به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم، زیمان یسرائیل در مقاله‌ای تحلیلی در این رابطه اعتراف کرد که روابط خارجی اسرائیل در جهان به حضیض رفته و به پایین‌‌ترین سطح خود در طول تاریخ رسیده است، دلیل اصلی این شرایط هم سیاست‌های ساختار حاکم در غزه، کرانه باختری و ایران است، این در حالی است که دخالت نتانیاهو در سیاست‌های آمریکا هم مزید بر علت شده است.

در مقاله این رسانه اسرائیلی آمده است: بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، سخنگویان و حامیان وی مدعی هستند که او و اسرائیل تحت رهبری‌اش از موقعیت بین‌المللی «ممتازی» برخوردارند. اما داده‌ها نشان می‌دهند که این تصویری ساختگی است و هیچ ارتباطی با واقعیت ندارد.

نظرسنجی‌ها نشان‌دهنده افول رویکردها درباره اسرائیل در بیشتر کشورهای جهان، از جمله ایالات متحده - هم در میان دمکرات‌ها و هم جمهوری‌خواهان - است. چند کشور غربیِ دوست برای نخستین بار «دولت فلسطین» را به رسمیت شناخته‌اند. اتحادیه اروپا در حال بررسی لغو توافقنامه تجارت آزاد با اسرائیل است. توافق عادی‌سازی روابط با عربستان سعودی نیز که نتانیاهو وعده آن را داده بود، همچنان دور از دسترس است.

همچنین خود نتانیاهو به موجب حکم جلب بین‌المللی تحت تعقیب است؛ حکمی که ورود او به 125 کشور را منع می‌کند.

علت تیرگی روابط خارجی اسرائیل، سیاست‌های ساختاری حاکمیتی است: گسترش ساخت‌وساز در سرزمین‌های اشغالی به‌ویژه در شهرک های غیر رسمی؛ اقدامات در راستای الحاق در کرانه باختری؛ مواضع افراطی وزرا و در رأس آنها ایتمار بن‌گفیر، وزیر امنیت داخلی و بتسلئیل اسموتریچ، وزیر دارایی؛ طولانی کردن جنگ در غزه و امتناع نتانیاهو از تشکیل دولتی فلسطینی برای جایگزینی حماس در این باریکه؛ و جنگ ناموفق علیه ایران از جمله این موارد است.

در نوامبر 2024، دیوان کیفری بین‌المللی حکم جلب نتانیاهو را صادر کرد. این اقدام در پی کیفرخواست دادگاه لاهه علیه نتانیاهو درباره رویدادهای جنگ غزه صورت گرفت.

دادگاه، نتانیاهو را به مسئولیت در «جنایت جنگیِ استفاده از گرسنگی به عنوان روشی برای جنگ، و جنایات علیه بشریت نظیر قتل، آزار و اذیت و اقدامات غیرانسانی» متهم می‌کند.

به اعتراف این رسانه با وجود تکذیب این اتهام توسط اسرائیل، اما صدور حکم جلب به خودی خود گامی که نشان‌دهنده تیرگی در روابط خارجی اسرائیل است.

به دلیل این حکم جلب، تمام 125 کشور عضو دیوان - از جمله دموکراسی‌های بزرگ و متحد اسرائیل نظیر فرانسه، بریتانیا، آلمان و کانادا - موظفند در صورت ورود نتانیاهو به خاکشان، او را بازداشت کنند.

این محدودیت، تئوریک و نظری نیست. در مسیر عزیمت به مجمع عمومی سازمان ملل در سپتامبر 2025، هواپیمای «بال‌های صهیون» (هواپیمای اختصاصی نخست وزیر رژیم صهیونیستی) از حریم هوایی فرانسه و اسپانیا عبور نکرد و عبور آن تنها به یونان و ایتالیا محدود شد. بر اساس یک گزارش، این دور زدن حدود 600 کیلومتر به مسیر پرواز افزود.

علت تغییر مسیر به طور رسمی افشا نشد، اما پیش از پرواز، اسرائیل درخواست مجوز عبور از خاک فرانسه را مطرح کرده بود - درخواستی که با انتخاب مسیر جایگزین، غیرضروری شد.

علاوه بر این، نتانیاهو از حضور در مکان‌هایی که ممکن است در معرض بازداشت قرار گیرد، خودداری کرده است. او از ترس بازداشت در تالار اقتصادی جهان در داووس شرکت نکرد، زیرا سوئیس عضو دیوان کیفری بین‌المللی است.

این رویداد برجسته نخبگان اقتصادی و سیاسی جهان که نتانیاهو حتی در دوران پاندمی کرونا از طریق نرم‌افزار زوم در آن شرکت می‌کرد، اکنون به منطقه‌ای ممنوعه برای او تبدیل شده است.

نتانیاهو در حال حاضر نمی‌تواند به 125 کشور سفر کند یا حتی از حریم آنها بگذرد؛ بیشتر متحدان و شرکای تجاری اسرائیل هم در زمره این کشورها قرار دارند.

نتانیاهو در حال حاضر روی کاغذ می‌تواند به حدود 70 کشوری که عضو دیوان کیفری بین‌المللی نیستند سفر کند، که در رأس آنها ایالات متحده است (گرچه ممدانی، شهردار نیویورک تهدید کرد که «هنگام بازدید نتانیاهو از نیویورک، او را به دیوان کیفری بین‌المللی تحویل خواهد داد»، اما قوانین آمریکا این اجازه را به او نمی‌داد و وی عقب‌نشینی کرد).

اما بیشتر کشورهایی که عضو دیوان نیستند، همان‌هایی هستند که اصلاً روابط دیپلماتیک با اسرائیل ندارند - مانند عربستان سعودی، ایران، پاکستان، سوریه و لبنان؛ یا کشورهایی که روابطشان با اسرائیل در حال حاضر سرد است، مانند مصر، روسیه و چین، و سفری از سوی نتانیاهو به آنها در دستور کار قرار ندارد.

از زمان صدور حکم جلب، نتانیاهو تنها یک بار در آوریل 2025 به یک کشور عضو دیوان کیفری بین‌المللی یعنی مجارستان سفر کرده است، جایی که حکم بر آن اعمال می‌شد.

ویکتور اوربان، نخست‌وزیر سابق مجارستان، این احکام را «به‌شدت گستاخانه» توصیف کرد و در اعتراض به آن، خروج مجارستان از دیوان کیفری بین‌المللی را اعلام کرد. با این حال، این خروج وارد فاز اجرایی نشد و در این میان، حکومت در مجارستان تغییر کرد؛ حکومت جدید اعلامیه خروج را لغو و اعلام کرد که از این پس به احکام دیوان کیفری بین‌المللی، از جمله حکم جلب، پایبند خواهد بود.

دو حکومت دیگر از کشورهای عضو دیوان نیز موافقت خود را با میزبانی از نتانیاهو اعلام کردند، اما در عمل کاری انجام ندادند. حکومت لهستان در ژانویه 2025 اعلام کرد که این حکم را نادیده گرفته و به او اجازه عبور امن برای شرکت در مراسم یادبود آزادسازی آشویتس را خواهد داد، اما نتانیاهو شرکت نکرد و به جای خود یوآو کیش، وزیر آموزش را فرستاد. خاویر میلی، رئیس‌جمهور آرژانتین نیز این احکام را «غیرقابل فهم» توصیف کرد، اما نتانیاهو به آرژانتین هم سفر نکرد.

اگر نتانیاهو نتواند به بیشتر کشورهای جهان از جمله اکثر قدرت‌های غربی سفر کند، این وضعیت را نمی‌توان «موقعیت بین‌المللی ممتاز» نامید - بلکه انزوای بین‌المللی است که به طور بالفعل رخ داده است.

در بخش دیگری از این مقاله هم به تاثیرگذاری جنگ ها و جنایات رژیم صهیونیستی در غزه و ایران بر موقعیت این رژیم در سطح جهان پرداخته و اعتراف می کند:

بیشتر افکار عمومی در جهان غرب به شدت از وقایع هفتم اکتبر(جنگ تروریستی رژیم صهیونیستی و نسل کشی در نوار غزه پس از عملیات طوفان الاقصی) شوکه‌زده شدند. تمام کشورهای غربی در ابتدا از جنگی که اسرائیل در غزه هدایت می‌کرد، حمایت نمودند.

اما طی دو سال بعد، وضعیت تغییر کرد. نتانیاهو بر ادامه جنگ در غزه به مدت دو سال اصرار ورزید - اصراری که به قیمت جان صدها نظامی اسرائیلی و رنج غیرقابل توصیف برای ربوده‌شدگان و خانواده‌هایشان تمام شد –و همچنان بر ادامه بخشی از آن تا به امروز اصرار دارد.

در این میان، ده‌ها هزار غیر نظامی فلسطینی در جنگ کشته شدند و همچنین تعداد قابل توجهی از نیروهای امدادرسان کشورهای غربی (علاوه بر ربوده‌شدگان اسرائیلی دارای تابعیت غربی) جان باختند، و رسانه‌های جهانی تصاویر دردناکی از رنج فلسطینی‌ها پخش می‌کنند. با گذشت زمان از رویدادهای 7 اکتبر و تداوم رنج و کشتار در غزه، همسویی‌ها نسبت به اسرائیل افول می‌کند.

جنگ علیه ایران در مارس امسال، خشم علیه اسرائیل را در جهان تشدید کرد.

به اعتراف این رسانه اکثر افکار عمومی و بیشتر کشورهای جهان حتی کشورهایی که با حکومت ایران مخالف هستند هم با حمله‌ای که توسط نتانیاهو و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا هدایت شد مخالفت کردند.

جنگ به شکل بدی مدیریت شد و بدون نتیجه قاطع به پایان رسید و به محاصره تنگه هرمز، جهش قیمت جهانی نفت و بن‌بست در روابط دیپلماتیک منجر شد. از آنجا که بیشتر تحلیل‌گران معتقدند نتانیاهو، ترامپ را به این جنگ کشاند - ادعایی که نتانیاهو نیز آن را به طور کامل تکذیب نمی‌کند - رویکردها درباره اسرائیل بیش از پیش افول می‌کند.

انتهای پیام/