به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، قم در شب شهادت حضرت فاطمه معصومه سلام‌الله‌علیها حال‌وهوای دیگری داشت؛ خیابان‌های اطراف حرم مطهر از حضور هزاران نفر از عاشقان اهل‌بیت علیهم‌السلام پر شده بود و زائران و عزاداران از نقاط مختلف شهر خود را به حرم رسانده بودند. از ساعتی پیش از آغاز مراسم، موج جمعیت در مسیرهای منتهی به حرم شکل گرفته بود و فضای شهر رنگ و بوی عزاداری گرفته بود.

دسته‌های عزاداری یکی پس از دیگری در خیابان‌های اطراف حرم حرکت می‌کردند و با نوحه‌خوانی و سینه‌زنی، به سمت حرم حضرت معصومه سلام‌الله‌علیها می‌رفتند. پرچم‌های عزا در میان جمعیت به چشم می‌خورد و صدای نوحه و ذکر اهل‌بیت علیهم‌السلام فضای اطراف حرم را پر کرده بود؛ صحنه‌ای که هر سال

در شب شهادت بانوی کرامت تکرار می‌شود و جلوه‌ای از پیوند مردم قم با خاندان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله است.

در داخل حرم نیز مراسم‌های مذهبی و مجالس عزاداری برپا بود و زائران در صحن‌ها و شبستان‌ها به سوگواری مشغول بودند. جمعیت به اندازه‌ای بود که در بخش‌های مختلف حرم، زائران در کنار یکدیگر به عزاداری می‌پرداختند و گروه‌های مختلف مذهبی، هیئت‌ها و دسته‌های عزاداری در برنامه‌های شب شهادت حضور داشتند.

این حضور گسترده، تنها یک مراسم معمول شهری نبود؛ برای بسیاری از حاضران، شب شهادت حضرت معصومه سلام‌الله‌علیها فرصتی برای تجدید عهد با اهل‌بیت علیهم‌السلام و زیارت بانویی بود که هجرتش از مدینه به قم، نام این شهر را با خاندان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله گره زده است. حضور سالانه این خیل عظیم از مردم در حرم و خیابان‌های اطراف، تصویری از استمرار یک آیین مذهبی و مردمی در قم به نمایش می‌گذارد.

بین این جمعیت و دسته‌های عزاداری، حال‌وهوای قم در شب شهادت حضرت معصومه سلام‌الله‌علیها برای بسیاری یادآور کربلا و پیاده‌روی اربعین حسینی است؛ همان حرکت دسته‌جمعی عاشقان اهل‌بیت علیهم‌السلام به سوی حرم، با پرچم‌ها و نوحه‌ها و قدم‌هایی که مقصدشان زیارت است. تفاوتی اگر باشد، در جغرافیاست؛ وگرنه صحنه، صحنه دلدادگی است؛ جمعیتی که هر سال در سوگ بانوی کرامت راهی حرم می‌شوند و شهر را به یک مجلس بزرگ عزای اهل‌بیت علیهم‌السلام تبدیل می‌کنند.

انتهای پیام/