به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، ان تی وی در مطلبی به بحران کم آبی در اروپا و به خطر افتادن امنیت انرژی در این منطقه اشاره کرد و نوشت: آلمان در حال حاضر یکی از گرم‌ترین تابستان‌های ثبت‌شده در تاریخ را تجربه می‌کند؛ وضعیتی که تناقضی آشکار را در روند گذار انرژی نمایان می‌کند.

در دنیایی که خورشید نویدبخشِ انرژیِ تقریباً رایگان و راهکاری مؤثر برای حفاظت از اقلیم تلقی می‌شود، درست همین فراوانیِ نور و گرمای خورشید است که امنیت انرژی در این کشور را به خطر انداخته است.

موج‌های گرمایی مانند آنچه تابستان امسال رخ داد، تقاضای برق را افزایش داده و در عین حال تولید را مهار می‌کنند. سیستم‌های تهویه مطبوع با ظرفیت کامل کار می‌کنند، اما رودخانه‌ها فاقد آب مورد نیاز برای خنک کردن نیروگاه‌ها یا چرخاندن توربین‌ها هستند.

توربین‌های بادی در هوای راکد و گرم بیکار می‌مانند و پنل‌های خورشیدی - در حالی که به دلیل گرما کارایی خود را از دست می‌دهند - باید همزمان تقریباً تمام بار تأمین نیازهای خنک‌کننده را بر دوش بکشند.

بنابراین فصل تابستان در حال تبدیل شدن به آزمونی دشوار برای سنجش تاب‌آوری ساختاریِ سیستم تأمین انرژی اروپا است. پژوهش‌های اقلیمی به‌طور مداوم نشان می‌دهند که به دلیل تغییرات اقلیمی، وقوع خشکسالی‌ها و موج‌های گرما در اروپا با بسامد بیشتر، مدت‌زمان طولانی‌تر و شدت فزاینده‌تری همراه است.

احتمال می‌رود که این پدیده در دهه‌های پیش‌رو به‌طور مرتب تکرار شود و بدین ترتیب برای آلمان نیز به یک معضل تبدیل شود؛ کشوری که تاکنون خود را بیش از آنکه طرفی متأثر از مسائل مربوط به گرما و کم‌آبی در اروپا بداند، به چشم ناظری بر این وقایع نگریسته است.

هم‌زمان با گرمای هوا، سطح آب بسیاری از رودخانه‌های اروپا رو به کاهش است. آب به دلایلی عاملی حیاتی در عملکرد بخش‌های عمده‌ای از زیرساخت‌های انرژی اروپا محسوب می‌شود.

از این رو، پایین آمدن سطح آب در «شریان‌های حیاتی» اروپا — نظیر آنچه اکنون رودخانه‌های راین و دانوب را تحت تأثیر قرار داده است — اغلب هم‌زمان بر چندین کشور اثر می‌گذارد.

وقتی آب کمتری از توربین‌های نیروگاه‌های برق آبی عبور می‌کند، خروجی آنها بلافاصله کاهش می‌یابد. در اروپا، برق آبی به خصوص در کشورهای کوهستانی و بارانی نقش حیاتی ایفا می‌کند،. اتریش، سوئیس و کشورهای بالکان به ویژه تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، همانطور که فرانسه، ایتالیا و اسپانیا نیز شرایط مشابهی دارند.

در آلمان، برق آبی تنها نقش جزئی در تأمین انرژی کلی دارد، اما به صورت منطقه‌ای در بایرن و بادن-وورتمبرگ، سهم قابل توجه بزرگتری از تولید برق را تشکیل می‌دهد.

از طرفی آب نیروگاه‌ها را خنک می‌کند. در حالی که بیشتر بحث‌ها در مورد انرژی هسته‌ای حول سوخت، ایمنی راکتور و ذخیره‌سازی نهایی می‌چرخد، نیروگاه‌های هسته‌ای نیز به تأمین آب کافی وابسته هستند.

یک نیروگاه هسته‌ای بزرگ اغلب چند ده متر مکعب آب در ثانیه مصرف می‌کند. در مجارستان، نیروگاه هسته‌ای پاکس، که در امتداد دانوب واقع شده و تقریباً نیمی از برق کشور را تأمین می‌کند، اخیراً مجبور به تعطیلی گسترده شد.

در رومانی، در نیروگاه هسته‌ای سرناودا، که معمولاً حدود یک پنجم برق این کشور را تأمین می‌کند، هر دو راکتور به طور متوالی تعطیل شدند. فرانسه و سوئیس نیز در تلاش برای حفظ شرایط خنک‌سازی عادی در نیروگاه‌های هسته‌ای خود هستند.

اما فقط انرژی هسته‌ای نیست که تحت تأثیر قرار گرفته است: نیروگاه‌های زغال‌سنگ، گاز، زیست‌توده و حرارتی خورشیدی نیز برای دفع گرمای تولید شده در طول تولید برق به آب خنک‌کننده نیاز دارند و پالایشگاه‌ها و کارخانه‌های شیمیایی نیز به آب فرآیند و خنک‌کننده متکی هستند.

آب، محصولات انرژی و مواد خام را منتقل می‌کند. حتی در جایی که آب برای فرایندهای تولید مورد نیاز نیست، همچنان به عنوان یک وسیله حمل و نقل اهمیت دارد. رودخانه‌ای مانند دانوب،10 کشور را در سفر خود از اروپای مرکزی به جنوب شرقی به هم متصل می‌کند و یک شریان تأمین کلیدی برای حمل فراورده‌های نفتی، پیش‌سازهای شیمیایی و فلزات صنعتی است.

بنابراین، سطح پایین آب برای کل زنجیره‌های تأمین اقتصادهای به هم پیوسته به یک مشکل تبدیل می‌شود.

آلمان با این الگو از راین، مهمترین آبراه خود، که سالانه حدود 250 میلیون تن کالا از جمله مقادیر زیادی مواد شیمیایی، زغال سنگ، سنگ معدن و فولاد را حمل می‌کند، آشنا است.

در نزدیکی کاوب، جنوب کوبلنز، سطح آب راین در تابستان امسال به پایین‌ترین حد خود از زمان شروع ثبت سوابق در سال 1880 رسید. در نتیجه، کشتی‌های باری تنها می‌توانند کسری از بار معمول خود را حمل کنند.

مواد اولیه، محصولات نیمه تمام و حامل‌های انرژی مانند بنزین، گازوئیل و نفت سفید یا کندتر و با هزینه بالاتر به مقصد خود می‌رسند. این امر در نهایت می‌تواند در پمپ بنزین ها منعکس شود.

هرچه دمای بیرون بالاتر باشد، فضاهای داخلی نیاز به خنک‌سازی بیشتری دارند. خنک‌سازی غذا، مراکز داده و حتی بیمارستان‌ها در روزهای گرم، انرژی‌برتر می‌شود.

توده‌های هوای گرم اغلب به معنای کاهش تولید انرژی بادی هستند. وقتی خورشید و باد انرژی کمتری تولید می‌کنند، نیروگاه‌های گازی باید به عنوان ذخیره وارد عمل شوند که گاهی اوقات منجر به افزایش قیمت‌ها در بورس برق می‌شود. با نگاهی به آینده، گرما همچنین در صورت افزایش آتش‌سوزی در امتداد زیرساخت‌ها و به خطر افتادن پایداری شبکه، فشار زیادی بر شبکه برق اروپا و همچنین آلمان وارد می‌کند.

انتهای پیام/