به گزارش خبرگزاری تسنیم از زنجان،عملیات پاکسازی اراضی آلوده به بمب‌های خوشه‌ای، جهادی خاموش در قلب مناطق عملیاتی است. نیروهای تخریب سپاه زنجان فراتر از وظیفه سازمانی، با درک این واقعیت که هر ثانیه تعلل، جان کشاورزان و شهروندان را تهدید می‌کند، داوطلبانه پا در مسیری گذاشتند که مین‌ریزی‌های هوایی و بمب‌های عمل‌نکرده، آن را به میدان مینی مرگبار تبدیل کرده بود.

در این میان، نام شهید «ناصر بیات» در زمره اسطوره‌های گمنام این میدان می‌درخشد. او که در روزهای آغازین درگیری به‌شدت مجروح شده بود، بلافاصله پس از انتقال به بیمارستان و پیش از بهبود کامل، با همان جراحات به محل مأموریت بازگشت. بیات قریب به 40 روز، به‌تنهایی و در اوج خطر، در منطقه‌ای که مدام هدف آتش دشمن بود، به خنثی‌سازی پرداخت تا امنیت مزارع و مراتع به خطر نیفتد.

فرجام این مجاهدت‌های مخلصانه، پرواز خونین 14 تن از بهترین فرزندان این مرز و بوم بود. در عملیات پاکسازی که با هدف انهدام مهمات فوق‌حساس و عمل‌نکرده در عمق زمین در حال انجام بود، انفجار مهیب یک بمب ناشناخته، حماسه‌ای سرخ رقم زد و 14 تن از نیروهای مخلص و فداکار گردان تخریب سپاه انصارالمهدی(عج) استان زنجان را به خیل شهدا ملحق کرد.

شهید ناصر بیات به وعده خود وفا کرد

سردار محسن سهندی، فرمانده سپاه انصارالمهدی(عج) استان زنجان، در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در زنجان با اشاره به صفحات درخشان تاریخ دفاع مقدس، به بازخوانی بخشی از حماسه‌های گردان تخریب و سرگذشت شهید ناصر بیات پرداخت.

وی در تشریح ایثار این شهید والامقام گفت: اگر بخواهم از مجاهدت‌ها مثالی بزنم، شهید ناصر بیات نمادی از این رشادت است. حادثه مربوط به او در روز چهارم جنگ در آن منطقه عملیاتی رخ داد؛ جایی که او در حین انجام مأموریت به‌شدت مجروح شد. ما او را همان روز ماه رمضان به بیمارستان «بهمن» منتقل کردیم، اما ناصر بیات که دلش در خط مقدم و در میان میدان مین جا مانده بود، صبح روز بعد از بیمارستان خارج شد و به‌رغم جراحت سنگین، به محل مأموریت خود بازگشت.

فرمانده سپاه استان زنجان با تأکید بر اینکه ناصر بیات در این مأموریت تنها بود، افزود: او کل آن 40 روز را خودش به‌تنهایی کار می‌کرد. حتی یک نفر هم با خودش همراه نکرده بود. این در حالی بود که محدوده کاری او، روزی سه بار مورد اصابت انواع پرتاب‌های دشمن قرار می‌گرفت. او مجموعاً 60 روز در آن شرایط سخت مجاهدت کرد و از قضا روز شصتم که دقیقاً یک روز پس از پایان مأموریتش بود، به شهادت رسید.

وی با اشاره به عمق فاجعه‌ای که این شهید و همرزمانش از آن پیشگیری کردند، تصریح کرد: این بزرگواران در آن منطقه، 15 هزار قطعه از انواع ادوات و مهمات جنگی را کشف و خنثی کردند. آن محدوده 1200 هکتار وسعت داشت و منطقه‌ای کشاورزی بود که مردم، چوپانان و شهروندان عادی برای فعالیت یا طبیعت‌گردی به آنجا می‌رفتند. هر یک از آن مواد منفجره می‌توانست یک شهروند یا کشاورز را به شهادت برساند یا مجروح کند.

سردار سهندی این روایت را درس‌آموز خواند و گفت: روایت کردن صرف اینکه 60 روز اینجا کار کردند، شاید خیلی شنونده را متأثر نکند، اما وقتی مردم نتیجه را دیدند که امنیت به مزارع و مراتع بازگشت، آن‌وقت خودشان قضاوت کردند. این قضاوت بر مبنای نتیجه، همان سرمایه اجتماعی است که توانسته است ایستادگی مردم ما را در طول تاریخ تضمین کند.

انتهای پیام/