به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، «امل شبیب» خبرنگار سرویس عربی تسنیم، در ویدئوی تحلیلی خود به بررسی روابط دانشگاه‌های غربی به ویژه آمریکایی با صنایع نظامی رژیم صهیونیستی پرداخته است. این گزارش از بودجه‌های پژوهشی و همکاری‌های دانشگاهی مراکز علمی و آکادمیک اروپا با کانون‌های نظامی رژیم اشغالگر صهیونیستی تا ارتباطات با شرکت‌های تسلیحاتی اسرائیلی را مورد بررسی قرار می‌دهد.

***

 دانشگاه‌های معتبر غربی، از مؤسسه ماساچوست تا دانشگاه‌های اروپایی، دیگر در زمره مراکز پرچمدار علم و دانش به شمار نمی‌روند، بلکه به اردوگاه‌های آموزشی برای صنعت جنگ اسرائیل از طریق تأمین مالی مستقیم، مشارکت‌های پژوهشی و سرمایه‌گذاری در فناوری‌های کشتار، تحت پوشش فعالیت دانشگاهی مبدل شده‌اند.

 اما سوال اصلی این است که چرا این مؤسسات روابط خود را با ماشین کشتار اسرائیل پنهان می‌کنند؟

مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) از سال 2015 تاکنون بیش از 11 میلیون دلار از وزارت جنگ رژیم صهیونیستی برای حمایت از پروژه‌های صرفاً نظامی نظیر ناوگانی از ربات‌های نظارت زیر آب و کاربردهای کوانتومی دریافت کرده است. این تأمین مالی دانشگاهی نیست، بلکه سرمایه‌گذاری در برتری و تسلط نظامی اسرائیل در یکی از معتبرترین دانشگاه‌های آمریکا است.

تناقض نخست: دانشگاه‌هایی که شعارهای بی‌طرفی آکادمیک سر می‌دهند و همزمان از وزارت جنگ اسرائیل تأمین مالی مستقیم دریافت می‌کنند.

در دانشگاه سنترال فلوریدا، «اِل‌بیت سیستمز» شریک صنعتی و مشاور دانشگاهی است و در دانشگاه تگزاس، همین شرکت مستقیماً بودجه پژوهشی تأمین می‌کند و این همکاری علمی نیست، بلکه ادغام ساختاری میان دانشگاه و صنعت مرگ است.

در این بین اروپا هم وضعیت بهتری ندارد. پروژه‌های اتحادیه اروپا، دانشگاه‌های اروپایی را با شرکت‌های دفاعی اسرائیلی مانند «اِلبیت» و «رافائل» و خود وزارت ارتش اسرائیل گرد هم آورده‌اند.

تناقض در کجاست؟

اتحادیه اروپا پروژه‌های «غیرنظامی» را تأمین مالی می‌کند که به فناوری‌های نظامی تبدیل می‌شوند و با صنعت تسلیحات اسرائیل همکاری مستقیم دارند و این تناقض دوم است. پول مالیات‌دهندگان اروپایی صرف توسعه توانمندی‌های ارتش رژیم اشغالگر می‌شود. اما نکته قابل‌تأمل‌تر این است؛ شخصیت‌های دانشگاهی که سمَت‌هایی دوگانه دارند، مشاوران دانشگاه‌های آمریکایی و اعضای هیئت‌مدیره شرکت‌های تسلیحاتی اسرائیلی.

 این دوگانگی تصادفی نیست، بلکه شبکه‌ای از نفوذ است که از سالن‌های سخنرانی تا اتاق‌های وضعیت جنگ امتداد دارد.

تحلیل معکوس می‌گوید: دانشگاه‌های غربی دیگر سنگرهای علم نیستند، بلکه به اردوگاه‌های آموزشی برای صنایع نظامی اسرائیل مبدل شده‌اند و تخصص، نیروی انسانی و توجیهات راهبردی در اختیار آن قرار می‌گیرد. پس سؤال واقعی این نیست که آیا دانشگاه‌های غربی با رژیم اشغالگر همکاری می‌کنند یا خیر؟ بلکه سوال این است که چه تعداد از پروژه‌های تأمین مالی‌شده، چه میزان از پژوهش‌های به‌کارگرفته‌شده و چه تعداد از دانشگاهیان جذب‌شده، همچنان پنهان باقی خواهند ماند، در حالی که ماشین کشتار اسرائیل به گرفتن جان انسان‌ها ادامه می‌دهد؟

ما درباره شراکت‌های آکادمیک طرفین صحبت نمی‌کنیم، بلکه درباره همدستی سازمان‌یافته‌ای صحبت می‌کنیم که دروغین بودن بی‌طرفی مراکز علمی و دانشگاهی غرب به ویژه آمریکا را آشکار می‌کند و نشان می‌دهد دانشگاه‌هایی که قرار بود پرچمدار علم باشند، به بخشی از ماشین جنگی اسرائیل تبدیل شده‌اند.

انتهای پیام/