به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، هدف قرار دادن مدارس، بیمارستان‌ها، مراکز درمانی، صنایع و زیرساخت‌های خدماتی، بر اساس مواد 48، 52 و 57 پروتکل الحاقی اول 1977، از مهم‌ترین موضوعات قابل بررسی در حقوق بین‌الملل بشردوستانه است.

حقوق بین‌الملل، حتی در زمان جنگ، حمله به غیرنظامیان و اشیای غیرنظامی را با اصول تفکیک، تناسب و احتیاط محدود می‌کند و دولت‌ها را در قبال این قواعد پاسخگو می‌داند.

حمله به زیرساخت‌های حیاتی، از بنادر و شبکه‌های انرژی تا مراکز درمانی و آموزشی، تنها با ادعای ضرورت نظامی توجیه نمی‌شود و باید با معیارهای حقوق بین‌الملل سنجیده شود.

بر اساس تحلیل حقوقی ارائه‌شده، حملات آمریکا به زیرساخت‌های غیرنظامی ایران با اصول بنیادین حقوق بشردوستانه در تعارض ارزیابی شده و می‌تواند زمینه طرح مسئولیت بین‌المللی را فراهم کند.

از مدرسه و بیمارستان تا تأسیسات صنعتی و خدماتی؛ هرگونه حمله به اشیای غیرنظامی باید بر اساس مواد 48، 52 و 57 پروتکل الحاقی اول و قواعد حقوق بشردوستانه مورد ارزیابی حقوقی قرار گیرد.

انتهای پیام/