به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، دیوان عالی آمریکا تلاش‌های ترامپ برای محدودکردن رأی گیری پستی را در آستانه انتخابات میان دوره‌ای ناکام گذاشت و اجازه نداد که این نوع رأی گیری دستخوش تغییر شود. دونالد ترامپ در پستی در شبکه اجتماعی تروث نوشت: اینها(قضات) افرادی نیستند که من با آنها برای تصدی سمت قضاوت در دیوان عالی صحبت کردم. آنها فقط پوسته میان تهی از سلف‌های اصلی خود هستند.

سپس فدرال رزرو با افزایش نرخ بهره به میزان 25 واحد پایه، آن را به محدوده 3. 75 تا 4 درصد افزایش داد. این نخستین افزایش نرخ بهره در 3 سال اخیر است. کوین وارش رئیس فدرال رزرو که ترامپ او را منصوب کرده بود، این اقدام را تصمیمی جدی و سخت و پرمسئولیت دانست.

دونالد ترامپ ماه‌هاست خواهان کاهش شدید نرخ بهره است و حتی پس از نشست اخیر تأکید کرد نرخ‌ها باید به یک درصد یا کمتر برسند؛ اما فدرال‌رزرو تحت ریاست کوین وارش (همان فردی که ترامپ او را برای جانشینی جروم پاول برگزیده بود) درست در جهت مخالف حرکت کرد و نرخ هدف افزایش داد. این تصمیم نیز نه با شکاف، بلکه با رأی 12 به صفر اتخاذ شد؛ در واقع این واقعه را می‌توان نمایشی صریح از استقلال نهادی بانک مرکزی در برابر فشار سیاسی قلمداد کرد.

اما این اتفاق در میان مخالفان ترامپ ماجرا معنایی سیاسی‌تر دارد: رئیس‌جمهوری که بارها خواسته خود را درباره نرخ بهره با صراحت بیان کرده، اکنون شاهد آن است که حتی نهادی به ریاست منصوب خودش نیز حاضر نیست سیاست پولی را با مطالبه و درخواست کاخ سفید تنظیم کند. این وضعیت می‌تواند پرسش‌هایی درباره محدوده نفوذ سیاسی ترامپ بر ساختار حکمرانی اقتصادی آمریکا ایجاد کند، هرچند حامیان استقلال فدرال‌رزرو دقیقاً همین فاصله از دولت را نشانه سلامت نهادی می‌دانند.

پس از اعلام خبر افزایش نرخ بهره، رئیس‌جمهور دوباره با تندی واکنش نشان داد، اما مراقب بود که به‌ جای وارش، هیئت‌ مدیره را مقصر بداند. ترامپ به خبرنگاران گفت که با رئیس هیئت ‌مدیره صحبت کرده است. او گفت: به او گفتم بهتر است با هیئت‌ مدیره هم ‌رأی شوی، چون نتیجه فرقی نخواهد کرد. هیئت‌ مدیره بسیار خصمانه برخورد می‌کند. آن‌ها بسیار سیاسی هستند.

این تلاشی بود برای توجیه یک شوک به سیستم برای ترامپ؛ کسی که به طور غریزی تصور می‌کند هر فردی را که به مقام بالایی منصوب می‌کند، تا ابد به او مدیون خواهد بود و به‌ طور خودکار دستوراتش را اجرا خواهد کرد.

این نگاهی است که به طور دائم توسط کابینه وفادارش تقویت می‌شود؛ از وزیر جنگ، پیت هگست، تا دادستان کل، تاد بلانش، که پیش‌تر وکیل شخصی ترامپ بود.

بلانش روز سه ‌شنبه در باغ رز کاخ سفید کنفرانس مطبوعاتی برگزار کرد و سرسختانه از ترامپ دفاع کرد. او دو روز بعد پاداش خود را گرفت؛ زمانی که در یک گردهمایی انتخاباتی در گاستونیا، کارولینای شمالی شرکت کرد و شنید که ترامپ درباره‌اش گفت: او به عنوان بزرگ‌ترین دادستان کل در تاریخ کشورمان در یادها خواهد ماند.

اما دیوان عالی موضوع متفاوتی است. اکثریت محافظه ‌کار آن شامل سه قاضی است که در دوران نخست ریاست‌جمهوری ترامپ توسط او منصوب شدند. دیوان قطعا در دوران دوم ریاست‌جمهوری‌اش، پیروزی‌های زیادی در درخواست‌های اضطراری به او داده است از جمله لغو احکام دادگاه‌های بدوی که مانع از سرکوب مهاجرت، ممنوعیت خدمت تراجنسیتی‌ها در ارتش و انحلال وزارت آموزش توسط او شده بود.

شاید به همین دلیل است که شکست‌ها او را آزار می‌دهد و برایش غیرقابل توضیح به نظر می‌رسد. قضات، تعرفه‌های گسترده او بر تقریبا تمامی کشورها و محدودیت‌هایش بر حق شهروندی از طریق تولد را رد کردند و هم‌زمان جلوی تلاش او برای اخراج فوری لیزا کوک، از اعضای هیئت‌مدیره فدرال رزرو (بانک مرکزی)، را گرفتند.

هفته گذشته، دیوان عالی اجازه نداد میسوری از نقشه‌های انتخاباتی جدیدی استفاده کند که به اصرار ترامپ برای کمک به جمهوری‌خواهان جهت کسب یک کرسی اضافی در مجلس نمایندگان بازطراحی شده بود.

سپس نوبت به عقب‌نشینی این هفته در برابر محدودیت‌های برنامه ‌ریزی‌شده دولت او برای رأی‌گیری پستی رسید؛ شیوه‌ای که ترامپ مدت‌هاست آن را متقلبانه خوانده، در حالی که خودش همچنان از طریق پست رأی می‌دهد. از میان 9 عضو دیوان، تنها قضات کلارنس توماس و ساموئل آلیتو با این تصمیم مخالف بودند (رأی مخالف دادند).

برای ذهنیت اقتدارگرا، این اتفاق قابل درک نیست. ترامپ عادت کرده است که اولین جرقه‌های مخالفت در میان جمهوری‌خواهان کنگره را پیش از آنکه شعله‌های شورش گسترش یابد، خاموش کند. او تیشه به ریشه ادارات و نهادهای دولتی نظیر کندی سنتر زده و اکنون تهدید به تخریب آن کرده است.

اما او حتی نمی‌تواند انتصابات خود را زمانی که در نهادهای تحت حفاظت سیستم تفکیک قوا آمریکا خدمت می‌کنند، کنترل کند. طنز ماجرا اینجاست که آن‌ها ممکن است ترامپ را از بدترین انگیزه‌های خودش نجات دهند. برای نمونه، مداخله فدرال رزرو با هدف مهار افزایش قیمت‌هایی است که از نظر سیاسی به ترامپ آسیب می‌زند. وارش توضیح داد: حقیقت ساده این است که تورم بسیار بالاست و مدت‌هاست که چنین بوده است.

شاید فقط مسئله زمان باشد تا دوره ماه عسل وارش به پایان برسد و او خشم رئیس‌جمهور را حس کند. اما رئیس فدرال رزرو شاید آگاه باشد که زمان به نفع اوست: هر روز ترامپ را به نقطه‌ای نزدیک‌تر می‌کند که جمهوری‌خواهان شروع به نگاه کردن به فراتر از او برای سال 2028 می‌کنند.

آخر هفته گذشته، مایک جانسون، رئیس مجلس نمایندگان، تنها گفت که کنگره درباره وعده ترامپ مبنی بر پرداخت 5000 دلار به آمریکایی‌ها در صورت حفظ کنترل جمهوری‌خواهان، بحث و تبادل نظر خواهد کرد. روز پنجشنبه، ماریا الویرا سالازار، نماینده جمهوری‌خواه از فلوریدا، در یک تبلیغ انتخاباتی به‌شدت از برنامه اخراج ترامپ انتقاد کرد.

همه اینها نشان می‌دهد ذهنیت اقتدارگرای ترامپ نمی‌تواند مخالفت منصوبان خود را تحمل کند.

انتهای پیام/