به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، بعضی نام‌ها با گذشت سال‌ها از یک تاریخ فراتر می‌روند و به بخشی از حافظه یک شهر و یک نسل تبدیل می‌شوند؛ نام‌هایی که هر بار تکرارشان، خاطره‌ای از یک انتخاب، یک زندگی و یک فقدان را زنده می‌کند. شهید محمود نریمانی یکی از همین نام‌هاست؛ مدافع حرمی از البرز که 10 سال از شهادتش گذشته اما روایت زندگی و شهادتش همچنان برای خانواده، همرزمان و مردم این استان ادامه دارد.

دهمین سالگرد شهادت شهید محمود نریمانی هم‌زمان با سومین آیین قرار مقاومت در کرج برگزار شد؛ آیینی که با حضور خانواده‌های شهدا، مسئولان، بسیجیان و اقشار مختلف مردم به گرامیداشت یاد شهدا و تجلیل از خانواده‌های آنان اختصاص داشت. این مراسم به میزبانی خانواده شهید نریمانی در مسجد حضرت ولیعصر(عج) شهرک سپهر برگزار شد و معاون بازرسی و تعالی فرماندهان سپاه پاسداران سخنران آن بود.

روایت محمود نریمانی تنها به روز شهادتش محدود نمی‌شود. برای شناخت این شهید، باید به سال‌هایی برگشت که او هنوز در میان خانواده و نزدیکانش زندگی می‌کرد؛ جوانی که بعدها مسیر زندگی‌اش او را به جبهه مقاومت رساند و سرانجام در سوریه به شهادت رسید. محمود نریمانی متولد 12 دی‌ماه 1366 از اهالی روستای دروان و از نیروهای سپاه بود که در جریان مأموریت خود در سوریه، در راه دفاع از حرم اهل‌بیت(ع) حضور یافت.

دهم مردادماه 1395، نام محمود نریمانی در شمار شهدای مدافع حرم قرار گرفت. او در منطقه حما در سوریه به شهادت رسید و با بازگشت پیکرش به کشور، مراسم تشییع او در استان البرز برگزار شد. شهادت نریمانی برای خانواده‌اش پایان یک زندگی مشترک و آغاز سال‌هایی بود که جای خالی او در کنار اعضای خانواده باقی ماند. از این شهید یک فرزند به یادگار مانده که بخشی از سال‌های زندگی خود را بدون حضور پدر سپری کرد.

شناخت او از پدر، در کنار خاطرات شخصی، با روایت‌هایی شکل گرفته که خانواده و نزدیکان از محمود نریمانی برای او بازگو کرده‌اند. حالا 10 سال از آن روز گذشته است. یک دهه زمان کمی نیست؛ در این فاصله، کودکان بزرگ شده‌ و نسل‌ها تغییر کرده‌اند و بسیاری از کسانی که روز شهادت محمود نریمانی را به یاد دارند، امروز روایت آن روزها را برای نسل جوان‌تر بازگو می‌کنند.

خاطراتی که نباید از دست بروند

به همین دلیل، سالگرد شهدا فرصتی است برای اینکه روایت زندگی آن‌ها از حافظه فردی خانواده‌ها به حافظه جمعی جامعه منتقل شود. در آیین گرامیداشت شهید نریمانی، یاد دیگر شهدا نیز گرامی داشته شد. خانواده‌های شهدای جنگ رمضان از جمله مهمانان این مراسم بودند و از آنان تجلیل به عمل آمد؛ خانواده‌هایی که هر یک روایت جداگانه‌ای از شهادت، دلتنگی و سال‌های پس از آن دارند.

هر شهید، پیش از آنکه نامی بر سنگ مزار یا عنوانی در یک فهرست باشد، عضوی از یک خانواده بوده است؛ فرزندی که برای پدر و مادرش جایگاهی داشته، همسری که زندگی مشترکی را آغاز کرده و پدری که برای فرزندش خاطره ساخته است. به همین دلیل، روایت شهادت بدون روایت خانواده شهید، روایتی ناقص خواهد بود. خانواده‌های شهدا در سال‌های پس از شهادت عزیزانشان، بخشی از حافظه آن دوران را حفظ کرده‌اند.

خاطرات، تصاویر، نامه‌ها و روایت‌های آنان می‌تواند بخشی از تاریخ شفاهی دفاع و مقاومت را شکل دهد؛ تاریخی که اگر ثبت و روایت نشود، با گذشت زمان بخشی از جزئیات آن از دست خواهد رفت. در همین چارچوب، «قرار مقاومت» نیز به‌عنوان آیینی برای گرامیداشت شهدا و خانواده‌های آنان برگزار شد. این آئین فرصتی بود تا بار دیگر درباره جایگاه شهدا، خانواده‌های آنان و ضرورت زنده نگه‌داشتن فرهنگ ایثار و مقاومت سخن گفته شود.

توجه به جایگاه خانواده‌های شهدا و ضرورت حفظ و انتقال فرهنگ ایثار و مقاومت از جمله محورهای مورد توجه در چنین برنامه‌هایی است؛ موضوعی که با گذشت سال‌ها از شهادت بسیاری از رزمندگان، اهمیت بیشتری پیدا کرده است. شهید نریمانی نیز بخشی از همین روایت است؛ روایتی که از البرز آغاز شد و به جبهه مقاومت در سوریه رسید. او در شرایطی راهی سوریه شد که درگیری با گروه‌های تروریستی ادامه داشت.

شهادت او زندگی خانواده‌اش را برای همیشه تغییر داد اما نامش را نیز در میان شهدای مدافع حرم استان البرز ماندگار کرد. امروز وقتی از شهید نریمانی سخن گفته می‌شود، صحبت تنها درباره یک تاریخ نیست، سخن از زندگی جوانی است که خانواده و شهرش او را از نزدیک می‌شناختند و بعدها نامش با جبهه مقاومت پیوند خورد. یکی از مهم‌ترین کارکردهای برگزاری سالگرد شهدا، بازگشت به همین بخش از زندگی آنان است.

روایت‌هایی فراتر از قاب شهادت

اینکه شهید تنها در لحظه شهادت تعریف نشود و ابعاد مختلف زندگی، شخصیت، خانواده، فعالیت‌ها و مسیری که طی کرده است نیز برای جامعه روایت شود. این موضوع برای نسل جوان اهمیت بیشتری دارد؛ نسلی که بسیاری از آنان در زمان شهادت شهدای مدافع حرم کودک بوده‌اند یا حتی آن روزها را به یاد نمی‌آورند، امروز شناخت خود از آن دوره را از طریق روایت خانواده‌ها، همرزمان و اسناد موجود به دست می‌آورند.

امروز که یک دهه از شهادت محمود نریمانی گذشته است، روایت او همچنان ظرفیت بازخوانی دارد؛ از زندگی و خانواده‌اش گرفته تا روزهایی که در جبهه مقاومت حضور داشت و سرانجام در حما در سوریه به شهادت رسید. مراسم سالگرد، در نهایت بهانه‌ای است برای اینکه نام شهیدان دوباره شنیده شود؛ اما آنچه ماندگار می‌شود، روایت‌هایی است که از آنان ثبت و به نسل‌های بعد منتقل می‌شود.

روایت‌هایی که اگر دقیق، مستند و از زبان خانواده‌ها و همرزمان ثبت شوند، می‌توانند تصویری واقعی‌تر از انسان‌هایی ارائه دهند که پیش از آنکه «شهید» نامیده شوند، فرزند، همسر، پدر، برادر و عضوی از یک جامعه بوده‌اند. محمود نریمانی نیز امروز در چنین روایتی معنا پیدا می‌کند؛ جوانی از البرز که مسیر زندگی‌اش به جبهه مقاومت رسید، دهم مردادماه 1395 در سوریه به شهادت رسید.

انتهای پیام/