به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، تکرار تصادفات و سوانح مرگبار در محورهای مواصلاتی خراسان جنوبی بار دیگر موضوع ایمنی جاده‌های استان را به یکی از مطالبات جدی مردم تبدیل کرده است؛ حوادثی که اگرچه هرکدام دلایل خاص خود را دارند، اما تکرار آنها ضرورت بررسی مجموعه عوامل مؤثر در وقوع و شدت تصادفات را نشان می‌دهد.

خراسان جنوبی از استان‌های پهناور کشور است و فاصله قابل توجه میان شهرها و روستاها موجب شده بخش زیادی از ترددهای روزمره مردم برای درمان، تحصیل، اشتغال، تجارت و انجام امور اداری از طریق جاده انجام شود. در چنین شرایطی، کیفیت و ایمنی محورهای مواصلاتی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

خطای انسانی تنها حلقه زنجیره حوادث نیست

پس از وقوع بسیاری از تصادفات، سرعت غیرمجاز، سبقت غیرمجاز، انحراف به چپ، خستگی و خواب‌آلودگی راننده به‌عنوان عوامل مؤثر مطرح می‌شود. بدون تردید رعایت قوانین و توجه رانندگان نقش مهمی در کاهش سوانح دارد، اما تحلیل حوادث نباید تنها به عامل انسانی محدود شود.

در کنار رفتار راننده باید وضعیت راه، ایمنی خودرو، شرایط جوی، نقاط حادثه‌خیز، کیفیت علائم و روشنایی، میزان برخورداری محورها از مسیرهای ایمن و همچنین زمان دسترسی نیروهای امدادی نیز بررسی شود.

اگر برخورد رخ‌به‌رخ در یک محور تکرار می‌شود، باید پرسید وضعیت دوبانده‌سازی آن مسیر چگونه است و اگر یک نقطه بارها شاهد حادثه بوده، چه اقدام اصلاحی برای کاهش خطر آن انجام شده است.

دوبانده‌سازی؛ طرح عمرانی یا اقدام نجات‌بخش؟

دوبانده‌سازی محورهای مواصلاتی خراسان جنوبی سال‌هاست یکی از مطالبات مردم و مسئولان استان است. این طرح‌ها تنها پروژه‌های عمرانی نیستند، بلکه در بسیاری از مسیرها مستقیماً با کاهش احتمال تصادفات شدید و برخوردهای رخ‌به‌رخ ارتباط دارند.

از این منظر، تأخیر در اجرای طرح‌های ایمنی راه را نمی‌توان صرفاً یک تأخیر عمرانی تلقی کرد. هر کیلومتر مسیر ایمن می‌تواند به معنای کاهش خطر برای هزاران مسافری باشد که در طول سال از آن محور عبور می‌کنند.

خواب‌آلودگی؛ خطری خاموش در جاده‌های طولانی

فاصله‌های طولانی میان شهرها، خستگی و خواب‌آلودگی را به یکی از مخاطرات جدی سفرهای جاده‌ای تبدیل کرده است. راننده‌ای که برای چند ثانیه تمرکز خود را از دست می‌دهد، ممکن است فرصت واکنش به موقع را نداشته باشد.

توسعه و تجهیز استراحتگاه‌های بین‌راهی، هشدارهای هدفمند، کنترل ساعات رانندگی ناوگان عمومی و آموزش مستمر رانندگان درباره خطر خواب‌آلودگی می‌تواند در کاهش این نوع حوادث مؤثر باشد.

در کنار مسئولیت دستگاه‌های متولی، رانندگان نیز باید بپذیرند که هیچ مقصدی ارزش ادامه رانندگی در شرایط خستگی شدید را ندارد.

امدادرسانی؛ چند دقیقه‌ای که می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد

پس از وقوع حادثه، سرعت و کیفیت امدادرسانی اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. گستردگی جغرافیایی خراسان جنوبی موجب شده فاصله محل حادثه تا پایگاه‌های اورژانس، هلال‌احمر و مراکز درمانی در بسیاری از مسیرها یک عامل مهم در مدیریت پیامدهای تصادفات باشد.

بررسی «زمان پاسخ امدادی» به تفکیک محورهای استان می‌تواند تصویر دقیق‌تری از نقاطی ارائه دهد که نیازمند تقویت پایگاه‌های امدادی یا تغییر در نحوه استقرار نیروها و تجهیزات هستند.

بعد از هر تصادف چه چیزی تغییر می‌کند؟

برای خانواده‌ای که عزیزی را در جاده از دست می‌دهد، اعلام علت حادثه نمی‌تواند خسارت واردشده را جبران کند؛ اما بررسی دقیق هر حادثه می‌تواند مانع تکرار همان حادثه برای خانواده‌ای دیگر شود.

پرسش اصلی اکنون این است که پس از هر تصادف مرگبار، چه اقدام مشخصی برای جلوگیری از حادثه بعدی انجام شده است؟ آیا نقاط پرخطر اصلاح شده‌اند، پروژه‌های ایمن‌سازی سرعت گرفته‌اند، زمان امدادرسانی کاهش یافته و برنامه مشخصی برای مقابله با خستگی و خواب‌آلودگی رانندگان اجرا شده است؟

خراسان جنوبی به دلیل وسعت، پراکندگی جمعیت و طولانی بودن مسیرهای ارتباطی، بیش از بسیاری از مناطق کشور به جاده‌های ایمن نیاز دارد. ایمنی راه هزینه نیست، بلکه سرمایه‌گذاری برای حفظ جان انسان‌هاست.

خبر مرگ در جاده نباید به یک اتفاق عادی تبدیل شود؛ پشت هر عدد در آمار تلفات، انسانی قرار دارد که قرار بوده سالم به مقصد برسد. جاده برای رسیدن ساخته شده است و اگر مسافران به مقصد نمی‌رسند، باید پیش از حادثه بعدی پرسید کجای مسیر ایمنی همچنان ناتمام مانده است.

نسرین کاری: خبرنگار و فعال رسانه ای

انتهای پیام/