به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، پیاده‌روی دسته‌جمعی اربعین حسینی در عراق، پدیده‌ای عظیم فرهنگی، اجتماعی و سیاسی ـ مذهبی است که در جهان معاصر از جهات گوناگون بی‌نظیر به‌شمار می‌آید. این حرکت میلیونی جلوه‌ای از یک فلسفه عمیق، تمدنی و انسان‌ساز است که دل‌های آزادگان جهان را به سوی حقیقت، عدالت و آزادگی فرا می‌خواند.

1. احیای قیام و زنده نگه داشتن پیام سیدالشهدا(ع)

مهم‌ترین فلسفه اربعین، پاسداشت و استمرار پیام عاشوراست. عاشورا تنها یک حادثه تاریخی نیست، بلکه مدرسه‌ای همیشگی برای مبارزه با ظلم، دفاع از کرامت انسان و پاسداری از دین الهی است. اربعین، ادامه رسالت عاشورا به وسیله حضرت زینب کبری سلام‌الله‌علیها و امام سجاد علیه‌السلام است؛ رسالتی که اجازه نداد خون شهیدان کربلا در گردوغبار تحریف و فراموشی گم شود.

2. تجلی عملی شعار «یا لیتنا کنا معک»

زائر اربعین با قدم‌های خود وفاداری‌اش را به سالار شهیدان نشان می‌دهد. پیمودن ده‌ها و گاه صدها کیلومتر با پای پیاده، تحمل گرما، خستگی و دشواری راه، اعلام آمادگی عملی برای یاری مکتب حسینی است.
  
3. وفاداری جمعی و نمایش اراده امت

سفر اربعین هم سلوک فردی است و هم حرکت جمعی است. این سفر نمایش عظیم اراده جمعی امت اسلامی است. حضور میلیون‌ها انسان در کنار یکدیگر، جلوه‌ای از همبستگی پیروان حقیقت و عدالت‌خواهان جهان است. این اجتماع عظیم نشان می‌دهد که مکتب حسینی جریانی زنده و اجتماعی است که توان بسیج دل‌ها و حرکت دادن ملت‌ها را دارد.

4. همبستگی و صمیمیت کم‌نظیر

اربعین صحنه ظهور والاترین ارزش‌های اخلاقی و انسانی است. در میان انبوه جمعیت، آنچه بیش از هر چیز جلوه می‌کند، آرامش، نظم، مهربانی، تعاون و احساس برادری است.

در این مسیر، انسان‌ها بدون توجه به ملیت، زبان، نژاد و طبقه اجتماعی، یکدیگر را همراهی می‌کنند. گویی جامعه‌ای آرمانی شکل می‌گیرد که محور آن محبت، ایثار و خدمت متقابل است.

5. ایثار مال و تجلی فرهنگ خدمت

یکی از شگفتی‌های اربعین، مهمان‌نوازی مردم عراق و خادمان موکب‌هاست. آنان خانه، مال، وقت و توان خود را بی‌هیچ چشم‌داشتی در اختیار زائران قرار می‌دهند و خدمت به زائران امام حسین علیه‌السلام را افتخار و مدال معنوی می‌دانند؛ فرهنگی که می‌تواند جامعه انسانی را از فردگرایی و دنیاطلبی به سوی همدلی و مسئولیت‌پذیری سوق دهد.

6. تمرین سبک زندگی مهدوی

پیاده‌روی اربعین را می‌توان نمونه‌ای کوچک از جامعه مطلوب مهدوی دانست؛ جامعه‌ای که در آن معیار برتری، ثروت و قدرت ظاهری نیست، بلکه معنویت، خدمت، امنیت، عدالت و محبت محور روابط انسانی است. در این فضا، فاصله‌های طبقاتی رنگ می‌بازد و انسان‌ها طعم زندگی بر پایه تعاون، برادری و کرامت انسانی را تجربه می‌کنند.

7. جهانی بودن مکتب حسینی

حضور زائرانی از ده‌ها کشور، قومیت، زبان و فرهنگ مختلف ـ و حتی پیروان برخی ادیان و مذاهب دیگر ـ نشان می‌دهد که پیام امام حسین علیه‌السلام محدود به جغرافیا یا قوم خاصی نیست. 

شعار «حب الحسین یجمعنا» حقیقتی عینی در اربعین است؛ محبتی که دل‌های انسان‌های آزاده را حول محور عدالت، کرامت و مبارزه با ظلم گرد هم می‌آورد و ظرفیت شکل‌گیری وحدتی حقیقی میان ملت‌ها را فراهم می‌سازد.

8. نماد اقتدار و بیداری امت

اربعین بزرگ‌ترین گردهمایی سالانه بشری است. این حضور میلیونی، پیام روشنی به قدرت‌های سلطه‌گر و دشمنان بشریت مخابره می‌کند: امت عاشورایی زنده است، بیدار است و در برابر ظلم و تحقیر تسلیم نمی‌شود.

چنین انسجامی، علاوه بر بُعد معنوی، دارای آثار اجتماعی و تمدنی مهمی است و نشان‌دهنده ظرفیت عظیم فرهنگ اهل‌بیت علیهم‌السلام در ایجاد همبستگی و مقاومت در مقیاس جهانی است.

9. خودسازی و تربیت معنوی

پیاده‌روی اربعین، مدرسه‌ای بزرگ برای تربیت نفس است. تحمل سختی راه، دوری از آسایش، خدمت به دیگران و حضور در فضایی سرشار از ذکر و محبت اهل‌بیت علیهم‌السلام، روح انسان را صیقل می‌دهد.

این سفر، صبر، تواضع، مقاومت، نظم، گذشت و روحیه مسئولیت‌پذیری را در وجود زائر تقویت می‌کند و او را برای ایفای نقشی سازنده‌تر در زندگی فردی و اجتماعی آماده می‌سازد.

10. اهمیت این تجربه معنوی اجتماعی

اربعین، تنها حرکت بدن‌ها در یک جاده نیست؛ سیر دل‌ها به سوی خدا، حقیقت، عدالت و آزادگی است. این حماسه زنده، هر سال باشکوه‌تر از گذشته برگزار می‌شود و عمق تأثیرگذاری آن بر وجدان بشری روزبه‌روز افزایش می‌یابد.

دست‌کم یک بار در عمر، این سفر معنوی و انسان‌ساز را تجربه کنید؛ سفری که می‌تواند نگاه شما به زندگی، جامعه و گوهر تشیع را دگرگون سازد.

یادداشت از: محمد فنائی اشکوری، استاد فلسفه و عرفان تطبیقی

انتهای پیام/