سراسر کردستان؛ هم‌نفس با اربعین/روایت دل‌هایی که در حسرت کربلا ماندند

به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، گاهی فاصله میان یک عاشق و معشوق، کیلومترها جاده نیست؛ فاصله‌ای است به اندازه یک دعوت، یک نگاه و یک «قسمت». این روزها میلیون‌ها دل در مسیر کربلا می‌تپد و میلیون‌ها چشم به گنبد طلای حسین(ع) دوخته شده است؛ اما در گوشه‌گوشه این سرزمین، دل‌هایی نیز مانده‌اند که حسرت زیارت بر شانه‌هایشان سنگینی می‌کند.

اربعین که از راه می‌رسد، مرزها رنگ می‌بازند و دل‌ها راهی مسیری می‌شوند که مقصدش عشق است. برای عاشقان سیدالشهدا(ع)، کربلا تنها یک مکان نیست؛ وعده‌گاهی است که هر قلبی آرزوی رسیدن به آن را دارد. اما گاهی قسمت، نام کسی را در میان زائران نمی‌نویسد و او می‌ماند با دلی پر از اشتیاق و چشمانی خیس از دلتنگی.

امروز در سراسر کردستان، روایت دیگری از عشق به حسین(ع) رقم خورد؛ روایتی از انسان‌هایی که جاماندند، اما تسلیم دوری نشدند. آنان به جای جاده نجف تا کربلا، مسیر دل را پیمودند و با هر قدم، سلامی به حضرت اباعبدالله الحسین(ع) فرستادند.

از نخستین ساعات روز، حال و هوای شهرهای کردستان تغییر کرد؛ خیابان‌ها سیاه‌پوش شدند، صدای نوحه در کوچه‌ها پیچید و مردم با پرچم‌های حسینی به خیابان آمدند تا بگویند اگرچه از قافله زائران عقب مانده‌اند، اما از قافله عاشقان جدا نیستند.

در سنندج، از میدان آزادی تا میدان انقلاب و مقابل حسینیه شهر، موجی از ارادت و دلدادگی شکل گرفت؛ جمعیتی که هر کدام داستانی از حسرت داشتند. یکی از سفر بازمانده بود، دیگری منتظر فرصتی دوباره و دیگری با اشک می‌گفت: «دلمان کربلا می‌خواست، اما قسمت نشد.»

اما این دلتنگی، مردم را از حرکت بازنداشت؛ بلکه آنان را به خیابان آورد تا با پای دل قدم بردارند. پیرمردی با عصا، کودکی در آغوش مادر، جوانی با پرچم یا حسین(ع) و خانواده‌هایی که دست در دست هم آمده بودند، همه یک پیام داشتند؛ عشق به حسین(ع) زمان و مکان نمی‌شناسد.

جاماندگان اربعین در کردستان امروز نشان دادند که زیارت فقط حضور جسم در کنار حرم نیست؛ گاهی یک اشک، یک سلام از راه دور و یک قدم عاشقانه می‌تواند روایتگر همان دلدادگی باشد که میلیون‌ها زائر را راهی کربلا کرده است.

از دیواندره و سقز تا بانه، مریوان، بیجار، قروه، دهگلان، سریش‌آباد، دلبران، سروآباد و روستاهای دورافتاده استان، مردم آمدند تا سهم خود را از حماسه اربعین ادا کنند؛ حماسه‌ای که در آن شیعه و سنی، پیر و جوان و همه اقشار جامعه زیر پرچم محبت اهل‌بیت(ع) گرد هم آمدند.

در میان این جمعیت، بیش از هر چیز می‌شد بغض جاماندن را دید؛ بغض کسانی که با هر نوای «یا حسین» آرزو می‌کردند سال آینده در مسیر کربلا باشند. اشک‌های آنان نه نشانه ناامیدی، بلکه نشانه عشقی بود که هر سال پررنگ‌تر در دل‌ها زنده می‌شود.

هنوز صدای قدم‌های زائران در جاده نجف تا کربلا طنین‌انداز است، اما هزاران دل عاشق در گوشه‌گوشه کردستان نیز امروز راهی مسیری شدند که مقصدش کربلا بود؛ مسیری که با اشک، نوحه و زمزمه «یا حسین(ع)» آغاز شد و به دریای ارادت مردمی رسید که اگرچه از حضور در بین‌الحرمین بازمانده بودند، اما دل‌هایشان را به سوی حرم سیدالشهدا(ع) روانه کردند.

بر اساس روایت و مشاهدات عینی خبرنگاران تسنیم؛ امروز کردستان یکپارچه رنگ و بوی اربعین داشت؛ از خیابان‌های سنندج تا کوچه‌های شهرهای کوچک و روستاهای دورافتاده، پرچم‌های عزا برافراشته شد و مردم با حضور در آیین پیاده‌روی جاماندگان اربعین، نشان دادند عشق به امام حسین(ع) مرز و فاصله نمی‌شناسد.

از همه شهرها مردم شیعه و سنی کردستان در کنار یکدیگر به میدان آمدند؛ پیر و جوان، زن و مرد، همه آمده بودند تا با قدم‌های خود بگویند اگرچه توفیق زیارت نصیبشان نشده، اما دل‌هایشان در کربلا جا مانده است.

در میان جمعیت، چهره‌هایی دیده می‌شد که بغض راه نفسشان را بسته بود؛ کسانی که با حسرت از نرسیدن به کربلا می‌گفتند و امیدوار بودند سال آینده نامشان در میان زائران اباعبدالله(ع) ثبت شود.

یکی از شرکت‌کنندگان در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم می‌گوید: «وقتی تصاویر زائران اربعین را می‌بینم، دلم هوای کربلا می‌کند. امسال قسمت نشد برویم، اما امروز آمدیم تا بگوییم حسین جان، ما هم دلمان با توست.»

مادری که همراه فرزندانش در این مراسم حضور یافته است، با چشمانی اشکبار می‌گوید: «آرزوی هر عاشقی زیارت کربلاست. شاید پای ما به حرم نرسید، اما دل ما از همین‌جا راهی بین‌الحرمین شد.»

در گوشه‌ای دیگر، پیرمردی با عصای خود آرام قدم برمی‌داشت و زیر لب زمزمه می‌کرد: «یا حسین، ما را هم بطلب.» جمله‌ای کوتاه اما پر از معنا؛ روایتی از دلتنگی نسلی که سال‌هاست عشق به اهل‌بیت(ع) را در دل زنده نگه داشته است.

راهپیمایی جاماندگان اربعین در کردستان تنها یک مراسم مذهبی نبود؛ صحنه‌ای از وحدت، همدلی و پیوند ناگسستنی مردم با فرهنگ عاشورا بود. حضور پررنگ اقوام و مذاهب مختلف در کنار یکدیگر، تصویری ماندگار از ارادت مشترک مردم این دیار به سیدالشهدا(ع) خلق کرد.

از شهرهای بزرگ تا روستاهای دوردست، پیام مردم کردستان روشن بود؛ کربلا شاید مقصد قدم‌ها باشد، اما مقصد دل‌ها همیشه حسین(ع) است. جاماندگان امروز با اشک و دعا بدرقه راه زائران شدند و عهد بستند که سال آینده شاید خودشان در مسیر عاشقی قدم بردارند.

امروز کردستان ثابت کرد کربلا فقط در جغرافیای عراق خلاصه نمی‌شود؛ کربلا در دل‌هایی است که برای حسین(ع) می‌تپد. جاماندگان اربعین اگر چه به حرم نرسیدند، اما با قدم‌های خود نشان دادند که راه عشق همیشه باز است؛ راهی که پایانش به حسین(ع) می‌رسد.

انتهای پیام/