با دستور موقت، تعریف داشتن سلاح‌های غیرقانونی به عنوان تروریسم، ورود شین بت به مبارزه در این حوزه، استفاده از دستگیری‌ها و دستورات اداری و آسیب اقتصادی به سازمان‌های جنایتکار اشاره کرد.

طبق بیانیه صهیونیست‌های مذهبی، این طرح همچنین شامل اقدامی برای جمع‌آوری سلاح‌های غیرقانونی، سرکوب سازمان‌های جنایتکار، تغییرات قانونی که ابزارهای اجرایی را گسترش می‌دهد، و همچنین افزایش اجرای قانون علیه ساخت و ساز غیرقانونی و تصرف زمین‌های دولتی خواهد بود.[3]

این ایده که به معنای کوچکتر شدن فضای زندگی اعراب در اراضی اشغالی و در ادامه افزایش فشار بر فلسطینی­‌ها تعریف می­شود، موجب واکنش فعالان عرب شد. آنها اعلام کردند این یک تلاش ریشه‌دار برای تغییر تعادل جمعیتی و جغرافیایی در منطقه است. آنها اسموتریچ را به «پاکسازی قومی» متهم کردند.

در این رابطه یوسف جبارین، رئیس حزب عربی حدش، توضیح داد نگران طرح ارائه شده توسط اسموتریچ است و آن را آپارتاید تعریف کرد: «اگر طرح مشابهی را از یک وزیر در اروپا ببینید و او به جای صحبت در مورد شهرک‌های عربی، در مورد ساکنان یهودی صحبت کند، چه خواهید گفت؟»

 

یوسف ابراهیم، ​​عضو دفتر سیاسی جنبش «ابناء البلد» نیز در واکنش به این طرح اسموتریچ گفت: مقابله با پروژه‌های شهرک‌سازی و یهودی‌سازی نیازمند درک وسیع‌تری از سیاست اسرائیل است.[4]

بررسی طرح اسموتریچ نشان می­‌دهد او قصد دارد حذف دسترسی اعراب به زمین در اراضی اشغالی را نه تنها با پروژه­‌هایی ماند مصوبه­‌های کابینه پیش ببرد و با ایجاد تغییرات در نهادها از طریق قانونگذاری، زمینه­‌ساز پیشبرد این ایده حتی در آینده و زمانی که وی در قدرت هم نیست، شود.

پانوشت:

 

[1]. https://www.ynet.co.il/news/elections2026/article/yokra14887230

[2]. https://www.ynet.co.il/news/elections2026/article/yokra14883662#autoplay

[3]. https://www.maariv.co.il/news/politics/article-1360248

[4]. https://www.inn.co.il/news/705046

انتهای پیام/