به گزارش خبرنگاراقتصادی خبرگزاری تسنیم,  شغل خبرنگاری، در عین جذابیت و جایگاه اجتماعی، یکی از دشوارترین و پرفشارترین مشاغل دنیای امروز است. اما در حالی که خبرنگاران در خط مقدم انتقال اخبار و حقیقت قرار دارند، بسیاری از آن‌ها با چالش‌های جدی در زمینه حقوق قانونی، نبود امکانات رفاهی و عدم شناسایی «سخت و زیان‌آور» بودن این حرفه دست و پنجه نرم می‌کنند.

خبرنگاری صرفاً یک شغل نیست، بلکه یک سبک زندگی است که مرز میان ساعات کاری و استراحت را می‌بلعد. استرس دائمی برای یافتن خبر، جابه‌جایی‌های مداوم در شرایط سخت جوی، مواجهه با حوادث تکان‌دهنده و فشار روانی ناشی از ضرب‌الاجل‌های زمانی ، همگی از ویژگی‌های روزمره این حرفه است. این فشارها در بلندمدت منجر به فرسودگی شغلی و آسیب‌های جسمی و روحی می‌شود که کمتر در آمارهای رسمی دیده می‌شود.

سالیان سال در انتظار «سخت و زیان‌آور»

یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های جامعه خبرنگاران، عدم رسمیت یافتن این شغل به عنوان یک حرفه «سخت و زیان‌آور» است. در بسیاری از مشاغل، به دلیل ماهیت خطرناک یا فشار بالای کاری، مزایایی نظیر بازنشستگی زودتر یا کمک‌هزینه‌های درمانی پیش‌بینی شده است؛ اما خبرنگاران با وجود مواجهه با خطرات محیطی و استرس‌های شدید، همچنان در معرض بی‌توجهی قرار دارند.

بسیاری از فعالان این حوزه معتقدند که ماهیت استهلاک جسمی و روحی در این شغل، بسیار بیشتر از مشاغل اداری است، اما متأسفانه تا به امروز اقدام عملی و جامع برای اعمال قوانین سخت و زیان‌آور برای اکثریت خبرنگاران صورت نگرفته است.

شکاف میان رسالت و رفاه

در حالی که خبرنگار در تلاش است تا حقایق را برای جامعه بازگو کند، در فضای داخلی با چالش‌های معیشتی شدیدی روبروست. عدم پرداخت منظم حقوق در برخی رسانه ها، نبود بیمه‌های تکمیلی متناسب با مخاطرات شغل و نبود سازمان حمایتی متمرکز، باعث شده است تا بسیاری از خبرنگاران جوان، علی‌رغم عشق به این حرفه، به فکر تغییر مسیر باشند.

بی‌توجهی به مطالبات؛ نقطه‌ای کور در حاشیه‌راندن حقیقت

آنچه وضعیت را دشوارتر می‌کند، احساس «شنیده نشدن» است. مطالبات خبرنگاران در مورد بهبود شرایط کاری و شناسایی رسمی مخاطرات شغلی، بارها در محافل مختلف مطرح شده، اما به نظر می‌رسد این درخواست‌ها در اولویت‌های تصمیم‌گیرندگان قرار نگرفته است. این بی‌توجهی نه تنها بر کیفیت زندگی خبرنگاران تأثیر گذاشته، بلکه در بلندمدت می‌تواند منجر به کاهش کیفیت‌های میدانی و دوری از واقعیت‌های اجتماعی شود.

به گزارش تسنیم,  حمایت از خبرنگاران، در واقع حمایت از «حق دانستن» مردم است. برای آنکه صدای حقیقت به درستی منتقل شود، ابتدا باید صدای کسانی که این حقیقت را جست‌وجو می‌کنند، شنیده شود. شناسایی رسمی مخاطرات شغلی و اجرای قوانین سخت و زیان‌آور، اولین قدم برای قدردانی از کسانی است که عمر و سلامت خود را در مسیر اطلاع‌رسانی هزینه می‌کنند.

 انتهای پیام/