به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، چهار سال پس از آغاز بازگشایی مرزهای کشورهای آسیایی پس از همه‌گیری کرونا، صنعت گردشگری این قاره با موج تازه‌ای از چالش‌های اقتصادی و ژئوپلیتیکی روبه‌رو شده است؛ چالش‌هایی که از افزایش هزینه سوخت و اختلال در حمل‌ونقل هوایی گرفته تا تنش‌های مرزی و درگیری‌های منطقه‌ای، روند احیای این صنعت را با ابهام مواجه کرده است.

بر اساس این گزارش، نخستین روز آوریل 2026 همزمان با چهارمین سالگرد بازگشایی تدریجی مرزهای کشورهای جنوب شرق آسیا پس از محدودیت‌های کرونایی بود؛ دوره‌ای که بسیاری انتظار داشتند آغازگر رونق دوباره گردشگری در آسیا باشد، اما تشدید درگیری‌ها در خاورمیانه و پیامدهای اقتصادی آن، شرایط متفاوتی را رقم زد.

جنگ خلیج فارس هزینه سفر را افزایش داد

با آغاز حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران و لبنان و پاسخ متقابل ایران، بخشی از زیرساخت‌های حمل‌ونقل هوایی منطقه خلیج فارس با اختلال مواجه شد.

بسته شدن مراکز مهم هوایی دبی، ابوظبی و دوحه و همچنین محدود شدن عبور نفت از تنگه هرمز، موجب افزایش شدید قیمت سوخت جت شد؛ موضوعی که بسیاری از شرکت‌های هواپیمایی آسیایی را ناچار به کاهش پروازها و افزایش قیمت بلیت کرد.

بر اساس این گزارش، شرکت‌های هواپیمایی کم‌هزینه از جمله ایرآسیا، سبو پاسیفیک و باتیک ایر بخشی از پروازهای خود را کاهش داده‌اند و افزایش هزینه سوخت همچنان فشار قابل توجهی بر صنعت هوانوردی آسیا وارد می‌کند.

زیان شرکت‌های هواپیمایی

افزایش قیمت سوخت به عملکرد مالی شرکت‌های هواپیمایی نیز آسیب زده است.

شرکت هواپیمایی کره در نیمه نخست سال 2026 زیان خالص 145.4 میلیارد وون را ثبت کرد؛ در حالی که در مدت مشابه سال قبل سودده بود.

همچنین سه شرکت بزرگ هواپیمایی چین شامل «ایر چاینا»، «چاینا ساترن» و «چاینا ایسترن» نسبت به ثبت زیان خالص 8.3 تا 9.9 میلیارد یوان در نیمه نخست سال هشدار داده‌اند.

شرکت هواپیمایی سنگاپور نیز با وجود ثبت درآمدهای بی‌سابقه، به دلیل رشد نزدیک به 79 درصدی هزینه سوخت، زیان خالص فصلی را تجربه کرده است.

تایلند؛ قربانی افت گردشگران

تایلند که یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری آسیاست، در سال 2026 با کاهش پیش‌بینی ورود گردشگران خارجی روبه‌رو شد.

دولت این کشور برآورد خود از تعداد گردشگران سال جاری را از 36.7 میلیون نفر به 33 میلیون نفر کاهش داده است؛ رقمی که همچنان حدود 17 درصد کمتر از رکورد ثبت‌شده پیش از همه‌گیری کرونا در سال 2019 محسوب می‌شود.

همزمان اختلافات مرزی میان تایلند و کامبوج نیز بر صنعت گردشگری دو کشور سایه انداخته است.

ادامه تنش‌ها و بسته ماندن مرز مشترک باعث شده ورود گردشگران تایلندی به کامبوج در پنج ماه نخست سال 2026 بیش از 96 درصد کاهش یابد و شمار کل گردشگران خارجی کامبوج نیز نسبت به مدت مشابه سال قبل افت محسوسی را تجربه کند.

میانمار همچنان از چرخه گردشگری منطقه دور است

بر اساس این گزارش، میانمار نیز همچنان با پیامدهای جنگ داخلی، بحران سیاسی، مشکلات اقتصادی و خسارت‌های ناشی از زلزله سال 2025 دست‌وپنجه نرم می‌کند.

بانک جهانی اعلام کرده است این کشور با چالش‌های گسترده‌ای برای احیای صنعت گردشگری روبه‌روست و امنیت گردشگران همچنان یکی از مهم‌ترین دغدغه‌ها به شمار می‌رود.

رقابت گردشگری در شرق آسیا

در شرق آسیا نیز تنش‌های سیاسی میان چین و ژاپن بر جریان سفرهای بین دو کشور اثر گذاشته است.

در نیمه نخست سال 2026، ورود گردشگران خارجی به ژاپن دو درصد کاهش یافت، اما کاهش 56.4 درصدی گردشگران چینی با افزایش سفر گردشگران کره‌جنوبی و تایوانی تا حدی جبران شد.

در مقابل، کره‌جنوبی از تغییر مسیر بخشی از گردشگران چینی بهره برد و در شش ماه نخست سال بیش از 10 میلیون گردشگر خارجی جذب کرد.

چین نیز در قالب برنامه پنج‌ساله جدید گردشگری خود، هدف جذب سالانه 190 میلیون گردشگر خارجی تا سال 2030 و دستیابی به 150 میلیارد دلار درآمد از محل گردشگری ورودی را تعیین کرده است.

ویتنام؛ توسعه زیرساخت‌ها با وجود چالش‌ها

ویتنام نیز با وجود تداوم رشد صنعت گردشگری، همچنان توسعه زیرساخت‌های حمل‌ونقل خود را دنبال می‌کند.

دولت این کشور با مشارکت ارتش در تلاش است فرودگاه بین‌المللی «لانگ تان» را تا پایان سال 2026 تکمیل کند. همچنین مطالعات مربوط به پروژه راه‌آهن سریع‌السیر هانوی–هوشی‌مین ادامه دارد، هرچند زمان‌بندی اجرای این طرح با ابهام‌هایی روبه‌رو شده است.

در همین حال، شرکت هواپیمایی «ویت‌جت» نیز برای راه‌اندازی یک شرکت هواپیمایی داخلی در استرالیا درخواست مجوز ارائه کرده است؛ اقدامی که نشان می‌دهد برخی شرکت‌های منطقه، همزمان با چالش‌های موجود، همچنان به دنبال توسعه بازارهای جدید هستند.

گردشگری آسیا در مسیر تازه

این گزارش نشان می‌دهد صنعت گردشگری آسیا در سال 2026 دیگر تنها تحت تأثیر تقاضای سفر قرار ندارد، بلکه بیش از گذشته از تحولات ژئوپلیتیکی، امنیت انرژی، هزینه‌های حمل‌ونقل و روابط سیاسی میان کشورها تأثیر می‌پذیرد؛ موضوعی که می‌تواند روند احیای این صنعت پس از همه‌گیری کرونا را با چالش‌های تازه‌ای مواجه کند.

انتهای پیام/