به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، دونالد ترامپ رئیس دولت تروریستی آمریکا هفته آینده عازم دالاس خواهد شد تا در نشست دو روزه حزب جمهوری‌خواه شرکت کند. اما بسیاری از قانون گذاران و نامزدهای جمهوری‌خواه خبر داده‌اند که برنامه‌های دیگری دارند و یا درباره حضور در این نشست مطمئن نیستند. در حالی که رهبر جمهوری‌خواهان کنگره در این نشست حضور خواهد داشت، اما اغلب جمهوری‌خواهان برنامه‌ای برای حضور در این گردهمایی ندارند و یا همچنان در حال بررسی این موضوع هستند. دهها نماینده جمهوری‌خواه نیز از بیان برنامه خود در این باره خودداری کردند.

پولیتیکو در تحلیلی به بیان این موضوع پرداخت که ترامپ چگونه از یک رئیس جمهور نامحبوب تبدیل به یک سیاستمدار بی‌قدرت و بی‌نفوذ شده است.

نمایندگان جمهوری‌خواه دلایل مختلفی برای عدم حضور خود در این گردهمایی عنوان کرده‌اند. تام برت از میشیگان در این باره گفت: دلیل عدم حضور من بسیار روشن است. من احساس می‌کنم در حوزه خود کارهای زیادی برای انجام دادن دارم. نیک لالوتا نماینده نیویورک گفت: من ترجیح می‌دهم همراه دخترم به دانشگاهش بروم.

توجیهات و دلایل منطقی این افراد احتمالا از یک رقم سرچشمه می‌گیرد. میزان محبوبیت ترامپ براساس نظرسنجی‌ فیفتی پلاس وان، حدود 36 درصد است. نظرسنجی‌های دیگر نیز با اختلاف بسیار اندک همین رقم را نشان می‌دهد و این ارقام نشان دهنده پایین ترین میزان محبوبیت برای ترامپ در طول دوران خدمتش در کاخ سفید از جمله در دور اول است.

به علاوه، نظرسنجی‌های دیگر نیز برای جمهوری‌خواهان مطلوب نیست. دموکرات‌ها در انتخابات عمومی کنگره، 6 درصد پیشتاز هستند. نامزدهای جمهوری‌خواه سنا رقابت شدیدی با دموکرات‌ها در بسیاری از ایالت‌هایی دارند که ترامپ دو سال پیش به راحتی در آنها پیروز شد از جمله اوهایو و تگزاس.

همچنین در نظرسنجی فصلی گالوپ، 49 افراد خود را دموکرات یا متمایل به دموکرات معرفی کرده و 39 درصد خود را جمهوری‌خواه یا مایل به این حزب معرفی کردند. یک تحلیلگر سیاسی این اختلاف 10 درصدی را بزرگترین رقم اختلاف برای هر حزب از سال 2008 تاکنون عنوان کرده‌اند.

نفوذ هر رئیس‌جمهوری در سال‌های پایانی حضورش در دفتر بیضی‌ کاخ سفید کاهش می‌یابد. اما اینکه این افول از چه زمانی آغاز می‌شود، در هر رئیس‌جمهور متفاوت است. در مارس 2015، یعنی بیش از 6 سال پس از آغاز ریاست‌جمهوری باراک اوباما، سی‌ان‌ان گزارش داد که افزایش ثبت‌ نام‌ها در طرح «اوباماکر» و صعود آمار نظرسنجی‌ها به این معناست که چشم‌انداز اوباما روشن‌ تر از سال‌های گذشته است. در مقابل، ترامپ به ‌سختی می‌تواند چیزی را در کنگره به تصویب برساند و حتی در مناطق به ‌شدت جمهوری‌خواه، برخی از نامزدهای این حزب در حال حذف نام و یاد رئیس‌ جمهور از وب ‌سایت‌های انتخاباتی خود هستند.

دیگر رؤسای‌جمهور درگیر مشکلات، سیاست‌های نامحبوب خود را کنار گذاشته و به اعضای حزب‌شان اجازه داده‌اند تا با انتقاد از کاخ سفید، خود را نجات دهند. اما ترامپ در هر دو مورد، دقیقا برعکس عمل می‌کند. او همچنان بر اعمال تعرفه‌های جدید و افزایش قیمت‌ها پافشاری می‌کند.

در عین حال، او برنامه‌ای را برای واردات 300 هزار تن گوشت با تعرفه کاهش ‌یافته اعلام کرد که باعث خشم دامداران شد. او جنگ تجاری با کانادا را از سر گرفته و درگیری‌ها با ایران را دوباره آغاز کرده که منجر به افزایش مجدد قیمت نفت شده است. و با وجود هشدارهای جمهوری‌خواهان، او همچنان به تبلیغ مراکز داده (دیتاسنترها) ادامه می‌دهد و حتی جوامعی که با آن‌ها مخالفت می‌کنند را عقب‌ مانده و فقیر می‌خواند.

برای آن دسته از قانون‌ گذاران جمهوری‌خواه که در وضعیت متزلزلی قرار دارند، برگزاری نشست حزب تنها دو ماه پیش از روز انتخابات، تلاش‌های آن‌ها برای فاصله ‌گرفتن از رئیس‌جمهور را پیچیده‌تر خواهد کرد. همین موضوع در مورد برنامه‌ی «کمیته اقدام سیاسی» (Super PAC) رئیس‌ جمهور و بودجه 400 میلیون دلاری آن نیز صدق می‌کند. نشریه «آتلانتیک» گزارش داده که ترامپ می‌خواهد با استفاده از تبلیغاتی که سوابق او را برجسته می‌کنند، به استراتژی دموکرات‌ها مبنی بر تمرکز بر شخص خود ترامپ، تکیه کند.

اگر جمهوری‌خواهان در نهایت در انتخابات شکست بخورند، رئیس‌جمهور از همین حالا تقصیر را به گردن همه می‌اندازد جز خودش. او ماه گذشته به پانچ‌بول نیوز گفت که رأی‌دهندگان از من عصبانی نیستند، بلکه از جمهوری‌خواهان خشمگین‌اند. در واقع، همان‌طور که شبکه سی‌ان‌ان به آن اشاره کرد، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که محبوبیت ترامپ به همان بدی حزب جمهوری‌خواه یا حتی بدتر از آن است.

اما اگر دوران پایان قدرت و نفوذ ریاست‌جمهوری ترامپ به همان دلایلی آغاز شده که دیگر رؤسای‌جمهور نامحبوب وارد آن شده‌اند، بعید است که این دوره همان ‌طور پیش برود که برای پیشینیان او رخ داد. سایر رؤسای‌جمهور با آغاز کمپین انتخاباتی بعدی، تا حدودی عقب‌ نشینی می‌کردند؛ اما این سبک ترامپ نیست. می‌توان انتظار داشت که او با هر تلاشی برای پاسخگو کردنش مقابله کند.

با این حال، ما نمی‌دانیم که او چگونه تلاش خواهد کرد تا کانون توجه را حفظ کند، تا کجا پیش خواهد رفت تا حزب جمهوری‌خواه را وادار کند که با وارونه ‌نمایی واقعیت کشور را درباره کارنامه و میراث او فریب دهد، و در مسیر خروج از قدرت، به چه روش‌هایی دولت را به خرابکاری بکشاند. ترامپ ممکن است یک «اردک لنگ» باشد، اما این موضوع باعث نمی‌شود که او برای کشور کم‌ خطرتر شود.

انتهای پیام/