به گزارش خبرگزاری تسنیم از کردستان، در مسیر پر فراز و نشیب تاریخ، شهدا نماد انسان‌هایی هستند که معنای واقعی گذشتن از خود را به نمایش گذاشتند؛ انسان‌هایی که آرامش، آسایش و خواسته‌های شخصی خود را کنار گذاشتند تا چراغ امنیت و امید برای دیگران روشن بماند. نام شهدا تنها در قاب تصاویر و سنگ‌نوشته‌ها خلاصه نمی‌شود؛ آنان روایت‌های زنده‌ای از ایمان، اخلاق، محبت و مسئولیت‌پذیری هستند.

شهیدان، پیش از آنکه قهرمان میدان‌های بزرگ باشند، در زندگی شخصی خود انسان‌هایی بزرگ بودند؛ در خانه، همسرانی مهربان، پدرانی دلسوز و اعضایی اثرگذار از یک خانواده. بسیاری از ویژگی‌هایی که آنان را ماندگار کرد، نه در لحظه‌های سخت، بلکه در رفتارهای ساده روزمره، در احترام به خانواده و در کمک به دیگران شکل گرفت.

مظلومیت شهدا، تنها در لحظه پروازشان نیست؛ مظلومیت آنجاست که بسیاری از آنان با وجود داشتن دل‌هایی بزرگ و زندگی‌هایی سرشار از محبت، بی‌هیاهو زیستند و بی‌آنکه نامی از خود بخواهند، برای آرامش دیگران تلاش کردند. امروز این خانواده‌های آنان هستند که با صبر و دلتنگی، روایتگر آن بزرگی‌ها شده‌اند.

شهدای جنگ رمضان نیز ادامه‌دهنده همین مسیر روشن هستند؛ مردانی که در روزهای سخت، مسئولیت خود را شناختند و با باور و اراده، قدم در راهی گذاشتند که پایانش جاودانگی بود. آنان از خود گذشتند تا ارزش‌هایی چون امنیت، عزت و آرامش برای جامعه باقی بماند.

اما هر شهید، قصه‌ای متفاوت دارد؛ قصه انسانی که پیش از شهادت، در میان خانواده و مردم، ردپایی از خوبی و مهربانی بر جای گذاشته است. روایت زندگی آنان، روایت لحظه‌هایی است که شاید ساده به نظر برسد، اما در گذر زمان به خاطراتی ارزشمند و ماندگار تبدیل می‌شود.

خبرنگار تسنیم در سی‌وچهارمین روایت خون‌های ماندگار مربوط به شهدای جنگ تحمیلی رمضان استان کردستان به شهرستان مریوان سفر کرده است؛ در میان این روایت‌های نورانی، نام شهید آرام رشیدی از شهرستان مریوان، یادآور مردی است که زندگی را با احترام، محبت و خدمت به دیگران معنا کرد. شهیدی که نزدیکانش او را نه تنها به عنوان یک رزمنده، بلکه به عنوان انسانی مهربان، خانواده‌دوست و همراه مردم به یاد دارند.

آرام رشیدی فرزند جلال، متولد سال 1367 از مریوان، در محیط کار و زندگی خانوادگی خود نمونه‌ای از احترام و اخلاق بود. برای همسر و فرزندش، پناهی امن و برای اطرافیان، انسانی دلسوز و پیگیر مشکلات مردم به شمار می‌رفت.

همسر شهید از مردی سخن می‌گوید که احترام به خانواده، به‌ویژه همسر و دخترش، یکی از ویژگی‌های برجسته رفتاری او بود. آرام رشیدی باور داشت محبت و احترام، پایه‌های اصلی زندگی مشترک است و این نگاه را در رفتار روزمره خود به نمایش می‌گذاشت.

او فقط به خانواده خود توجه نداشت؛ دغدغه مشکلات مردم را نیز داشت و تا جایی که می‌توانست برای حل گرفتاری‌های دیگران تلاش می‌کرد. همین روحیه مردم‌داری، او را در میان کسانی که می‌شناختند، محبوب و قابل احترام کرده بود.

امروز پس از گذشت روزهای سخت فراق، خاطرات حضور او در خانه، بازی‌های کودکانه با دخترش و لحظه‌های شیرین زندگی مشترک، به گنجینه‌ای ارزشمند برای خانواده تبدیل شده است؛ خاطراتی که اگرچه همراه با دلتنگی است، اما بزرگی شخصیت او را روایت می‌کند.

روایت همسر شهید آرام رشیدی، روایت زنی است که هنوز جای خالی همسرش را احساس می‌کند؛ اما در میان اشک و دلتنگی، از مردی سخن می‌گوید که احترام، عشق و انسانیت را در زندگی معنا کرد.

روایت همسر شهید

سرگل خانی، همسر شهید آرام رشیدی، با صدایی آمیخته با دلتنگی از روزهایی سخن می‌گوید که حضور همسرش گرمای خانه بود؛ روزهایی که اکنون تنها با خاطراتش زنده مانده است.

او در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم می‌گوید: خیلی دلمان برایش تنگ شده است. برای لحظه‌هایی که با دخترم در خانه بازی می‌کردند، برای آن خوشی‌ها و خاطراتی که داشتیم. هنوز باور رفتنش برایمان سخت است. خدا به ما صبر بدهد.

همسر شهید از اخلاق آرام و رفتار محترمانه او یاد می‌کند و می‌گوید: آرام اخلاق خیلی خوبی داشت. یکی از بهترین ویژگی‌هایش این بود که همیشه به من و دخترم احترام می‌گذاشت. به جنس مؤنث احترام خاصی داشت و هیچ‌وقت ندیدم به زنی بی‌احترامی کند.

او ادامه می‌دهد: در خانه همیشه احترام وجود داشت. با محبت رفتار می‌کرد و باعث می‌شد زندگی‌مان با آرامش بگذرد. برای ما فقط یک همسر و پدر نبود، همراه زندگی‌مان بود.

سرگل خانی از روحیه اجتماعی شهید نیز می‌گوید: همیشه دنبال مشکلات مردم بود. اگر کسی گرفتاری داشت، تا جایی که می‌توانست کمک می‌کرد. ناراحتی دیگران برایش مهم بود و دوست داشت گره‌ای از کار مردم باز کند.

همسر شهید با بغضی که نشان از دلتنگی عمیق دارد، می‌گوید: خدا پشت و پناهمان باشد. زندگی‌مان با هم یکی شده بود. خدا رحمتش کند، روحش شاد باشد.

به گزارش تسنیم؛ این ویژگی‌ها، تصویری از انسانی را نشان می‌دهد که در کنار خانواده، نسبت به جامعه نیز احساس مسئولیت داشت؛ مردی که مهربانی را فقط برای نزدیکان خود نمی‌خواست، بلکه آن را در رفتار با همه مردم جاری می‌کرد.

امروز نام آرام رشیدی در کنار نام دیگر شهدا ماندگار شده است؛ اما آنچه او را در قلب خانواده و دوستانش زنده نگه داشته، تنها عنوان شهادت نیست؛ بلکه انسانی است که با احترام زیست، با محبت همراه شد و با ایثار به ماندگاری رسید.

آرام رشیدی رفت، اما آرامشی که در دل خانواده و اطرافیانش کاشت، همچنان باقی است؛ روایتی از مردی که نامش با مهربانی و انسانیت گره خورده است.

بیشتر بخوانید

• پوریا گنجی؛ شهیدی که تولد و شهادتش در ماه رمضان بود

انتهای پیام/481