به گزارش خبرگزاری تسنیم از یاسوج، مسیر اربعین تنها یک جاده نیست؛ راهی است که هر سال میلیون‌ها دلداده اهل‌بیت (ع) را به سوی کربلای معلی روانه می‌کند؛ مسیری که در آن، هر قدم با عشق به حضرت اباعبدالله الحسین (ع) معنا می‌گیرد و هر ایستگاه، نشانی از ارادت مردم به ساحت سیدالشهدا (ع) است.

در مسیر منتهی به مرز شلمچه، موکب‌ها یکی پس از دیگری برپا شده‌اند؛ ایستگاه‌هایی از مهر و خدمت که خستگی راه را از تن زائران می‌گیرند و آنان را برای ادامه این سفر معنوی آماده می‌کنند و از ساعات ابتدایی روز تا پاسی از شب، تلاش در این موکب‌ها بی‌وقفه ادامه دارد و خادمان، بی‌هیچ چشمداشتی، با تمام توان در حال طبخ غذا، توزیع آب و نوشیدنی، اسکان و ارائه دیگر خدمات مورد نیاز زائران هستند.

در این مسیر، نام‌ها و عنوان‌ها رنگ می‌بازد و همه با یک هویت شناخته می‌شوند؛ «خادم‌الحسین (ع)». افتخاری که برای بسیاری از خدمت‌گزاران، از هر جایگاه و عنوانی ارزشمندتر است و خدمت به زائران را به سرمایه‌ای معنوی و ماندگار تبدیل کرده است.

در طول مسیر تا شلمچه، از روستاهای کوچک تا شهرهای بزرگ، این زنجیره خدمت و دلدادگی امتداد یافته است و هر موکب، جلوه‌ای از همدلی، سخاوت و مشارکت مردمی است؛ مردمی که با تمام توان پای کار آمده‌اند تا میزبان شایسته زائران اربعین باشند و سهمی در این حماسه بزرگ معنوی ایفا کنند.

مرز شلمچه، آخرین ایستگاه خدمت در خاک ایران، این روزها صحنه شکوهی کم‌نظیر از محبت و میزبانی است و زائران پس از استراحتی کوتاه و بهره‌مندی از خدمات موکب‌ها، با روحیه‌ای تازه، سفر خود را به سوی عتبات عالیات ادامه می‌دهند و در این نقطه، شلمچه دیگر تنها یک مرز جغرافیایی نیست، بلکه نقطه اتصال دل‌هایی است که مقصد مشترکشان کربلاست.

موکب‌ها در این مسیر، تنها محل استراحت و پذیرایی نیستند، بلکه پل‌های انسانی میان ایران و کربلا به شمار می‌روند؛ پل‌هایی که با عشق، خدمت و همدلی ساخته شده‌اند و راه رسیدن به حرم سیدالشهدا (ع) را برای عاشقان هموار می‌کنند.

گزارش از: امیررضا برنگ‌پور، خبرنگار اعزامی به شلمچه

انتهای پیام/