روایت استخوانسوزی یک رسالت؛ انسانی که پشت خط خبر نفس میکشد
- اخبار استانها
- اخبار جزایر خلیج فارس
- 17 مرداد 1405 - 17:11
به گزارش خبرگزاری تسنیم دفتر جزایر خلیج فارس، 17 مرداد هر سال، تقویمها یادآوری میکنند که خبرنگار وجود دارد. در این روز، پیامهای تبریک رسمی، عبارات طمطراقدار و واژگان اتوکشیدهای مثل دیدهبانان حقیقت و وجدان بیدار جامعه فضای رسانهای را پر میکند.
اما فرای این تعارفات تقویمی و کلیشههای تکراری، در کارگاه زنده و پرالتهاب تولید خبر، آنچه هر روز تجربه میشود، مواجهه بیواسطه با زندگیهایی است که میان بیم و امید، ناگفتهها و تعهد، دستوپا میزنند.
خبرنگاری ، صرفاً یک عنوان شغلی یا متدی برای کسب درآمد نیست، بلکه معاملهای روزمره با اراده و روان آدمی است. اگر از بیرون به این عرصه نگاه شود، شاید همهچیز در یک کارت خبری، یک میکروفون و حضوری کوتاه در رویدادها خلاصه شود، اما حقیقت کار در اندرونی این حرفه رقم میخورد؛ جایی که تصمیمگیریهای صدمثانیهای، فشار روحفرسای عدم قطعیت و روبهرو شدن با دردهای مردم، روی هم انباشته میشود.
بزرگترین مغالطه درباره خبرنگاری این است که او را یک دستگاه ضبط یا انتقالدهنده صرف فرض کنیم. خبرنگار، پیش از آنکه روایتکننده باشد، یک انسان است با تمام عواطف، دغدغهها و فشارهای زیستی.
وقتی برای پوشش یک بحران، یک مطالبات اقتصادی زمینمانده، یا زیست سخت مردم در نقطهای دورافتاده راهی میدان میشود، نمیتواند روح خود را پشت در جا بگذارد. او هر روز بخشی از آلام جامعه را در درون خود هضم میکند تا بتواند روایتی مسئولانه، دقیق و امیدبخش ارائه دهد. این استهلاک پنهان روان، هزینهای است که هیچ جدول اضافه کاری یا حقالزحمهای آن را پوشش نمیدهد.
صنعت خبر امروز با سرعت تعریف میشود. در دنیای انفجار اطلاعات و الگوریتمهای پرشتاب، خبرنگار مسئول باید همزمان روی لبه باریک سرعت و صداقت حرکت کند. کوچکترین شتابزدگی میتواند اعتمادی را که سالها ساخته شده مخدوش کند، و کمی کندی، خبر را از دهان میاندازد.
در این میان، زنجیرهای از موانع ساختاری، از پاسخنشدنهای برخی مسئولان و رفتارهای دستگاهی ناآگاه تا نبود شفافیت اطلاعاتی، کار را سنگینتر میکند. خبرنگار مجبور است برای گرفتن یک آمار ساده یا پیگیری یک مسئله عمومی، فرآیندی نفسگیر را طی کند و در عین حال، خروجی کارش از متر انصاف و دغدغهمندی خارج نشود.
نمیتوان از سختیهای این حرفه گفت و از ثبات شغلی و امنیت معیشتی نامی نبرد. متاسفانه ساختار اقتصادی رسانهها در سالهای اخیر بهگونهای بوده که بدنه اجرایی و تحریریه را با چالشهای معیشتی جدی مواجه کرده است.
نداشتن امنیت شغلی باکیفیت، دغدغه بیمه، و عدم تناسب میان حجم فشار کاری و دریافتی، واقعیتهایی است که اهالی قلم هر روز با آن دستپنجه نرم میکنند. با این حال، آنچه تحریریهها را زنده نگه داشته، نه محاسبات دو دو تا چهار تای اقتصادی، بلکه نوعی سنگربانی اخلاقی و احساس دین به مردم است.
امروز، 17 مرداد، روز یادآوری یک حقیقت است. خبرنگار قبل از آنکه یک قلم بهدست باشد، یک شهروند مسئول است که تلاش میکند مسیر شفافیت، جهاد تبیین و گرهگشایی از زندگی مردم را هموار کند.
اگر قرار است 17 مرداد از حد یک تکریم تشریفاتی فراتر رود، باید به نگاهی ساختاری تبدیل شود؛ نگاهی که مانعزدایی از دسترسی به اطلاعات، تقویت امنیت شغلی و احترام به منزلت انسانی خبرنگاران را در اولویت قرار دهد.
خبرنگاری که آرامش روانی و ثبات شغلی داشته باشد، قدرتمندترین ابزار جامعه برای اصلاح امور، بازتاب واقعی حماسهها و دردهای مردم، و ساختن آیندهای شفافتر خواهد بود.
انتهای پیام/7558