دهکده زیبا و قدم‌زدن روی گور دسته‌جمعی بزرگ/نشمردم!

خبرگزاری تسنیم، گروه فرهنگی _ صادق وفایی: سینمای هالیوود، در خیلی از آثار ژانر وحشت خود، فیلم‌هایی دارد که در آن‌ها، ارواح و موجودات ماورایی به واسطه حضور در یک‌مکان، زندگی آدم‌های زنده را در آن مکان تحت تاثیر قرار می‌دهند. فیلمنامه بسیاری از این‌آثار با مهندسی و طراحی‌های دقیق داستانی و دکوپاژ نوشته شده‌اند اما اگر کمی از سینمای هالیوود فاصله بگیریم و در حیطه سینمای مستند غرب قدم بزنیم، چند دهه است پژوهشگران و مستندسازان اسرائیلی در پی حقیقت برآمده و درباره ارواحی فیلم می‌سازند که در سرزمینی اشغال‌شده به‌نام فلسطین سرگردان‌اند.

در وادی همان‌ژانر وحشتی که حرفش را زدیم، یک کیبوتص در فلسطین اشغالی (غربی‌ها به آن می‌گویند اسرائیل) وجود دارد که بیش از 300 روح سرگردان در آن در رفت و آمد هستند و دهکده ساحلی مورد اشاره، با وجود ظاهر آرام و توریستی‌اش، گذشته و داستانی دارد که یقه اسرائیلی‌ها را گرفته است. 

آلون شوارز نویسنده و مستندساز اسرائیلی، سال 2022 مستندی به‌نام «Tantura» ساخت که اسم همان دهکده مرموز است و درباره تحقیقات یک‌اسرائیلی دیگر به‌نام تئودور کاتز است که سال 1990 به‌عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد مشغول تحقیق برای پایان‌نامه خود بود و اسناد و مدارکی درباره اتفاقی گردآوری کرد که سال‌ها پیش در دهکده تنتورا رخ داده بود.  نکته مهم درباره این‌فیلم مستند این است که کنار تعدادی دیگر از آثار اسرائیلی‌ها و خود غربی‌هایی قرار می‌گیرد که ریشه یهودی دارند اما در پی حقیقت خود هستند و نسبت به جنایت‌های یهود بین‌الملل بی‌تفاوت نیستند! ظاهرا آلون شوارز هم فردی مانند ایلان پایه یا بنی‌موریس است که به جنایت‌کاری کشور جعلی‌شان اعتراف دارند و آن را پنهان نمی‌کنند. 

اسرائیلی‌هایی که سال‌ها پیش به‌عنوان «شهروندان عادی» به این‌منطقه ساحلی کوچانده شده‌اند و سال 2022 به‌عنوان راوی مقابل دوربین آلون شوارز نشسته‌اند، می‌گویند «ما به دهکده‌ای عربی به‌نام تنتورا آمدیم و آن را تغییر دادیم. مثلا خانه شیخ دهکده را تبدیل به غذاخوری کردیم.» یکی دیگر از نکاتی که اسرائیلی‌های حاضر در مستند «تنتورا» به آن اشاره دارند این است که روایت و تاریخ اکثر اتفاقات سال 1948 نه‌تنها پنهان مانده‌اند، بلکه نابود شده‌اند. یکی از اسرائیلی‌ها می‌گوید «پدرم می‌گفت کشور (فلسطین) با شمشیر گرفته شده است.» یکی از سربازان سابق اسرائیلی هم که این‌روزها پیر و فرتوت است و روزگاری در صف جنایتکاران یهود بوده، درباره مردم تنتورا می‌گوید «البته که ما اونا رو کشتیم؛ بدون هیچ‌تاملی!» جمله مهم دیگر از جلادان سابق تنتورا این است که حاضر است بکشد چون این‌گونه بزرگ شده است.

پیرزن‌ها و پیرمرد اسرائیلی از سال‌ها پیش که به تنتورا کوچانده شده‌اند می‌گویند

یکی از راویان مستند پیش‌رو، پیرمردی است که با کلاهی گرد، شبیه ترک‌ها و عرب‌های سنتی است و سبیلی سفید و بناگوش‌دررفته دارد. او که در کشتار تنتورا توسط تیپ الکساندرونی نیروی زمینی ارتش اسرائیلی، حضور داشته و فلسطینی‌ها را به قتل رسانده، با حالتی که مثلا شوخی و طنازی است، می‌گوید «باید به همسرم چی می‌گفتم؟ که من قاتل بودم؟» بعد هم شلیک خنده سر می‌دهد.

ستون فقرات موضوعی فیلم مستند «تنتورا»، نوارکاست‌هایی است که تدی (تئودور) کاتز محقق و پژوهشگر اسرائیلی درباره تنتورا پر کرده است. این‌نوارها دربرگیرنده گفتگوهای کاتز با 135 عرب و یهودی درباره کشتار تنتورا است. پاسخ سوالی که گفتگوهای کاتز در این‌نوارها در پی رسیدن به آن انجام شده‌اند، این است که «چه‌اتفاقی در تنتورا افتاد؟» پاسخ خلاصه و مختصر و مفیدش هم این است: قتل عام؛ و یهودی‌ها خشم خود را روی سر هرکسی که دیدند پیاده کردند.

7 تن از یهودیانی که تدی کاتز با آن‌ها گفتگو کرد، در ابتدای امر از کشتار صحبت کردند، اما کمی بعد صحبت‌های خود را تکذیب کردند. ماجرای کشتار تنتورا که چند دهه پیش، موضوع پایان‌نامه تدی کاتز بود، گریبان قاتلان و بانیان جنایت تنتورا را گرفت و رها هم نکرد؛ هرچند تکذیبش کنند و بگویند چنین‌کاری نکرده‌اند. چون فرمانده نیروهایی که تنتورا را از سمت شمال اشغال کردند، در فیلم مستند مورد اشاره حضور دارد و می‌گوید کشتار 300 نفر در یک‌گودال در تنتورا، افسانه بوده و اگر کسی کشته شده در خلال جنگ بوده است. اما روایت‌های دیگر و طبق آن‌چه تدی کاتز سال‌ها پیش ثابت کرده، سربازان اسرائیلی نگذاشتند فلسطینی‌ها همین‌طور و به‌سادگی از دهکده اخراج شوند. بلکه آن‌ها را جمع کرده و کشتند.

شهادت‌های صوتی 135 نفری که تدی کاتز برای نوشتن پایان‌نامه‌اش با آن‌ها مصاحبه کرد، کشتار تنتورا را ثابت می‌کردند اما اسرائیلی‌ها از هم‌کیش خودشان شکایت کردند و اعلام شد او دروغ می‌گوید. مرور خاطرات آن‌روزها و جوانی‌های تدی کاتز، به این‌جا می‌رسد که همسرش بگوید «قاضی از دادگاه بیرونش کرد». خودش هم با یادآوری فشار روحی روانی تحمیلی از سمت صهیونیست‌ها، اشک چشمانش را پاک می‌کند.

صدای یک زن یهودی در یکی از نوارهای ضبط‌شده در فیلم پخش می‌شود که می‌گوید «من خبر نداشتم!» صدای دیگر در فیلم هست که سوال می‌پرسد چرا فلانی به فلسطینی‌ها شلیک کرد و پاسخش از این‌قرار است که «چون آدم نبود.»

تنتورا یک‌روستای آباد، ثروتمند و بزرگ کنار دریا بوده و یکی از تلنگرها و کنایه‌های کارگردان اسرائیلی فیلم «تنتورا» به اسرائیلی‌های اشغالگر این‌روستا این است که «عجیب است که کشتار را به یاد ندارند اما یادشان هست موقع ترک روستا در دریا شنا کرده‌اند!»

طبق روایت‌های تجمیعی شاهدان و راویان حاضر در کشتار تنتورا، در درگیری‌های منجر به اشغال 10 فلسطینی کشته شدند اما پس از اشغال روستا، همه مردهای دهکده را جمع کرده و کشتند. کشتار هم در 3 مرحله انجام شده، 2 کشتار در ساحل و یک‌کشتار نهایی در قبرستان دهکده که وحشتناک‌تر بوده است. این‌میان 3 زن در تنتورا کشته شدند که یکی از آ‌ن‌ها مادری بود که خود را روی پسرش انداخته بود، اما او هم به گلوله بسته شد.

همان پیرمرد خندان و بامزه اسرائیلی که یکی از سربازان قاتل در تنتورا بوده، می‌گوید 4 ماه اول (اشغالگری در فلسطین) یک‌قاتل بوده و با دوستانش اهل اسیر گرفتن نبوده است. تعداد کشته‌هایش را هم نشمرده چون یک‌مسلسل داشته با 250 تیر فشنگ و بعد دوباره شلیک خنده سر می‌دهد.

نشمردم!

یکی از جلادان تنتورا که اسمش توسط چند راوی حاضر در فیلم تکرار می‌شود، موجودی به‌نام موشه باربلات است که نارنجکی را داخل یک‌اتاق که چند فلسطینی در آن نشسته بودند، انداخته و همه را کشته است. دیگر افتخار او در تنتورا، تجاوز به دختران است که یکی از راویان درباره آن می‌گوید «اتفاق افتاد دیگه! چی کار می‌شه کرد؟»

جنایت دیگری که اسرائیلی‌ها به آن اعتراف می‌کنند، این است که تعدادی از سربازانشان با سلاح شعله‌افکن دنبال مردم دهکده افتادند و آن‌ها را به آتش کشیدند. صحنه بعدی هم که در روایت راویان «تنتورا» تصویر می‌شود، این است که «جنازه عرب‌ها همه‌جا افتاده بود.» یکی از راویان هم ضمن اشاره به این‌که 300 جنازه در یک‌گودال و گور دسته جمعی ریخته شدند، می‌گوید «اصلا مهم نیست چی شد!»

 

 

یکی از موضوعات مطرح‌شده در مستند «تنتورا» سختی‌ها و فشارهای روحی‌روانی تحمیل‌شده به تدی کاتز به‌عنوان یک‌اسرائیلی باوجدان است. این‌پژوهشگر یهودی با همان‌آزادی بیان غربی که دستپخت یهود بین‌الملل است، به‌قدری تحت فشار قرار گرفت که مجبور به عذرخواهی شد. خودش هم که حالا پیرمرد و ضعیف شده، می‌گوید بزرگ‌ترین اشتباه زندگی‌اش، انتشار متن عذرخواهی‌اش درباره تنتورا بوده است! او به‌قدری تحت فشار قرار گرفت و تلفن‌های تهدید‌آمیز داشت که چندمرتبه سکته کرد و این‌روزها، به‌اصطلاح قرصی و ویلچرنشین است.

نوع منطق و نتیجه‌گیری عاقلانه گروهی از اسرائیلی‌ها درباره گذشته جنایت‌بارشان (البته هنوز هم جنایت می‌کنند) این است که صورت مساله را پاک کنند. یکی از نمایندگان این‌تفکر که بهتر است روش ماست‌مالی و رفع‌ورجوع را روی آن بگذاریم، در مستند «تنتورا» حضور دارد و می‌گوید «مردم اگر از گذشته‌شان آگاه شوند ناراحت می‌شوند. به همین‌دلیل نباید به آن‌ها بگوییم کوچ اجباری و قتل کردیم. آمریکایی‌ها هم به مردمشان نمی‌گویند در ویتنام اسرا را از هلی‌کوپتر به پایین پرت می‌کردند.»

ایلان پایه تاریخ‌پژوه اسرائیلی که ضد صهیونیسم است و کتاب‌های مختلفش در ضدیت با دولت اسرائیل در ایران هم ترجمه و منتشر شده، یکی از راویان حاضر در فیلم «تنتورا» است و می‌گوید یهودیان با این‌فکر بزرگ می‌شوند که «ارتش اسرائیل، اخلاقی‌ترین ارتش دنیاست.»

صدای روایت‌گر یا همان نریتور فیلم «تنتورا» می‌گوید «روز نکبت» امروز در اسرائیل، یک‌تابو است. پیرمرد سبیل سفید قاتل هم که در فیلم حضور دارد، می‌گوید «ما کسی را بیرون نکردیم. ما جنگیدیم. خودشون فرار کردن! وقتی جایی رو تصرف کردیم، با بلدوزر صافش کردیم و چیزی از دهکده نموند!»

به‌جز ایلان پایه، یک محقق یهودی دانشگاه مری‌لند هم در فیلم حضور دارد که می‌گوید دستنوشته‌های داوید بن‌گوریون اولین‌نخست‌وزیر اسرائیل را پیدا کرده که در آن گفته «کاری کنید این‌روایت جا بیافتد که فلسطینی‌ها خودشان به‌طور داوطلبانه از این‌کشور رفتند.»

 

 

سیاه‌بازی‌ها و شامورتی‌بازی‌های رسانه‌ای یهود هم از دیگر مسائلی است که فیلم «تنتورا» به آن‌ها می‌پردازد. این‌سیاه‌بازی‌ها همیشه بوده‌اند و درباره کشتار تنتورا و دیگر دهکده‌های فلسطین که امروز کیبوتص‌های اسرائیلی‌اند، اجرا شده است. کمپانی فیلم‌سازی مترو گلدین‌مایر که ما ایرانی‌ها هم خیلی از فیلم‌های هالیوودی‌اش را در کشورمان دیده‌ایم، آن‌روزها فیلم‌هایی مثلا مستند از اعزام اتوبوس‌های صلیب سرخ به تنتورا می‌ساخت و در سینماها پخش می‌کرد که بگوید یهودی‌ها رفتاری انسانی با فلسطینی‌هایی دارند که در حال ترک داوطلبانه کشورشان هستند.

کار تنتورا به جایی رسید که استخوان‌های کشته‌شده‌ها از خاک بیرون زد و تدبیر اسرائیلی‌ها هم برای پوشاندن جنایت‌شان، این بود که محل گور دسته‌جمعی 300 کشته تنتورا را تبدیل به پارکینگ عمومی دهکده توریستی‌شان کنند. کارگردان مستند «تنتورا» در بخشی از فیلمش روی این‌ماجرا تمرکز می‌کند؛ مساله پارکینگ! و تصاویر ماهواره‌ای از بالای دهکده و موقعیت پارکینگ امروز و گور دسته‌جمعی دیروز را به مخاطب نشان می‌دهد.

تصویر ماهواره‌ای از موقعیت گور دسته‌جمعی 300 فلسطینی در تنتورا

تدی کاتز در زمان ساخت این‌مستند (سال 2022) می‌گوید شرم‌آور است نسل امروز اسرائیل نمی‌داند وقتی در تنتورا قدم می‌زند، در واقع روی یک‌گور دسته‌جمعی راه می‌رود. در مقابل یکی از اسرائیلی‌های دیگر حاضر در مستند «تنتورا» می‌گوید برایش مهم نیست مساله تاریخی دهکده حل شود و مشخص شود قبر دسته‌جمعی فلسطینی‌ها آن‌جاست!

اما شیوه اصلی و همیشگی جنایتکاران یهود بین‌الملل را می‌توان در گفتار پایانی همان‌پیرمرد سبیلوی یهودی با خنده‌های بامزه‌اش شاهد بود درباره چگونگی قاتل‌بودن و قاتل‌ماندنش حرف می‌زند. او می‌گوید اوایل که قاتل شده بود، بعضی شب‌ها ناگهان از خواب می‌پرید اما در نهایت تصمیم گرفت به مساله فکر نکند و همه‌چیز درست شد! چون جنگ، جنگ است دیگر!

انتهای پیام/