به گزارش خبرگزاری تسنیم از یاسوج، هفته دولت در کهگیلویه و بویراحمد با مانور پرطمطراق روی آمار 12 همتی آغاز شد، اما در عمل به نمایش دست‌های خالی، تلاش ناکام برای تحمیل افتتاح یک سالن ورزشی نیمه‌کاره کارگران به وزیر کار، و در نهایت آبروداری ضرب‌الاجلی مدیرعامل یکی از بانک‌ها با بسته‌ای از مصوبات نجات‌بخش ختم شد.

 سال‌هاست که کهگیلویه و بویراحمد از بیماری مزمن آمارسازی و پروژه‌تراشی روی کاغذ رنج می‌برد، عارضه‌ای که در هفته دولت امسال با ادعای دهان‌پرکن افتتاح و کلنگ‌زنی 489 پروژه با اعتبار سنگین 12 هزار میلیارد تومانی  به اوج خود رسید، اما پرده‌های این نمایش خیلی زودتر از آنچه مدیران ارشد استان تصور می‌کردند، یکی پس از دیگری فروریخت. 

شروع این موضوع مدیریتی در سفر شهرستانی استاندار رقم خورد؛ جایی که با هیاهوی رسانه‌ای اعلام شد کاروان دولت برای افتتاح و کلنگ‌زنی 88 پروژه راهی منطقه شده است، اما خروجی میدانی این سفر عریض و طویل، قیچی کردن روبان یک طرح بسیار خرد در حد و اندازه یک دهیاری ساده روستایی بود تا مشخص شود بخش عمده آن 489 پروژه کذایی، از همین دست اقدامات روزمره و روتین است که زیر نقاب اعداد و ارقام چند هزار میلیاردی پنهان شده است.

اما طشت رسوایی مدیران استان زمانی از بام افتاد که احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به عنوان نماینده دولت پا به دیار کهگیلویه و بویراحمد گذاشت و مدیران استانداری، حوزه معاونت عمرانی و اداره‌کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی که مدت‌ها با افتخار دم از این سفر می‌زدند، در کمال شگفتی حتی یک پروژه دندان‌گیر و شاخص برای ارائه به نماینده دولت در چنته نداشتند.

کار به جایی رسید که در اقدامی غیرحرفه‌ای، تصمیم گرفتند سالن ورزشی کارگران سی‌سخت را در حالی که هنوز نیمه‌کاره، دارای نقص فنی و دور از استانداردهای بهره‌برداری بود، زیر پای وزیر بگذارند تا با یک قیچی نمایشی پرونده‌اش را ببندند؛ غافل از اینکه میدری دست این شعبده‌بازی مدیریتی را خواند، سفت و سخت روبه‌روی مدیران استانی ایستاد و با این جمله که زیر بار افتتاح پروژه ناقص نمی‌روم، کلاه‌شان را پس فرستاد و مانع از یک فریب آشکار شد.

ماجرا به همین‌جا ختم نشد و ماه‌ها بود که استاندار و اطرافیانش در بوق و کرنا می‌دمیدند که با حضور وزیر کار، پای غول سرمایه‌گذاری کشور یعنی شستا را به استان باز خواهند کرد و انقلابی در صنعت منطقه رخ می‌دهد، اما وزیر در نشست شورای برنامه‌ریزی بدون تعارف آب پاکی را روی دست مدیران خیال‌باف ریخت و صراحتاً اعلام کرد سیاست شستا ابداً بنگاه‌سازی جدید نیست، جمله‌ای صریح و تلخ که نشان داد تمام آن وعده‌های پرطمطراق، سرابی بیش نبوده و نهایت عایدی استان از شستا، فروش سیمان کارخانه یاسوج به کارگاه‌های محلی بلوک‌زنی است. 

در روزی که سفر نماینده ارشد دولت به واسطه سوءتدبیر و بی‌برنامگی مدیران محلی در آستانه یک بی‌آبرویی کامل قرار داشت، تنها یک چهره بود که پای کار آمد و نگذاشت وزیر و دولت شرمنده چشم‌انتظاری مردم شوند؛ اسماعیل لله‌گانی، مدیرعامل یکی از بانک‌ها.

لله‌گانی در همان نشست شورای برنامه‌ریزی، نه با ژست‌های توخالی، بلکه با زبانی صریح و هشداری جدی سکوت جلسه را شکست و خطاب به مدیران خواب‌زده استان نهیب زد که منابع اوراق سپرده خاص در سطح کشور از مرز 100 هزار میلیارد تومان گذشته و 50 همت دیگر نیز آماده است و مردم کهگیلویه و بویراحمد این اوراق را می‌خرند و پولش را تأمین می‌کنند، اما چون شما مدیران پروژه آماده و مدونی ندارید، این منابع جذب استان‌های دیگر می‌شود. 

با این حال، این مدیرعامل اجازه نداد این سفر برای استان به یک حسرت بزرگ تبدیل شود و با تعریف یک بسته حمایتی سنگین و واقعی، بار مسئولان اجرایی را به دوش کشید و با اشاره به تجربه موفق تزریق 10 هزار میلیارد تومانی این بانک به دو ابرپروژه پتروشیمی دهدشت و پلیمر گچساران درجا مصوبات نجات‌بخشی را امضا کرد.

تصویب قطعی تأمین مالی سد استراتژیک تنگ‌سرخ از محل ماده 56 با دستور مستقیم وزیر، تزریق نقدینگی 300 میلیارد تومانی به شریان‌های حیاتی کارخانه سیمان یاسوج، اختصاص تسهیلات تکمیلی 42 میلیارد تومانی برای راه‌اندازی سردخانه 150 میلیاردی یاسوج، خرید 600 میلیارد تومان اوراق دولتی برای پیشبرد طرح‌های عمرانی، اختصاص 174 میلیارد تومان به نظام سلامت استان شامل دانشگاه علوم پزشکی، خرید MRI گچساران و بیمارستان زاگرس و در نهایت نهایی‌سازی فوری قرارداد سراسری کشت قراردادی به مردم کهگیلویه و بویراحمد هدیه کرد. 

کارنامه این سفر و عملکرد هفته دولت در کهگیلویه و بویراحمد یک پیام کاملاً شفاف به همراه داشت: دوران پر کردن بیلان‌های کاری با ردیف کردن اعداد فریبنده و روبان‌چینی پروژه‌های نیمه‌کاره به سر آمده است و اگر تدبیر ضرب‌الاجلی و دست پر یکی از بانک‌ها نبود، امروز مدیران ارشد استان با چه رویی می‌خواستند به چشمان مردمی نگاه کنند که تاوان سوءمدیریت و پروژه‌های بادکنکی را با محرومیت مضاعف پس می‌دهند؟

انتهای پیام/