افزایش تعرفه اسباببازی: مسکن موقت یا گشایش در تولید؟
- اخبار فرهنگی
- اخبار ادبیات و نشر
- 29 شهريور 1405 - 13:08
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، دفتر مقررات صادرات و واردات نسخه جدید جدول تعرفههای مقررات صادرات و واردات را با اعمال اصلاحات در حقوق گمرکی، سود بازرگانی و ضوابط واردات برخی کالاها منتشر کرد، بر این اساس، حقوق گمرکی 30 ردیف تعرفه مربوط به اسباببازی و کالاهای فرهنگی از 4 درصد به 6 درصد افزایش یافته است، این در حالی است که بسیاری از کارشناسان و فعالان صنعت اسباببازی افزایش قطرهچکانی تعرفه واردات را نه درمان که مسکّنی موقتی برای این صنعت میدانند.
بهگفته لیلا بابایی، مدیرکل سرگرمیهای سازنده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان؛ بیش از 70 درصد از بازار اسباببازی ایران را کالای وارداتی و عمدتاً قاچاق تشکیل میدهد، در چنین شرایطی، صرف افزایش تعرفه واردات، بدون در نظر گرفتن دیگر حلقههای لازم برای به صدا درآمدن چرخ تولید، میتواند نتیجه معکوسی داشته باشد، به این صورت که افزایش تعرفه واردات، اقلامی را شامل میشود که از مبادی رسمی وارد کشور میشوند، در این صورت، واردات این محصولات ممکن است برای تاجر مقرون به صرفه نباشد؛ ازاینرو سهم کالای قاچاق برای تأمین نیاز بازار افزایش خواهد یافت، در واقع، افزایش قطرهچکانی تعرفه واردات بدون در نظر گرفتن دیگر مقدمات تولید، تولید داخل را در یک رقابت نابرابر با کالای قاچاقی قرار میدهد که بدون پرداخت مالیات، عوارض گمرکی و... وارد کشور میشود.
صنعت اسباببازی ایران در یک دهه گذشته تلاش کرده است بهصورت حرفهای و با ارتقای کیفیت و در نظر گرفتن نیاز بازار، از حالت سنتی خود پوستاندازی کند و سهم خود را از بازار داخل افزایش دهد، علیرغم این دغدغه، موانع تولید در سالهای اخیر دست تولیدکننده را گاه در پوست گردو گذاشته است.
افزایش نرخ دلار کنار رشد قیمت مواد اولیه کار را در یکی دو سال گذشته برای تولیدکنندگان دشوار کرده است، از سوی دیگر، کاهش قدرت خرید مردم، سبد فرهنگی خانوادهها را کوچکتر و سهم اقلامی مانند اسباببازی را به حداقل رسانده است؛ بهطوری که بهگفته رئیس انجمن تولیدکنندگان اسباببازی، میزان فروش برخی از تولیدکنندگان در ماههای اخیر در قیاس با سالهای گذشته حدود 60 درصد کاهش داشته است، در چنین شرایطی چه تدبیر و تصمیمی میتواند گره از کار تولیدکنندگان باز کند؟
شاید نگاهی به تجربیات دیگر کشورها بتواند ایده مفیدتری برای ارتقای صنعت اسباببازی پیش چشم ما قرار دهد. ترکیه میان کشورهایی که طی دهههای گذشته توانستند سهم خود را از تولید و صادرات افزایش دهند، به رقم قابلتوجهی دست یافته است.
صنعت اسباببازی در ترکیه در یک مسیر رشد مداوم قرار دارد. ترکیه با در نظر گرفتن این نکته که 33 درصد از جمعیتش را کودکان تشکیل میدهد، در سالهای گذشته با تمرکز بر تولید، توانسته است رشد خود را در این صنعت 20 برابر کند.
در زمان حاضر، ترکیه چهارمین بازار بزرگ صادراتی اتحادیه اروپا و پنجمین تأمینکننده بزرگ کالاهای وارداتی آن است.
اندازه بازار اسباببازی ترکیه در سال 2025 به 1.6 میلیارد دلار رسید، انتظار میرود که این بازار تا سال 2034 با دستیابی به نرخ رشد سالانه مرکب معادل 6.41 درصد در طول دوره 2026 تا 2034، به 3 میلیارد دلار افزایش یابد.
افزایش درآمد سرانه قابلتصرف، در نظر گرفتن سلایق و ترجیحات مصرفکنندگان، محرک تقاضا برای اسباببازیهای متنوع و آموزشی در ترکیه است، علاوه بر این، توسعه زیرساختهای خردهفروشی و رونق فروشگاههای اینترنتی، دسترسی و سهولت خرید را بیشتر کرده و باعث افزایش نفوذ در بازار، بیشتر دیدهشدن محصولات و بهبود فروش در هر دو بخش شهری و روستایی شده است؛ امری که به گسترش سهم بازار اسباببازی ترکیه کمک شایانی میکند.
ترکیه پس از کرونا با خوشهسازی و ایجاد شهرکهای صنعتی تخصصی کنار جلب سرمایهگذاری خارجی تلاش کرد از سهم واردات بکاهد و سبد تولید و صادرات خود را گسترش دهد، بهطوری که طبق آمار اعلامشده از سال 2015 الی 2020، واردات اسباببازی ترکیه 54.4 درصد کاهش داشته است، در همین حال، صادرات در دوره مورد بحث 19 درصد افزایش یافت و از 117.6 میلیون دلار در سال 2015 به 140 میلیون دلار در سال 2019 رسید.
هرچند موقعیت جغرافیایی ترکیه و نزدیکی آن به اروپا و آسیا، این کشور را به مرجعی برای صادرات تبدیل کرده است، اما موقعیت جغرافیایی ایران نیز میتواند مزیتی برای گسترش و توسعه صنعت اسباببازی آن باشد.
از جمله نکاتی که در صنعت جهانی اسباببازی رخ داده، افزایش تقاضا و گسترش این بازار در منطقه آسیا و اقیانوسیه است؛ امری که میتواند برای تولیدکنندگان ایران هم یک فرصت و هم یک تهدید بهشمار آید. این منطقه بیش از نیمی از جمعیت جهان را به خود اختصاص داده است و افزایش نرخ زاد و ولد در این منطقه و آفریقا، امکان توسعه صادرات محصولات را برای تولیدکنندگان داخلی فراهم میکند؛ بهویژه آنکه تولیدات ایرانی از کیفیت قابلقبولی برخوردار است.
اما صادرات در این منطقه چندان کار سادهای بهنظر نمیرسد؛ آن هم با وجود شرکتهای چینی، هندی و ورود بازیگران جدیدی مانند ویتنام. چین پس از کرونا میزان تولیدات خود را در این زمینه افزایش داده و در زمان حاضر، بیشترین صادرات اسباببازی به جهان را از آن خود کرده است، کنار آن، کشورهایی مانند هند تلاش دارند از تعرفههای ترامپ در قبال محصولات چینی، برای خود فرصت بسازند و شرکتهای خود را با سرمایهگذاری داخلی و خارجی افزایش دهند، در این میان، کشورهایی مانند عراق، افغانستان و کشورهای حاشیه خلیج فارس بهدلیل پایین بودن هزینههای ترانزیت، میتوانند بازار بکری برای صنعت اسباببازی ایران باشند،
برای رسیدن به این امر، نیازمند پرداختن به مقدماتی هستیم. گسترش فروش آنلاین و حضور در پلتفرمهای تخصصی یکی از اصلیترین محرکها برای رشد صنعت اسباببازی ایران در منطقه است، از سوی دیگر، بهنظر میرسد اسباببازی مانند دیگر حلقههای صنایع فرهنگی نیازمند برندسازی و استفاده از کاراکترهای جذابی است که با تمرکز بر فرهنگ و اساطیر ایرانی طراحی و تولید شده باشند. حضور پیوسته و قوی در نمایشگاههای تخصصی و معرفی صنعت ایران در این زمینه، با توجه به کیفیت محصولات ایرانی، میتواند تقاضا برای تولیدات ایرانی را افزایش دهد و وابستگی این صنعت را به درآمد ریالی کاهش دهد،
بنابراین بهنظر میرسد هرچند افزایش تعرفه واردات میتواند قدمی مؤثر برای حمایت از تولید باشد، اما کافی نیست، برای جان بخشیدن به این صنعت و ارتقای کیفی و کمّی آن، حلقههای دیگری نیز وجود دارد که غفلت از آنها و تمرکز بر یک بخش، تولید را به نتیجه مطلوب خود نخواهد رساند.
انتهای پیام/+