به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرم آباد، شکست 3 بر 2 خیبر خرم‌آباد برابر پیکان در هفته سوم لیگ برتر، بدون تردید از آن دسته نتایجی بود که کام هواداران را در ورزشگاه تختی تلخ کرد؛ به‌ویژه اینکه خیبر در خانه به میدان رفته بود و انتظار می‌رفت از امتیاز میزبانی استفاده کند. با این حال، یک نتیجه در هفته سوم نمی‌تواند معیار کاملی برای سنجش تیمی باشد که در تابستان دستخوش تغییرات گسترده شده است. فوتبال، به‌خصوص در هفته‌های ابتدایی، به زمان نیاز دارد تا چهره واقعی یک تیم را نشان دهد. بنابراین بهتر است یک شب تلخ را از مسیر یک فصل کامل جدا کنیم و به آینده نگاه داشته باشیم.

آنچه پس از این مسابقه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، نحوه مواجهه جامعه فوتبال خرم‌آباد با این شکست است. طبیعی است که هوادار پس از دریافت گل یا از دست رفتن فرصت‌های پی‌درپی عصبانی و ناراحت شود و حتی در فضای ورزشگاه واکنش احساسی نشان دهد، اما شعار علیه سرمربی یا زیر سؤال بردن همه ارکان تیم، راه حل مشکلات نیست. خیبر امروز بیش از هر زمان دیگری به آرامش، همدلی و فرصت نیاز دارد تا بتواند از فشار هفته‌های نخست عبور کند و مسیر خود را پیدا کند. خیبر هنوز در آغاز راه است و فرصت کافی برای ترمیم اشتباهات و تغییر روند مسابقات پیش روی خود دارد.

نباید فراموش کرد که خیبر در فصل نقل‌وانتقالات با تغییرات قابل توجهی روبه‌رو شد و چند بازیکن اثرگذار از جمع این تیم جدا شدند. نام‌هایی مانند احسان و حسینی، عارف قزل و محسن سفیدشغایی برای هواداران خیبر یادآور بازیکنانی هستند که در مقاطع مختلف نقش مهمی در ساختار تیم داشتند. طبیعی است که جای خالی بازیکنان باتجربه و آشنا با فضای تیم به سرعت پر نشود. تیمی که بخشی از ستون‌های خود را از دست داده، برای رسیدن به هماهنگی دوباره به زمان و صبر نیاز دارد. تغییر نسل و ساختار تیم، خود به خود هزینه دارد و این هزینه را باید با برنامه‌ریزی و صبوری مدیریت کرد.

در سوی دیگر، بازیکنان جدیدی وارد خیبر شده‌اند که بسیاری از آنها جوان هستند و برای نخستین بار قرار است در فضای متفاوت این تیم و در برابر انتظارات بالای هواداران خرم‌آباد بازی کنند. استعداد و انگیزه جوانی ارزشمند است، اما تجربه مسابقه و شناخت متقابل بازیکنان در زمین یک‌شبه به دست نمی‌آید. پاس اشتباه، تصمیم دیرهنگام یا ناهماهنگی در پوشش دفاعی ممکن است در هفته‌های نخست دیده شود و این موارد باید با تمرین و مسابقه اصلاح شود، نه با فشار زودهنگام. اعتماد به این نفرات می‌تواند در ادامه فصل نتیجه بدهد، به شرط آنکه فرصت یادگیری و هماهنگ شدن از آنها گرفته نشود.

از سوی دیگر، حضور فراز کمالوند روی نیمکت خیبر نیز بخشی از همین فرآیند بازسازی است. او با کادر فنی جدید در این فصل کار خود را دنبال می‌کند و طبیعتاً برای رسیدن به ترکیب ایده‌آل، شناخت دقیق‌تر بازیکنان و ایجاد هماهنگی میان نفرات تازه‌وارد و قدیمی به زمان نیاز دارد. سرمربی باید بازیکنان را در پست‌های مناسب آزمایش کند، نقاط ضعف را بشناسد و به یک چارچوب ثابت برسد. قضاوت درباره این فرآیند پس از تنها سه هفته، منطقی و منصفانه به نظر نمی‌رسد. کمالوند نیز باید از همین فرصت برای ساختن تیمی استفاده کند که هم هویت مشخص داشته باشد و هم از نظر تاکتیکی قابل اتکا باشد.

شاید بهترین کمک به خیبر در شرایط فعلی این باشد که همه اجازه دهند تیم در آرامش ساخته شود. مسئولان استان باید پشتوانه لازم را فراهم کنند، رسانه‌ها ضمن نقد حرفه‌ای از التهاب‌آفرینی پرهیز کنند و هواداران نیز همان انرژی همیشگی خود را از روی سکوها به تیم منتقل کنند. حمایت به معنای چشم‌پوشی از اشتباهات نیست؛ بلکه یعنی مشکلات را دید، درباره آنها حرف زد و همزمان فرصت اصلاح داد. خیبر برای عبور از این مرحله، به همین نگاه متعادل و مسئولانه نیاز دارد. این همراهی می‌تواند به بازیکنان و کادر فنی نشان دهد که شهر و استان پشت تیم ایستاده‌اند و یک شکست، حمایت را متوقف نمی‌کند.

سه هفته برای صدور حکم درباره یک تیم در یک رقابت طولانی کافی نیست. هنوز مسابقات زیادی باقی مانده و جدول می‌تواند در فاصله چند هفته، چهره‌ای کاملاً متفاوت پیدا کند. حتی تیم‌های مدعی و باسابقه نیز ممکن است در آغاز فصل با نتایج دور از انتظار روبه‌رو شوند. نمونه آن سپاهان است که در مقطع فعلی در رتبه دهم جدول قرار دارد و ذوب‌آهن نیز پایین‌تر از خیبر ایستاده است. این وضعیت نشان می‌دهد جدول هفته‌های ابتدایی، بیش از آنکه حکم نهایی باشد، تصویری موقت از مسیر مسابقات است. بنابراین بهتر است به جای تمرکز افراطی بر رتبه فعلی، روند پیشرفت تیم و کیفیت بازی‌های آینده را زیر نظر بگیریم.

انتهای پیام/