به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، این روزها در رسانه های ترکیه، نام یک خانم سیاستمدار بر سر زبان ها افتاده که به شکلی بلندپروازانه به دنبال تصاحب کرسی ریاست ایالت برلین  در انتخابات آتی آلمان است.

خانم الیف ار آلپ که اصالتاً اهل ترکیه است، حالا در صدد رسیدن به پست مهمی است که قبلاً در اختیار سیاستمداران  قدرتمندی بوده و آن را به تخته پرشی برای رسیدن به پست صدراعظمی آلمان تبدیل کرده اند. 

روزنامه های ترکیه به نقل از رسانه های آلمان نوشته اند که موازنه قدرت در رقابت‌های انتخاباتی در برلین، پایتخت آلمان که جایگاه ایالتی نیز دارد، تغییر کرده است. طبق آخرین نظرسنجی انجام شده توسط شرکت تحقیقات افکار عمومی Civey برای روزنامه Tagesspiegel، حزب چپ، الیف ار آلپ  را برای صدر اعظمی نامزد کرده است. 

خانم الیف ار آلپ در در سال 1981 در مونیخ متولد شد. والدینش سوسیالیست و فعال سندیکایی بودند و پس از کودتای نظامی 1980 ترکیه، به دلیل تعقیب سیاسی از ترکیه گریختند.

مادرش هنگام فرار باردار بود و الیف  در آلمان به دنیا آمد. خانواده ابتدا در مونیخ و سپس دورتموند زندگی کردند و سرانجام در هامبورگ-آلتونا مستقر شدند. او در نوجوانی فعالیت سیاسی داشت؛ از فعالیت‌های محیط‌زیستی و جنبش ضد اتم در هامبورگ و گورلبن گرفته تا فعالیت‌های ضدنژادپرستی.

رویکرد سیاسی خانم ار آلپ، چهار رکن مهم دارد که عبارتند از: بها دادن به محیط زیست، توجه به عدالت اجتماعی، مبارزه با نژادپرستی، بها دادن به تامین مسکن. وی بین سالهای 2001 تا 2007 حقوق را در دانشگاه هامبورگ خواند و در سال 2009 دومین آزمون حقوقی خود را با مدرک ممتاز گذراند.

در دوره کارآموزی حقوقی، در حوزه‌های مختلف از جمله دادگاه هامبورگ، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در برلین، سفارت آلمان در اتاوا و حقوق اقامت و پناهندگی فعالیت کرد.

او  یک حقوقدان حرفه‌ای با تجربه در حقوق عمومی، مهاجرت و سیاست‌گذاری است. در سال 2010 به برلین رفت و به‌عنوان مشاور حقوقی ـ سیاسی در پارلمان آلمان فردال مشغول به فعالیت شد.

او به مدت 11 سال در این سمت ماند و سپس نماینده پارلمان شد. به عبارتی دیگر این خانم ترک تبار،  از «جنبش اجتماعی» به «بوروکراسی سیاسی» و سپس به «پارلمان» حرکت کرده و به باور فعالان حزبی آلمانی، این مسیر برای ساختن یک سیاستمدار حرفه‌ای بسیار مناسب است.

حزب چپ در مقایسه با نظرسنجی Civey که در ابتدای ژوئیه انجام شد، سهم آرای خود را دو درصد افزایش داده و به تنهایی مقام اول را کسب کرده است.

نتایج نظرسنجی به شرح زیر است:
حزب چپ: 21٪
حزب دموکرات مسیحی: 19٪
حزب آلترناتیو برای آلمان: 18٪
حزب سبزها: 17٪
حزب سوسیال دموکرات: 12٪
حزب دموکرات آزاد: 3٪
حزب کارگر جنوب غربی: 3٪

نتایج فعلی، ائتلاف سه حزبی بین حزب چپ، سبزها و حزب سوسیال دموکرات را از نظر محاسباتی امکان‌پذیر می‌کند. حمایت ترکیبی این سه حزب به 50٪ می‌رسد. با این حال، تشکیل دولت به نتایج نهایی انتخابات، توزیع کرسی‌ها و مذاکرات ائتلافی بین احزاب بستگی دارد.

برای اینکه ار آلپ رئیس دولت برلین شود، حزب او باید به نتیجه‌ای قوی دست یابد و ائتلافی تشکیل دهد که اکثریت را تضمین کند. اگرچه نظرسنجی Civey نشان می‌دهد که حزب چپ در جایگاه اول قرار دارد، اما رقابت در برلین هنوز قطعی نشده است.

کارشناسان و ناظران سیاسی در آلمان می‌گویند، حالا در برلین، دو تحول سیاسی مهم روی داده است: اول این که حزب چپ برای نخستین بار تا این اندازه از اقبال مردمی برخوردار شده و دوم این که یک زن ترک‌تبار بر صحنه سیاست درخشیده که در صورت کسب پیروزی نهایی، عملاً بالاترین پست ایالتی برلین را در اختیار خواهد گرفت.

رسانه های برلین، خانم ار آلپ را به عنوان سیاستمدار موفقی معرفی کرده‌اند که به «رسیدگی اجتماعی» و «مبارزه طبقاتی» بها داده و معتقد است که معضل اجاره بهای بالای مسکن در پایتخت آلمان، پیامدهای اقتصادی و اجتماعی منفی فراوانی برای این کشور دارد.

رسانه مشهور «زیت» در آلمان، این بانوی سیاستمدار ترک را با ظهور زهران ممدانی در شهرداری نیویورک مقایسه کرده و پیشرفت او را تحول مهمی برای فضای سیاسی و اجتماعی آلمان قلمداد می‌کند.

گفتمان سیاسی خانم ار آلپ و حزب او با تاکید بر مفاهیم مهمی مانند مبارزه با ضد نژادپرستی، حقوق مهاجران، ضرورت تامین مسکن ارزان، مقابله با سوداگری شرکت‌های بزرگ املاک، مشارکت سیاسی مهاجران و حقوق اقلیت‌ها، توجه بخش عظیمی از شهروندان را جلب کرده است. از همین حالا می‌توان به وضوح دید که رسانه‌های آلمان او را جدی گرفته‌اند.

در رسانه‌های معتبر آلمانی، او به‌ عنوان یک بازیگر واقعی سیاست برلین مورد توجه قرار گرفته است.
به باور ناظران سیاسی در آلمان، در صورتی که خانم ار آلپ ریاست ساختار سیاسی ایالت برلین را در اختیار بگیرد، احتمال صدراعظم شدن او در سالیان آتی نیز دور از ذهن نخواهد بود.

آلمان در حال تغییر نسلی و جمعیتی است. طبق داده‌های رسمی، در سال 2025 میلادی حدود 3.1 میلیون نفر از جمعیت دارای پیشینه مهاجرتی، ریشه ترکیه‌ای داشته‌اند و بزرگ‌ترین گروه منشأ در میان جمعیت دارای پیشینه مهاجرتی آلمان هستند. بنابراین ظهور سیاستمداران نسل دوم و سوم مهاجران در سطح ملی کاملاً طبیعی‌تر خواهد شد. 

یعنی سیاست اروپا در حال ورود به مرحله‌ای است که در آن فرزندان مهاجران دیگر صرفاً موضوع سیاست مهاجرت نیستند؛ بلکه می‌توانند عملاً به عنوان شریک و تولیدکننده سیاست نیز نقش ایفا کنند.

البته برخی از منتقدین سیاست‌های ضدمهاجرتی آلمان معتقدند که در پشت این لفاظی‌های زیبای سیاسی، هنوز هم در فضای عمومی جامعه، بسیاری از جریانات سیاسی در آلمان، با ترویج افکار تندروانه و راست افراطی درباره مهاجران، شرایط را برای آنها دشوار می‌کنند و به عنوان مثال در چند سال گذشته در چندین ایالت آلمان، نزاع فیزیکی و رویدادهای خشن در دعوای نازیست‌ها و مهاجران ترکیه روی داده است. 

در چند روز گذشته، روزنامه‌های حریت و سوزجو و شبکه‌های تلویزیونی مانند اُدا تی.وی در آنکارا، مطالب امیدوارانه و مثبتی درباره ار آلپ منتشر کرده و اظهار امیدواری کرده‌اند که اگر او در برلین به قدرت برسد، احتمال آن وجود دارد که تعدیل رویکردهای ضدمهاجرتی آسان‌تر شود و مهاجرین ترک نیز از شرایط بهتری برخوردار شوند.

ولی مساله اینجاست که در سالیان اخیر، بخش قابل توجهی از ترک‌های آلمان در سال‌های اخیر گرایش‌های محافظه‌کارانه‌تری پیدا کرده‌اند، اما خانم ار آلپ، خاستگاه چپ و سکولار دارد.

ولی در هر حال، حزب عدالت و توسعه و دولت اردوغان طی سال‌های اخیر تلاش زیادی کرده اند که دیاسپورای جمعیت ترک های خارج از کشور را به‌عنوان یک منبع قدرت سیاسی، فرهنگی و اقتصادی به کار بگیرند و بعید نیست که با وجود تفاوت خاستگاه فکری، آکپارتی به فکر حمایت گسترده از خانم ار آلپ باشد. چرا که وجود حدود 1.5 میلیون شهروند ترک در آلمان و بیش از 3 میلیون نفر با پیشینه مهاجرتی ترکیه‌ای، این جامعه را به یک کنشگر بسیار مهم تبدیل کرده است. 

هم اکنون در شهر برلین پایتخت آلمان، 110 هزار نفر دارای تابعیت ترکیه زندگی می‌کنند و ترک‌ها بزرگ‌ترین گروه دارای تابعیت خارجی در این شهر هستند. اما تعداد ترک‌تبارها بسیار بیشتر از دارندگان تابعیت ترکیه است، چون بسیاری تابعیت آلمانی دارند.

جامعه ترک‌تبار برلین یک بلوک انتخاباتی بالقوه بسیار مهم است. در نتیجه «رئیس دولت برلین شدن» برای یک سیاستمدار 45 ساله، سکوی بسیار قدرتمندی برای رشد او در عرصه قدرت سیاسی فدرال خواهد بود.
انتهای پیام/