به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم به نقل از سی‌جی‌تی‌ان، اخیراً اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران با بیان اینکه «اعتیاد به تحریم‌ها توان تفکر را از آمریکا گرفته است»، به‌خوبی نشان داد که تمایل شدید آمریکا به تحریم‌ از چارچوب یک ابزار سیاست‌گذاری فراتر رفته و به یک «اعتیاد» غیرقابل‌ترک بدل شده است.

این وابستگی به تحریم‌ها در واقع به یک عادت همیشگی در دیپلماسی آمریکا تبدیل شده و ایالات متحده همچون یک «معتاد»، همواره به دنبال «مواد مخدر» خود شامل ترکیب روال‌ همیشگیِ سلطه‌‌طلبی، یکجانبه‌گرایی، قلدری و اعمال صلاحیت‌های فرامرزی است؛ به‌محض مواجهه با یک بن‌بست‌ دیپلماتیک، دوز مصرف خود را بالا می‌برد و پیوسته با بلند کردن چماق تحریم و افزایش خودسرانه دامنه تحریم‌ها، اصول بنیادین مبادلات بین‌المللی را به دست فراموشی می‌سپارد.

عملکرد بیمارگونۀ آمریکا در «اعتیاد به تحریم‌»، در ظاهر نوعی اعمال فشار بر پایه قدرت است اما در واقع با نمایان کردن سطح تک‌بعدی بودن ابزارهای دیپلماتیک و تنبلی فکری راهبردی این کشور، تنها تکرار خشن و ساده‌انگارانۀ مسیرهای پیشین از سوی آمریکایی‌ها را به نمایش می‌گذارد.

هرچه چماق تحریم بیشتر بلند شود، انحطاط توانمندی‌های دیپلماتیک آمریکا نیز بیشتر عیان می‌شود. با ادامۀ این روند، آمریکا نه‌تنها عقلانیت دیپلماتیک خود را از دست می‌دهد، بلکه از اعتبار بین‌المللی این کشور نیز روز به روز بیشتر کاسته خواهد شد و در نهایت در بن‌بست «بی‌یاوریِ ناشی از دنبال کردن راهِ نادرست» گرفتار خواهد شد و در کوچه بن‌بست یکجانبه‌گرایی، روزبه‌روز بیشتر پیش خواهد رفت.

انتهای پیام/