به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، در حالی که جمهوری اسلامی ایران به عنوان پیشگام و مبتکرِ «المپیاد جهانی فناوری نانو» شناخته می‌شود، اخبار نگران‌کننده‌ای از تصمیم برای انحلال این المپیاد ملی و جایگزینی آن با ساختاری فاقد استانداردهای نخبگانی به گوش می‌رسد؛ تصمیمی که می‌تواند میراث 18 ساله علمی کشور را در آستانه نابودی قرار دهد.

المپیاد فناوری نانو طی 18 سال گذشته، یکی از ستون‌های اصلی شناسایی و پرورش نخبگان در حوزه فناوری‌های پیشرفته (High-Tech) در ایران بوده است. این زیرساخت علمی، در سال 2025 به اوج شکوفایی خود رسید؛ زمانی که جمهوری اسلامی ایران با وجود تمام محدودیت‌های پس از جنگ 12 روزه، میزبانی نخستین دوره «المپیاد جهانی نانوفناوری» را با مشارکت بیش از 18 کشور بر عهده گرفت و قدرت دیپلماسی علمی خود را در تراز جهانی تثبیت کرد.

تأثیرگذاری این ابتکار ایرانی به حدی بود که کشورهای دیگر، از جمله چین، با الگوبرداری از مدل موفق ایران، اقدام به تأسیس المپیادهای ملی نانو کرده و میزبانی دومین دوره جهانی را در سال 2026 بر عهده گرفتند. در شرایطی که ترکیه نیز برای میزبانی سومین دوره این مسابقات در سال 2027 اعلام آمادگی کرده است، زمزمه‌های انحلال این نهاد علمی در داخل ایران، تعجب جامعه علمی و نخبگانی کشور را برانگیخته است.

تنزل این المپیاد به مسابقاتی با سطح کیفی پایین‌تر، نه تنها منجر به از دست رفتن بازوی شناسایی نخبگانِ های‌تک ایران می‌شود، بلکه جایگاه ایران به عنوان «کشور موسس» در این رویداد بین‌المللی را متزلزل کرده و عملاً فرصت رهبری علمی در این حوزه استراتژیک را به رقبا واگذار می‌کند.

حذف این رویدادِ افتخارآمیز در شرایطی که باید بر توسعه کیفی و حمایت از نخبگان تمرکز کرد، با سیاست‌های کلان کشور در توسعه اقتصاد دانش‌بنیان در تعارض است. از نهادهای تصمیم‌گیر، به‌ویژه معاونت علمی ریاست جمهوری و وزارت آموزش و پرورش انتظار می‌رود ضمن توقف فوری هرگونه اقدام در جهت انحلال یا تضعیف این المپیاد، برای حفظ این سرمایه ملی که ایران خود بنیان‌گذار آن بوده است، تدبیر عاجل بیندیشند.

انتهای پیام/