به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرمان، دو حادثه رانندگی در فاصله حدود 12 ساعت در محورهای استان کرمان، 4 کشته و 17 مصدوم برجا گذاشت؛ حوادثی که هر دو با خودروهای حامل اتباع غیرمجاز گره خورده‌اند و بار دیگر مسئله خودروهای موسوم به «شوتی» و مخاطرات ناشی از تردد آنها در جاده‌های استان را به یکی از دغدغه‌های جدی تبدیل کرده است.

جاده‌های استان کرمان در روزهای اخیر بار دیگر شاهد حوادثی تلخ بوده‌اند؛ حوادثی که تنها چند عدد در جدول آمار تصادفات نیستند، بلکه روایت خانواده‌هایی هستند که در یک لحظه با مرگ و مصدومیت عزیزانشان مواجه می‌شوند و در سوی دیگر، نظام درمانی و امدادی استان باید هزینه‌های انسانی و مالی این حوادث را پرداخت کند.

در نخستین حادثه، یک دستگاه خودروی سواری سمند حامل اتباع غیرمجاز در محور جوپار ـ باغین واژگون شد؛ حادثه‌ای که به گفته غلامرضا خادمی‌پور، رئیس اورژانس پیش‌بیمارستانی و مدیریت حوادث دانشگاه علوم پزشکی کرمان 10 مصدوم و 2 فوتی برجا گذاشت.

به گفته وی، این حادثه ساعت 7:34 صبح رخ داد و پس از اعلام موضوع به مرکز ارتباطات و دیسپچینگ اورژانس کرمان، 6 دستگاه آمبولانس برای امدادرسانی به محل حادثه اعزام شدند.

این حادثه در محدوده سه کیلومتر بعد از کارخانه لاستیک در محور جوپار ـ باغین رخ داد و پس از ارزیابی صحنه، اقدامات اولیه درمانی برای مصدومان انجام و آنان برای ادامه روند درمان به مرکز آموزشی درمانی شهید باهنر کرمان منتقل شدند.

اما هنوز چند ساعت از این حادثه نگذشته بود که حادثه‌ای دیگر در یکی از محورهای مواصلاتی استان رخ داد.

ساعت 19:30 همان روز یک دستگاه خاور با یک دستگاه پژو 405 در محور بم ـ کرمان، نرسیده به بازرسی مرصاد، برخورد کرد؛ حادثه‌ای که 2 فوتی و 7 مصدوم برجا گذاشت.

خادمی‌پور درباره این حادثه نیز اعلام کرد که سه دستگاه آمبولانس اورژانس به محل اعزام شدند و 2 نفر از سرنشینان پیش از رسیدن نیروهای امدادی جان خود را از دست دادند.

از مجموع 7 مصدوم، یک مرد 40 ساله در محل به صورت سرپایی درمان شد و 6 مصدوم دیگر که همگی اتباع بودند، برای دریافت خدمات درمانی تکمیلی به بیمارستان شهید باهنر کرمان منتقل شدند.

این مصدومان شامل 2 زن 25 و 55 ساله و چهار مرد در رده سنی 25 تا 35 سال بودند و بر اساس گزارش‌های اولیه، وضعیت عمومی سه نفر از آنها وخیم اعلام شد.

رضا فلاح، مدیرعامل جمعیت هلال‌احمر استان کرمان نیز درباره این حادثه از اعزام یک تیم امداد و نجات از پایگاه راین خبر داد و گفت نیروهای هلال‌احمر در عملیات امدادرسانی، 2 فوتی و 3 مصدوم را رهاسازی و به عوامل مربوطه تحویل دادند.

4 فوتی و 17 مصدوم؛ پشت این اعداد چه می‌گذرد؟

وقتی در فاصله حدود 12 ساعت، دو حادثه در محورهای استان رخ می‌دهد و در مجموع 4 نفر جان خود را از دست می‌دهند و 17 نفر مصدوم می‌شوند، نمی‌توان صرفاً به ثبت یک حادثه دیگر در آمار تصادفات بسنده کرد.

مسئله زمانی جدی‌تر می‌شود که در هر دو حادثه، خودروهای حامل اتباع غیرمجاز درگیر بوده‌اند؛ خودروهایی که در ادبیات عمومی از آنها با عنوان «شوتی» یاد می‌شود و نحوه تردد برخی از آنها در جاده‌ها، به یکی از چالش‌های ایمنی و انتظامی تبدیل شده است.

خودروهایی که معمولاً با ظرفیت بیش از حد متعارف، در شرایط نامناسب و با سرعت بالا در محورهای مواصلاتی تردد می‌کنند، نه فقط سرنشینان خود، بلکه سایر کاربران جاده را نیز در معرض خطر قرار می‌دهند.

در چنین شرایطی یک تصمیم اشتباه، یک سبقت پرخطر، سرعت غیرمجاز یا کوچک‌ترین نقص فنی می‌تواند حادثه‌ای ایجاد کند که نتیجه آن، فوت یا مصدومیت چندین نفر باشد.

بازی با جان انسان‌ها برای فرار از قانون

تردد خودروهای حامل اتباع غیرمجاز، صرفاً یک مسئله مربوط به تخلف از قوانین مهاجرتی نیست؛ وقتی این خودروها با شرایط ناایمن در جاده‌ها حرکت می‌کنند، موضوع مستقیماً با امنیت و جان شهروندان گره می‌خورد.

راننده‌ای که برای رسیدن سریع‌تر به مقصد، جان سرنشینان و دیگر خودروها را به خطر می‌اندازد، در واقع جاده را به میدان یک قمار خطرناک تبدیل کرده است؛ قماری که بازنده آن ممکن است خانواده‌ای باشد که هیچ نقشی در این ماجرا نداشته است.

از سوی دیگر، مسئولیت جلوگیری از تکرار چنین حوادثی را نمی‌توان تنها بر دوش اورژانس، هلال‌احمر یا بیمارستان گذاشت.

اورژانس و هلال‌احمر وظیفه خود را پس از وقوع حادثه انجام می‌دهند؛ نیروهای امدادی به محل می‌رسند، مصدومان را از خودرو خارج می‌کنند، خدمات اولیه را ارائه می‌دهند و آنان را به بیمارستان منتقل می‌کنند. اما پرسش اصلی این است که چه دستگاهی باید پیش از وقوع حادثه وارد عمل شود؟

هزینه‌ای که پس از هر حادثه بر دوش درمان می‌ماند

هر حادثه جاده‌ای، تنها یک خسارت انسانی ندارد؛ اعزام چندین دستگاه آمبولانس، حضور نیروهای امدادی، عملیات رهاسازی، انتقال مصدومان، استفاده از ظرفیت اورژانس، بستری در بیمارستان، انجام اقدامات تشخیصی و درمانی و در مواردی مراقبت‌های طولانی‌مدت، هزینه‌هایی است که بخشی از آن بر دوش نظام سلامت قرار می‌گیرد.

اما هزینه واقعی را نمی‌توان فقط با رقم ریالی محاسبه کرد؛ مصدومی که ماه‌ها با عوارض ناشی از حادثه دست‌وپنجه نرم می‌کند، خانواده‌ای که سرپرست خود را از دست می‌دهد، کودکی که پدر یا مادرش را دیگر نمی‌بیند و نیروی کاری که به دلیل آسیب‌های ناشی از تصادف از چرخه اشتغال خارج می‌شود، بخش‌هایی از هزینه پنهان تصادفات جاده‌ای هستند.

بنابراین پیشگیری از این حوادث، نه‌تنها یک ضرورت امنیتی و انتظامی، بلکه اقدامی اقتصادی، اجتماعی و حتی درمانی است.

چه کسی مسئول است؟

پرسش مهم افکار عمومی این است که در برابر تکرار چنین حوادثی چه نهادی باید پاسخگو باشد؟ قطعاً نمی‌توان یک دستگاه را مسئول همه ابعاد این مسئله دانست. موضوع تردد خودروهای حامل اتباع غیرمجاز، به‌صورت همزمان ابعاد انتظامی، امنیتی، قضایی، حمل‌ونقل جاده‌ای و ایمنی دارد و نیازمند هماهنگی میان دستگاه‌های مسئول است.

پلیس باید با خودروهای متخلف و رانندگان پرخطر برخورد کند؛ دستگاه‌های مسئول در حوزه اتباع باید مسیرهای غیرقانونی جابه‌جایی را شناسایی و مسدود کنند؛ دستگاه قضایی نیز در صورت وقوع تخلف و جرم، برخورد قانونی لازم را انجام دهد و مجموعه‌های متولی ایمنی جاده‌ها نیز باید نقاط حادثه‌خیز و شرایط ایمنی محورهای مواصلاتی را به‌طور مستمر بررسی کنند.

اما مهم‌تر از همه، پیشگیری باید قبل از حادثه اتفاق بیفتد، نه بعد از آن.

نمی‌توان منتظر ماند تا خودرویی واژگون شود، چند نفر جان خود را از دست بدهند و تعدادی دیگر راهی بیمارستان شوند و سپس درباره ضرورت برخورد با خودروهای پرخطر سخن گفت.

زنگ خطر برای جاده‌های کرمان

کرمان به دلیل وسعت جغرافیایی، طولانی بودن محورهای مواصلاتی و قرار گرفتن در مسیر ارتباطی بخش مهمی از کشور، همواره با چالش‌های متعدد در حوزه حمل‌ونقل جاده‌ای مواجه بوده است.

در چنین شرایطی، تردد خودروهای پرخطر و حامل اتباع غیرمجاز می‌تواند ابعاد مسئله را پیچیده‌تر کند.

دو حادثه در یک بازه زمانی کوتاه، با 4 فوتی و 17 مصدوم، دست‌کم یک پیام روشن دارد: این وضعیت نیازمند واکنش جدی، هماهنگ و پیشگیرانه دستگاه‌های مسئول است.

مردم حق دارند در جاده‌های استان با امنیت تردد کنند و خانواده‌ها نباید هر بار که یکی از اعضای خانواده برای سفر یا کار راهی جاده می‌شود، نگران بازگشت او باشند.

اکنون سؤال این نیست که بعد از هر تصادف چند آمبولانس اعزام شد یا چند مصدوم به بیمارستان انتقال یافت؛ این اقدامات وظیفه طبیعی دستگاه‌های امدادی است.

سؤال اصلی این است؛ چرا باید اجازه داد چنین خودروهایی پیش از رسیدن به نقطه حادثه، بارها و بارها جان سرنشینان و دیگر کاربران جاده را به خطر بیندازند؟

چه کسی باید جلوی این روند را بگیرد و چرا پیشگیری مؤثر، قبل از وقوع حادثه انجام نمی‌شود؟

پاسخ به این پرسش‌ها و ارائه گزارشی شفاف از اقدامات انجام‌شده برای کنترل تردد خودروهای پرخطر و جلوگیری از تکرار چنین حوادثی، مطالبه‌ای جدی از دستگاه‌های مسئول است؛ مطالبه‌ای که با هر حادثه مرگبار در جاده‌های کرمان، ضرورت آن بیشتر احساس می‌شود.

انتهای پیام/511/