به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم، پایگاه خبری تحلیلی عبری زبان واللا در گزارشی تحلیلی که در قسمت اقتصادی آن منتشر شد، اعتراف کرد که نبود بودجه در صنایع نظامی اسرائیل، ذخایر موشک‌های رهگیر را به شدت به خطر انداخته است.

در بخشی از این گزارش آمده است، کارخانه‌های تسلیحاتی اسرائیل به طور شبانه روز در تلاش هستند تا نیازهای ارتش اسرائیل را تامین کنند.

به اعتراف این رسانه، جنگ آینده منتظر تکمیل ذخایر تسلیحاتی اسرائیل نخواهد نشست، این در حالی است که کمبود ذخایر موشک های رهگیر به یک چالش بزرگ عملیاتی برای ارتش اسرائیل تبدیل شده است، در این بین احتمال درگیری با ترکیه هم به دیگر سناریوها اضافه شده است.

در بخش دیگری از نوشتار آمده است: مقابله با ایران نیازمند ایستادگی در برابر بارانی از موشک‌هاست، همان‌طور که مقابله با ترکیه مستلزم سازماندهی نظامی و فرسایش است.

در این گزارش آمده است : اسرائیل سامانه‌های پیشرفته‌ای در اختیار دارد، اما آزمون واقعی در تعداد سامانه‌هایی است که پس از نبرد نخست دوام می‌آورند و همچنین سرعت جایگزینی و بازسازی ذخایر پیش از نبرد بعدی دیگر چالش مهم است.

واللا سپس خبر داد : در نبرد دوم علیه ایران، حدود 650 موشک بالستیک به سمت اسرائیل(مناطق اشغالی) شلیک شد.

میزان ذخایر موشک‌های آرو 3 پیش از این بر تصمیم رهگیری برخی از موشک‌های بارانی تأثیر گذاشته بود؛ چرا که برخی موشک‌های خوشه‌ای به هدف حفظ موشک‌های رهگیر برای مقابله با تهدیدات «سخت‌تر»، با موشک‌های آرو هدف قرار نگرفتند.

برای محافظت از موشک‌های آرو 3، دامنه استفاده از فلاخن داوود علیه موشک‌های بالستیک گسترش یافت؛ لایه‌ای که اصلا کارایی در این زمینه نداشت و حتی برخورد آنها با موشک های بارشی مانع پراکندگی کلاهک خوشه‌ای نمی‌شد.

این کمبود طی 40 روز نخست جنگ آشکار نشد. در ژوئن 2021، نفتالی بنت پس از تصدی سمت نخست‌وزیری، حدود شش میلیارد شیکل را به آمادگی‌ها علیه ایران اختصاص داد و رؤسای ساختار نظامی و مدیران ارشد شرکت رافائل و بخش‌های صنایع هوایی اسرائیل را فراخواند. دو سال بعد، با انتصاب هرتسی هالوی به عنوان رئیس ستاد کل، ارتش اسرائیل خواستار برگزاری بحثی عمیق با نخست‌وزیر درباره کمبود تسلیحات و موشک‌های رهگیر شد.

جلسه استماع پنج بار اعلام و لغو شد. ارتش درصدد بود تا سال 2023 میزان موشک‌های آرو را به دو برابر و تا پایان سال 2024 به چهار برابر افزایش دهد. هالوی خواستار 1.2 میلیارد شیکل برای افزایش ذخایر شد، در حالی که جدول ارائه شده از سوی نخست‌وزیر، در این ردیف رقم صفر را نشان می‌داد.

در 3 اکتبر 2023، یعنی چهار روز پیش از 7 اکتبر، برنامه چندساله بار دیگر شامل درخواستی برای دو برابر کردن فوری نرخ تولید موشک‌های آرو 3 بود.

اما پس از دو حمله موشکی ایران در سال 2024 (وموشک های متعددی که به سرزمین های اشغالی برخورد کردند)، روند گسترش تولید موشک های رهگیر شتاب گرفت.

به اعتراف این رسانه عبری زبان، با وجود آنکه تلاش شد تا با امضای قراردادهایی با آلمان برای شرکت های تسلیحاتی اسرائیلی منابع مالی تامین شود، اما با این وجود تا آگوست گذشته، وزارت جنگ حدود 15.5 میلیارد شیکل به سه شرکت بزرگ صنایع نظامی بدهکار بود که حدود 5.5 میلیارد آن متعلق به شرکت صنایع هوایی اسرائیل (IAI) و حدود 7 میلیارد آن متعلق به شرکت رافائل است.

در شرکت صنایع هوایی اسرائیل، تعویق پرداخت‌ها منجر به کمبود شدید نقدینگی در حدود 2.4 میلیارد شیکل شده بود و شرکت رافائل نیز مجبور شد برای پرداخت بدهی‌های خود به تامین‌کنندگان، وام دریافت کند. ظرفیت تولید صرفاً با امضای سفارش ایجاد نمی‌شود، بلکه زمانی شکل می‌گیرد که سرمایه به خط تولید برسد.

از پایان نوامبر 2024 تا اواسط مه 2026، شرکت صنایع هوایی اسرائیل (IAI)  حدود یک سال و نیم بدون رئیس هیئت‌مدیره دائمی فعالیت کرد، در حالی که آمادگی برای رویارویی احتمالی با ایران محور اصلی ساخت قدرت بود. در هر جلسه یک رئیس موقت انتخاب می‌شد. منازعه بر سر این انتصاب سبب تاخیر در تصویب سفارش تولید موشک‌های آرو از سوی وزارت جنگ به ارزش میلیاردها شیکل شد. متعاقباً دوره مدیریت مدیران مستقل بدون تعیین جایگزین به پایان رسید که این امر منجر به توقف کار کمیته‌های آیین‌نامه‌ای شد و امکان تصویب قراردادهای موشک‌های آرو سلب شد.

انتهای پیام/