به گزارش خبرگزاری تسنیم از زنجان، بهورزان در ساختار نظام سلامت ایران، نقشی حیاتی و غیرقابل جایگزین در پوشش خدمات بهداشتی و پیشگیرانه در مناطق روستایی و محروم ایفا می‌کنند. با این حال، با وجود اهمیت استراتژیک این قشر، گزارش‌ها حاکی از آن است که این نیروهای سلامت با مجموعه‌ای از چالش‌های شغلی و ساختاری روبرو هستند که می‌تواند بر کیفیت خدمات‌رسانی و سلامت روان آن‌ها تأثیر بگذارد.

یکی از اصلی‌ترین چالش‌های پیش روی این نیروها، فشار کاری بسیار بالا در مواجهه با جمعیت‌های تحت پوشش است. بهورزان در بسیاری از مناطق، مسئولیت مدیریت یک خانه بهداشت را بر عهده دارند و باید طیف وسیعی از خدمات، از مراقبت‌های دوران بارداری و نوزادی گرفته تا کنترل بیماری‌های واگیردار و سلامت مدارس را در مناطق وسیع جغرافیایی پوشش دهند. این حجم از مسئولیت در محیط‌هایی که ممکن است از نظر زیرساختی دچار ضعف باشند، موجب فرسودگی شغلی مکرر این نیروها می‌شود.

از منظر معیشتی نیز، علی‌رغم تلاش‌های نهادهای مسئول برای تنظیم پرداختی‌ها، همواره دغدغه مرتبط با معوقات و عدم تناسب میان حجم مسئولیت و سطح درآمد، از جمله موضوعاتی است که در میان بهورزان شنیده می‌شود. نوسانات اقتصادی و تأخیر در برخی فرآیندهای اداری-مالی، فشار مضاعفی را بر معیشت این نیروها وارد می‌کند؛ در حالی که آن‌ها در شرایطی سخت‌تر از بسیاری از مشاغل دیگر، در مناطق دورافتاده و گاهی با کمبود امکانات رفاهی روزمره به خدمت مشغول هستند.

علاوه بر مسائل مالی، چالش‌های مربوط به ارتقای شغلی و استانداردهای آموزشی نیز از دیگر دغدغه‌های این قشر است. بهورزان همواره خواستار ایجاد مسیرهای شفاف برای ارتقای رتبه و جایگاه تخصصی خود هستند. با توجه به تغییرات مداوم در پروتکل‌های بهداشتی و نیاز به به‌روزرسانی دانش فنی، نبود برنامه‌های آموزشی مستمر و سیستماتیک در برخی مناطق، می‌تواند منجر به کاهش انگیزه و کارایی این نیروهای کلیدی در مواجهه با بیماری‌های نوظهور شود.

محیط کار بهورزان در بسیاری از نقاط، به دلیل قرارگیری در مناطق محروم و صعب‌العبور، با محدودیت‌های زیرساختی جدی روبروست. کمبود تجهیزات مدرن در خانه‌های بهداشت، مشکلات مربوط به حمل‌ونقل در مسیرهای روستایی و گاهی عدم دسترسی مناسب به شبکه ارتباطی و اینترنت برای ثبت داده‌های سلامت، از جمله موانعی است که فرآیند خدمت‌رسانی را دشوارتر می‌کند. این ضعف‌های زیرساختی، نه تنها کار نیرو را سخت می‌کند، بلکه دقت در گزارش‌دهی‌های آماری را نیز با چالش مواجه می‌سازد.

در نهایت، متخصصان حوزه سلامت تأکید می‌کنند که برای حفظ پایداری نظام سلامت در مناطق روستایی، توجه به این نیروها نباید صرفاً محدود به پرداخت حقوق باشد. تقویت زیرساخت‌های فیزیکی خانه‌های بهداشت، ایجاد مسیرهای ارتقای شغلی شفاف، توجه به سلامت روان و رفع دغدغه‌های معیشتی، گام‌های ضروری برای جلوگیری از مهاجرت این نیروها به بخش‌های شهری و حفظ امنیت سلامت در عمق روستاهای کشور است.

پرداخت به‌موقع حقوق و معوقات بهورزان استان زنجان

کبری پیرمحمدلو، معاون فنی معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی زنجان در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در زنجان، اظهار کرد: در سطح استان زنجان در حال حاضر 684 بهورز در حال خدمت‌رسانی هستند که در محروم‌ترین سطوح جامعه و در خانه‌های بهداشت، وظیفه مراقبت‌های بهداشتی را بر عهده دارند.

وی با اشاره به توجه ویژه دانشگاه علوم پزشکی و معاونت بهداشت استان به دغدغه‌های نیروهای حوزه سلامت افزود: یکی از اولویت‌های اصلی ما، پرداخت به‌موقع حقوق و معوقات بهورزان است. با پیگیری‌های مستمر مسئولین دانشگاه، همواره تلاش شده است که پرداختی‌ها بدون وقفه انجام شود و در حال حاضر، با کمال سپاس الهی، هیچ‌گونه معوقه‌ای در زمینه پرداخت حقوق بهورزان در استان وجود ندارد.

معاون فنی معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی زنجان در ادامه با اشاره به وضعیت پرداختی‌های جاری تصریح کرد: در حال حاضر پرداخت‌های مربوط به سه ماهه اول سال انجام شده است و فرآیند پرداخت مربوط به ماه‌های خرداد و تیر نیز در دستور کار و در حال پیگیری است تا همواره هدف اصلی ما، یعنی پرداخت به‌موقع حقوق، محقق گردد.

پیرمحمدلو در خصوص وضعیت نیروی انسانی و پوشش خدمات بهداشتی روستایی گفت: در حال حاضر در سطح استان، 84 بهورز در روستاهای تحت پوشش فعالیت می‌کنند. با توجه به جمعیت روستاهای تحت پوشش که بین 600 تا 1200 نفر متغیر است، با توجه به ظرفیت خانه‌های بهداشت و گذراندن دوره‌های آموزشی لازم توسط نیروها، در حال حاضر کمبود نیروی انسانی در این بخش نداریم.

انتهای پیام/