خبرگزاری تسنیم ـ دانیال بصیر*؛ یک زمانی اگر از کسی می‌پرسیدی قم را با چه می‌شناسی؟ پاسخ روشن بود که با حرم حضرت معصومه، مرجعیت دینی، حوزه‌های علمیه، مساجد، بناهای تاریخی و شهری که با هویت شیعی گره خورده بود.

اما امروز قم آرام‌آرام دارد چهره دیگری هم پیدا می‌کند، چهره‌ای که یکی از نشانه‌هایش را می‌توان در رشد چشمگیر کافه‌ها دید!

مسئله، ارزشیابی نسبت به کافه نیست. بله، یک شهر زنده به فضاهایی برای گفت‌وگو، مطالعه، دیدار و تفریح نیاز دارد، کسی منکر نیست. مسئله جایی است که کافه از یک کسب‌وکار فراتر می‌رود و به بخشی از سبک زندگی تبدیل می‌شود.

آمارهای رسمی و صنفی درباره تعداد دقیق کافه‌های قم متفاوت است؛ اما حتی همین اختلاف آمارها نیز نشان می‌دهد با پدیده‌ای حاشیه‌ای مواجه نیستیم. کافه‌ها بخش قابل توجهی از فضای فرهنگی و اجتماعی شهر را به خود اختصاص داده‌اند.

نگرانی جایی است که این کافه‌ها در ساعاتی از شبانه‌روز تغییر کاربری می‌دهند و عملاً به فضایی شبیه کلاب شبانه تبدیل می‌شوند. برخی جاها با بلیت ورودی و تبلیغاتی که از آزادی پوشش و ... سخن می‌گویند!

نباید همه کافه‌ها را با یک الگو سنجید؛ اما باید توجه داشت قم هم یک شهر معمولی نیست. قم برای بخش بزرگی از جامعه ایران، نماد یک هویت مذهبی است. بنابراین تغییر سبک زندگی در این شهر تصویری را که جامعه از شهر مذهبی دارد نیز تغییر می‌دهد.

اگر قرار است قم همچنان قم بماند، حوزه علمیه باید برای هویت اجتماعی و فرهنگی برنامه داشته باشد. نقش حوزه علمیه در مهار این ولنگاری‌ها بسیار مهم است. اگر حوزه در سیاست‌گذاری فرهنگی حضور نداشته باشد، دیر یا زود باید فقط درباره نتایج سیاست‌های دیگران اظهار نظر کند!

* نویسنده و پژوهشگر فرق تشیع

انتهای پیام/