به گزارش خبرگزاری تسنیم از بهاباد،  در طبیعت کم‌کی، زندگی هنوز راه خودش را می‌رود؛ آرام، پنهان و بی‌صدا. این‌بار دوربین‌ها تصویری را ثبت کرده‌اند که برای دوستداران طبیعت از تداوم حیات یکی از ارزشمندترین گونه‌های حیات‌وحش ایران است؛ پلنگ ماده‌ای که در کنار توله‌اش در پناهگاه حیات‌وحش کم‌کی دیده شده است.

این مادر پلنگ سال‌هاست در همین زیستگاه نفس می‌کشد و حالا توله‌ای در کنار خود دارد؛ توله‌ای که شاید هنوز نمی‌داند حضورش در این گوشه دورافتاده از طبیعت، چه معنای بزرگی برای آینده پلنگ ایرانی دارد.

جواد شکوهی، سرپرست اداره حفاظت محیط زیست شهرستان بهاباد، با اعلام مشاهده و ثبت تصاویر این پلنگ ماده و توله‌اش، این اتفاق را نشانه‌ای از امنیت مناسب زیستگاه و شرایط مطلوب حیات‌وحش در منطقه دانسته است.

پلنگ برای آنکه بتواند توله‌هایش را در طبیعت بزرگ کند، به زیستگاهی امن، منابع غذایی کافی و کمترین میزان مزاحمت انسانی نیاز دارد. بنابراین وقتی یک پلنگ ماده می‌تواند در یک منطقه نه‌تنها زنده بماند، بلکه طی سال‌های متوالی توله‌های خود را نیز در طبیعت پرورش دهد، این اتفاق را باید فراتر از یک مشاهده معمولی حیات‌وحش دید.

این یعنی کم‌کی هنوز برای زندگی جا دارد؛ یعنی در گوشه‌ای از این سرزمین، زیستگاه آن‌قدر امن مانده که یک پلنگ مادر می‌تواند توله‌اش را به دل طبیعت بسپارد و امیدوار باشد نسل بعدی نیز همین مسیر را ادامه دهد.

پلنگ ماده برای حفاظت از توله‌اش غریزه‌ای پیچیده و قدرتمند دارد. توله‌ها در نخستین ماه‌های زندگی به‌شدت آسیب‌پذیرند و مادر باید آنها را از خطرات مختلف دور نگه دارد؛ از کمبود غذا گرفته تا حضور انسان و دیگر تهدیدهای طبیعی. به همین دلیل، مشاهده یک پلنگ ماده در کنار توله‌اش، تصویری از اعتماد طبیعت به امنیت یک زیستگاه نیز محسوب می‌شود.

شکوهی می‌گوید این پلنگ ماده طی سال‌های اخیر با موفقیت توله‌های خود را در طبیعت پرورش داده و با انتخاب زیستگاهی امن، به تداوم نسل پلنگ ایرانی کمک کرده است.در واقع، این پلنگ فقط یک مادر نیست؛ یکی از حلقه‌های زنده زنجیره بقای پلنگ ایرانی در طبیعت ایران است.

پناهگاه حیات‌وحش کم‌کی از آن مناطق دورافتاده‌ای است که شاید کمتر نامش در میان مردم شنیده شود، اما برای طبیعت ارزش آن بسیار فراتر از شهرتش است.این منطقه یکی از دورترین زیستگاه‌های استان نسبت به مرکز استان به شمار می‌رود و همین فاصله و دورافتادگی، در کنار حفاظت مستمر، می‌تواند به ایجاد شرایط مناسب برای زیست گونه‌های حساس و ارزشمند کمک کند.

حالا حضور یک پلنگ ماده و توله‌اش، بار دیگر نگاه‌ها را به این گوشه کمتر دیده‌شده از طبیعت بهاباد جلب کرده است.اینجا هر ردپا، هر تصویر دوربین تله‌ای و هر مشاهده حیات‌وحش می‌تواند بخشی از یک پازل بزرگ باشد؛ پازلی که تصویر نهایی آن، سلامت اکوسیستم و بقای گونه‌های ارزشمند ایران است.

انتهای پیام/