امروز همه ایران، مشهد است

به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، همه دل‌ها را گره زده‌اند به ضریحی که قرن‌هاست مأمن دل‌های خسته و پناه گره‌های ناگشوده است؛ همه عزم سفر کرده‌اند به سوی کوی دوست برای پابوسی و استجازه. امروز اگرچه مشهد، پایتخت معنوی ایران است، اما در این روزهای پایانی ماه صفر، گویی همه ایران و حتی همه جهان، مشهد شده است.

اینجا سرزمین خورشید است؛ جایی که موسم حج فقرا فرا رسیده و عاشقان، گرد کعبه رضا(ع) به طواف درآمده‌اند تا ماه عزا را در جوار هشتمین خورشید آسمان امامت و ولایت به پایان برسانند.

در روز شهادت حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع)، هر کس به اندازه وسع دلش راهی این دیار شده است؛ یکی با پای جان، دیگری با پای دل و آن دیگری از کیلومترها دورتر، بغضی فروخورده و سلامی از راه دور روانه حرم کرده است.

ضامن آهو؛ پناه دل‌های رمیده

امروز، حرم رضوی فقط مقصد یک سفر نیست؛ پناهگاه دل‌هایی است که از بی‌وفایی‌های روزگار خسته شده‌اند. دل‌هایی که برای رهایی از دلتنگی، خستگی، روزمرگی، درد، دوری و گرفتاری، خود را به آستانی رسانده‌اند که قرن‌هاست نام «ضامن آهو» را با خود دارد.

آهوی نیشابوری قصه‌ای است که نسل‌ها با آن بزرگ شده‌اند؛ قصه‌ای که برای بسیاری، تنها یک روایت نیست، بلکه نشانه‌ای از امید به دستی است که می‌تواند گره از کار فروبسته باز کند.

امروز نیز دل‌های رمیده، همانند همان آهو، رو به سوی حرم نهاده‌اند؛ به این امید که در سایه لطف امام مهربانی‌ها، آرام بگیرند و سبک‌بال‌تر از همیشه به خانه بازگردند.

گلدسته‌های حرم در سرزمین خورشید، انگار دست‌هایی هستند که از زمین تا آسمان کشیده شده‌اند؛ دست‌هایی برای دعوت همه عاشقان. اینجا کسی غریبه نیست. هرکس از هر نقطه‌ای که دلش پر بزند برای دیدار حرم، راهی به سوی این خانه پیدا می‌کند.

خراسان‌جنوبی‌ها؛ از طریق‌الحسین تا مشهدالرضا

در این میان، خراسان‌جنوبی‌ها نیز همچون سال‌های گذشته سهمی پررنگ در این اجتماع بزرگ معنوی دارند. مردمان این دیار، که در روزهای اربعین حسینی در مسیر طریق‌الحسین(ع) خیمه خدمت برپا کرده بودند، این روزها خیمه‌های خود را به مشهد مقدس آورده‌اند.

حسینی‌ها همه مشهدی شده‌اند و موکب‌هایی که روزی در مرز مهران، کاظمین، کربلا و نجف میزبان زائران اباعبدالله(ع) بودند، اکنون در مشهدالرضا(ع) به استقبال زائران شمس‌الشموس آمده‌اند.

ماجرا برای خراسان‌جنوبی‌ها فقط یک سفر زیارتی نیست؛ امتداد همان فرهنگ خدمت است؛ فرهنگی که از کربلا تا مشهد، از طریق‌الحسین تا باب‌الرضا، یک معنا را دنبال می‌کند: خدمت به زائر و عرض ارادت به اهل‌بیت(ع).

بیش از 158 هیئت در مشهد

سید محمدرضا هاشمی، استاندار خراسان جنوبی، با حضور در جمع عزاداران هیئت سربیشه‌ای‌ها در مشهد مقدس، از حضور گسترده هیئت‌های مذهبی استان در روزهای پایانی ماه صفر خبر داد.

وی با بیان اینکه بیش از 158 هیئت مذهبی خراسان‌جنوبی در مشهد مقدس حضور یافته‌اند، اظهار کرد: مردم استان بار دیگر ارادت عمیق خود به اهل‌بیت(ع) را با حضور گسترده در مراسم عزاداری و خدمت‌رسانی به زائران رضوی به نمایش گذاشته‌اند.

استاندار خراسان‌جنوبی حضور مردم استان و خراسان‌جنوبی‌های مقیم مشهد در مراسم عزاداری حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) را مایه خرسندی و افتخار دانست و از هیئت امنای حسینیه‌ها، پیرغلامان اهل‌بیت(ع)، هیئت‌های مذهبی و خادمان این ایام قدردانی کرد.

هاشمی تأکید کرد که این حضور تنها به برگزاری مراسم عزاداری محدود نمی‌شود، بلکه جلوه‌ای از همدلی، ایمان و فرهنگ خدمت مردم خراسان‌جنوبی است.

200 موکب؛ 200 روایت از عشق و خدمت

خراسان‌جنوبی‌ها در این روزها فقط زائر نیستند؛ میزبان هم هستند. بیش از 200 موکب در مسیر تردد زائران و در جوار بارگاه ملکوتی امام رضا(ع) برپا شده است.

در این مواکب، نان پخته می‌شود، غذا میان زائران توزیع می‌شود، خستگان اسکان می‌یابند و خادمانی که شاید ساعت‌ها فرصت استراحت ندارند، با لبخند از زائران استقبال می‌کنند.

هاشمی با اشاره به بازدید خود از تعدادی از این مواکب گفت: آنچه در این موکب‌ها مشاهده می‌شود، جلوه‌ای از اخلاص و عشق مردم به حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) است؛ مردمی که بدون چشمداشت، وقت و توان خود را وقف خدمت به زائران کرده‌اند.

هر موکب این روزها قصه‌ای دارد؛ قصه پیرمردی که از صبح پای دیگ ایستاده، جوانی که بی‌وقفه چای میان زائران توزیع می‌کند، بانویی که در گوشه‌ای از موکب نان می‌پزد و خانواده‌ای که بخشی از خانه یا سرمایه خود را برای خدمت به زائران اختصاص داده است.

30 کاروان پیاده در مسیر عشق

اما روایت زیارت خراسان‌جنوبی‌ها به موکب‌ها ختم نمی‌شود. بیش از 30 کاروان و هیئت پیاده از شهرستان‌ها و روستاهای مختلف استان، راه مشهد را در پیش گرفته‌اند.

برخی از این زائران از مناطق مرزی و شهرستان سربیشه حرکت کرده‌اند و بیش از 10 روز در مسیر بوده‌اند؛ مسیری طولانی که در گرمای تابستان پیموده شده، اما عشق به امام رضا(ع) خستگی را از پاهای آنان گرفته است.

هاشمی با اشاره به این حضور گفت: پیمودن این مسیر طولانی در گرمای تابستان جز با عشق و دلدادگی به حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) امکان‌پذیر نیست.

در میان این کاروان‌ها، زنان و مردانی حضور دارند که کیلومترها را پشت سر گذاشته‌اند تا لحظه‌ای در صحن و سرای رضوی بایستند، دست بر سینه بگذارند و بگویند: «السلام علیک یا علی بن موسی الرضا».

از سربیشه، قاین و فردوس تا حرم رضوی

نام شهرستان‌های خراسان‌جنوبی این روزها در گوشه‌گوشه مشهد شنیده می‌شود؛ از سربیشه و قاینات گرفته تا فردوس، بیرجند، زیرکوه، خوسف، طبس، عشق‌آباد، بشرویه، سرایان، نهبندان و درمیان.

هر کدام از این مناطق سهمی در این میزبانی بزرگ دارند. موکب‌هایی که با نام شهرستان‌ها و روستاهای خراسان‌جنوبی برپا شده‌اند، تصویری از یک استان را به نمایش گذاشته‌اند؛ استانی که فاصله جغرافیایی‌اش با مشهد، مانعی برای نزدیک بودن دل‌هایش به امام رضا(ع) نیست.

استاندار خراسان‌جنوبی نیز با حضور در جمع خادمان موکب الزهرا(س) هیئت فاطمیه شهرستان فردوس و موکب روستای بیهود شهرستان قائنات، از تلاش آنان برای خدمت‌رسانی به زائران قدردانی کرد.

پایان ماه عزا، آغاز فصل بهار

اکنون هیئت‌ها آخرین طواف ماه عزا را در کعبه رضا(ع) به جا می‌آورند. همان‌هایی که در محرم و صفر برای حسین‌بن‌علی(ع) گریستند، امروز آمده‌اند تا در کنار مضجع فرزندش، امام رضا(ع)، آخرین روزهای ماه ماتم را به سوگ بنشینند.

مشهد در این روزها، پایان‌بخش ماهی است که با اشک آغاز شد و با اشک ادامه یافت؛ اما این پایان، خود آغاز دیگری است؛ آغاز ماه ربیع، آغاز بهار و آغاز روزهایی که امید است از دل این همه دلدادگی و توسل، گشایش و آرامش برای مردم رقم بخورد.

هاشمی نیز با اشاره به اهمیت مجالس مذهبی گفت: این محافل تنها محل عزاداری نیستند، بلکه فرصتی برای تبیین ارزش‌های دینی، معنوی و اخلاقی و تقویت پیوند مردم با فرهنگ اهل‌بیت(ع) به شمار می‌روند.

مشهد؛ نقطه تلاقی اشک و خدمت

در واپسین ساعات ماه صفر، زائران یکی‌یکی بار سفر می‌بندند. موکب‌ها آرام‌آرام جمع می‌شوند، دیگ‌ها از جوش می‌افتند، مسیرها خلوت‌تر می‌شوند و کاروان‌های پیاده آماده بازگشت می‌شوند؛ اما آنچه باقی می‌ماند، خاطره روزهایی است که میلیون‌ها دل، یک مقصد داشتند.

اینجا مشهد بود؛ شهری که در آن زائر و خادم، عزادار و میزبان، از راه دور و نزدیک، کنار هم ایستادند.

خراسان‌جنوبی‌ها نیز در این حماسه معنوی، هم زائر بودند و هم خادم؛ هم برای زیارت آمدند و هم برای خدمت. بیش از 158 هیئت، بیش از 30 کاروان پیاده و بیش از 200 موکب، روایت مردمی است که فاصله میان خانه‌هایشان تا حرم را با عشق کوتاه کرده‌اند.

و حالا همه آماده‌اند تا با اجازه شاه خراسان، لباس ماه عزا را از تن بیرون کنند و وارد ربیع شوند؛ با این امید که زیارت امروز، آغاز گشایش فردا باشد.

انتهای پیام/