به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم، «ساگیو آسولین» در تحلیلی که در پایگاه اطلاع‌رسانی شبکه 14 رژیم صهیونیستی منتشر شد، اعتراف کرد که فیلم مورد استقبال قرار گرفته در جشنواره ونیز (که به اعتراف نظامیان صهیونیست به ارتکاب جنایت و نسل‌کشی علیه مردم غزه می‌پردازد) تنها حاشیه و تبعات یک رخداد بزرگ است؛ رخدادی که در آن، اسرائیل افکار عمومی جهان را از دست داده است و در جبهه هشتم شکست خورده.

این تحلیلگر صهیونیست نوشت: جنگ بر سر آگاهی و افکار عمومی، مسئله تبلیغات یا روابط عمومی نیست، بلکه جبهه‌ای است که مستقیماً بر مشروعیت(!)، آزادی عمل و امنیت اسرائیل تأثیر می‌گذارد؛ در حالی که یک ساختار کامل، از داخل و خارج علیه آن فعالیت می‌کند.

او به مسئولین رژیم صهیونیستی توصیه کرد: زمان آن فرا رسیده است که «جبهه هشتم» به عنوان یک تهدید امنیتی به رسمیت شناخته شود و نهادی قادر به هشداردهی، مقابله و رویارویی با آن ایجاد شود.

داستان موکیون و فیلم آنها یک رویداد فرهنگی یا آموزشی نیست، بلکه رویدادی امنیتی به تمام معنا است. وقتی جنگ آگاهی و تأثیرگذاری را «جبهه هشتم» می‌نامیم، منظورمان دقیقاً معنی کلمه است: «میدان نبردِ آگاهی» یک استعاره نیست، بلکه یک جبهه جنگ واقعی است که در آن، مهاجمان، قربانیان و پیامدهای استراتژیک وجود دارند. در این صحنه، کسانی هستند که از پشت به ما شلیک می‌کنند. این فیلم یک هجوم آگاهی در جبهه هشتم است که از داخل خانه تصویربرداری شده است.

این صهیونیست که سابقه فعالیت و مدیریت در موساد در کارنامه او دیده می‌شود، ادامه داد: همه (صهیونیست‌ها) باید درک کنیم که در جوهر امور، پیوند مستقیمی میان یهودیانی که در نیویورک به ممدانی رأی می‌دهند، صندوق جدید اسرائیل، جورج سوروس، یهودی مجارستانی که آشوب جهانی ایجاد می‌کند، ایهود باراک، حزب دمکرات که از تخریب چهره اسرائیل حمایت می‌کند و نامزدهای مختلف در احزاب چپ که به این روند، جهش و توان قوی می‌بخشند وجود دارد.

این ناشی از پاکی روح زیبا یا ساده‌لوحی نیست، بلکه سامی‌ستیزی محض است؛ خودبیزاریِ که به یک صنعت تبدیل شده است.

او با اشاره به ضربه سختی که توجه جهانی به جنایات رژیم صهیونیستی، به این رژیم وارد می‌کند، نوشت: در جبهه‌های دیگر، آسیب‌ها با وسعت سرزمین و خسارات مادی سنجیده می‌شوند، اما در اینجا، با مشروعیت و بقا سنجیده می‌شوند؛ چرا که بدون آنها نه آزادی عملی وجود دارد، نه ائتلافی و در نهایت نه امنیتی برای اسرائیل باقی خواهد ماند.

از این رو، خواسته روشن است: ساختار رسمی اسرائیل باید بیدار شود؛ جبهه هشتم را به عنوان یک تهدید امنیتی رسمی تعریف کند، سازوکارهای امنیتی مناسب و متناسب با ماهیت این تهدید را ایجاد کند و یک مدیریت تخصصی وابسته به دفتر نخست‌وزیری تأسیس کند که به مدیریت این پرونده در تمام ابعاد آن (از اطلاعات، هشدار، مقابله و ظرفیت‌سازی) بپردازد.

انتهای پیام/؛