به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، روز پنجشنبه هفته گذشته رسانه‌های صهیونیستی گزارش دادند که در زندان بدنام این رژیم به نام «سدی تیمان» یک نافرمانی نظامی بی‌سابقه رخ داده و بیش از 100 نظامی اسرائیلی از گردان «صَبّار» وابسته به تیپ «گفعاتی» هستند بدون اجازه از پایگاه این زندان خارج شده‌اند.

نافرمانی بیش از 100 نظامی صهیونیست در پایگاه زندان سدی تیمان

رسانه‌های عبری گزارش دادند که بیش از 100 نظامی اسرائیلی از گردان صَبّار در اعتراض به تصمیم فرمانده گردان مبنی بر برداشتن و تخریب تابلوها، شعارها و نمادهای خاص واحدها و گروه‌های نظامی، سلاح‌های خود را در داخل پایگاه رها کرده و از آن خارج شده‌اند.

این رسانه‌ها با نگرانی قابل توجهی حادثه مذکور در زندان سدی تیمان را پوشش داده و آن را حادثه جدی و مغایر با آیین نامه رفتاری ارتش اسرائیل توصیف کردند.

در مورد پشت پرده این اتفاق، اخبار و گزارش‌هایی که در رسانه‌های صهیونیستی در مورد پیشینه و انگیزه‌های آن منتشر شد، بر اعتراض به رفتار خشن فرمانده با آنها بعد از جنگ غزه و لبنان تمرکز داشتند و تاکید کردند که این شورش ناشی از اعتراض به سخت‌گیری بیش از حد و عدم مسئولیت پذیری فرمانده گردان در برابر نیروها بوده است.

رسانه‌ها و تحلیلگران صهیونیست در این زمینه به حادثه مشابهی که در دو دهه قبل اتفاق افتاده بود، اشاره کردند؛ جایی که در مارس 2007 در جریان یک نافرمانی در پایگاه تسئیلیم، در صحرای النقب بعد از جنگ دوم با لبنان، ده‌ها نظامی از گردان 51 ارتش اسرائیل فرار کردند.

در آن زمان گفته می‌شد که این شورش ناشی از خسارات سنگینی بود که گردان 51 در نبرد بنت جبیل متحمل شد. نظامیان این گردان نه تنها با جراحات جسمی، بلکه با واقعیت روانی عمیقاً متفاوتی از جنگ لبنان بازگشتند و بسیاری از آنها از اختلال استرس پس از سانحه رنج می‌بردند.

ناگفته‌هایی از عوامل تمرد نظامیان صهیونیست در زندان سدی تیمان

طبق تحلیل منابع صهیونیستی به ویژه ارتش این رژیم از نافرمانی روز پنجشنبه در پایگاه سدی تیمان، گردان صبار که در سال 1983 تاسیس شده، خود را در بحران مشابهی با گردان 51 ارتش اسرائیل در سال 2007 یافت؛ جایی که فرمانده گردان تلاش داشت روال و نظم را برقرار کند، اما در مدیریت اوضاع شکست خورد و منجر به وقوع این نافرمانی شد.

به گفته تحلیلگران صهیونیست، این اتفاق یک شبه رخ نداد؛ این ماجرا خیلی زودتر شروع شد، زمانی که فرماندهان ارتش سعی کردند نظامیانی را که از جنگ غزه و لبنان برگشته بودند، دوباره به روال عادی زندگی‌شان برگردانند، انگار یک دستور نظامی می‌توانست سه سال جنگ را پاک کند.

این تحلیلگران برای توضیح دلایل نافرمانی نظامیان اسرائیلی، بر این واقعیت تمرکز کردند که این حادثه پس از اتمام مأموریت‌های جنگی گردان «صبار» در جنوب لبنان آغاز شد.

بر اساس این گزارش‌ها، چندی قبل فرمانده گردان صبار تصمیم گرفته بود تا در راستای بازرسی تجهیزات گردان، چندین کانتینر را که حاوی غنائم بودند باز کند، اما نظامیان کهنه کار ارتش اسرائیل اجازه این کار را به او ندادند. سپس تنش‌هایی میان آنها اتفاق افتاد و بعد از آن فرمانده این کانتینرها را باز کرد و محتوایی را از آنها بیرون کشید که به گفته او «با ارزش‌های ارتش همسو نبودند» و به همین دلیل آنها را از بین برد.

در نتیجه بیش از 100 نظامی اسرائیلی تصمیم به ترک پایگاه نظامی در زندان بدنام سدی تیمان گرفتند؛ زندانی که به خشونت فیزیکی و جنسی نظامیان صهیونیست علیه بازداشت شدگان فلسطینی از نوار غزه معروف است.

به این ترتیب نظامیان صهیونیست سلاح‌های خود را در پایگاه گذاشتند و به نشانه اعتراض آنجا را ترک کردند. برخلاف آنچه رسانه‌های عبری سعی کردند آن را «اقدامات خودجوش سربازان جوان بی‌تجربه» جلوه دهند، منابع عبری گزارش دادند که «سربازان پیشکسوت» نیز سربازان جوان‌تر را به پیوستن به شورش تشویق می‌کردند.

بحران‌های پی‌درپی ارتش صهیونیستی بعد از جنگ غزه و لبنان

کارشناسان صهیونیست معتقدند که پیامدهای این حادثه جدی و بی‌سابقه همچنان در حال آشکار شدن است و سایه طولانی بر ارتش و جامعه اسرائیل انداخته است. در واقع این نافرمانی یک بحران عمیق رهبری، خستگی مفرط و از دست دادن اعتماد به زنجیره فرماندهی بوده و یک بحران بسیار جدی در ارتش است.

این تحلیلگران، علت نافرمانی نظامیان صهیونیست در پایگاه زندان سدی تیمان را به ترکیبی از چند عامل نسبت می‌دهند که از جمله برجسته‌ترین آنها خستگی نظامیان صهیونیست و تلفات سنگین آنها بعد از جنگ در غزه و لبنان است و نیز کاهش نظم و انضباط در یگان‌ها و گردان‌های مختلف ارتش اسرائیل؛ به ویژه در سطح نیروی زمینی.

با توجه به جدی بودن این حادثه، فرماندهی ارتش اشغالگر اقدام به تنبیه نظامیانی که دست به نافرمانی زده‌اند از جمله فرستادن حداقل 17 نظامی از گردان صبار به زندان به مدت 30 روز کرده است.

منابع عبری گزارش دادند که حتی ممکن است فرماندهی ارشد ارتش اسرائیل تصمیم به منحل کردن کل گردان صبار بگیرد تا از ایجاد سابقه‌ای که می‌تواند در آینده به سایر واحدهای رزمی ارتش سرایت کند، جلوگیری کند، و همچنین از ترس اینکه این شورش می‌تواند به ابزاری برای دشمنان اسرائیل شود، تلاش دارد تا بر این حادثه سرپوش بگذارد.

بر اساس این گزارش‌ها، به نظر می‌رسد که حادثه نافرمانی در گردان صبار در ارتش اسرائیل بحث گسترده‌تری را در جامعه این رژیم باز می‌کند که ارتش را در دوراهی بزرگی قرار می‌دهد و می‌تواند منجر به درگیری‌های داخلی مداوم و همچنین درگیری بین ارتش و بخش‌هایی از ائتلاف حاکم شود.

جنگ کابینه و نهاد نظامی و هشدار درباره فروپاشی ارتش اسرائیل

ایتمار بن گویر و بزالل اسموتریچ، وزرای فاشیست صهیونیست پیش از این انتقادات شدیدی را متوجه فرماندهی ارتش کرده و بارها مقامات ارتش را متهم به سهل انگاری و عدم اتخاذ یک رویکرد تهاجمی قاطع مقابل دشمنان کرده‌اند.

در طول سه سال گذشته، یعنی از زمان آغاز جنگ غزه، این تنش میان نهاد سیاسی و نظامی رژیم صهیونیستی به بحرانی در روابط بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر این رژیم با فرماندهی ارتش شده است و وزرا و حامیان کابینه نتانیاهو به روش‌های مختلف از جمله در شبکه‌های اجتماعی، افسران و فرماندهان ارشد ارتش صهیونیستی را مورد هجمه قرار می‌دهند.

بر این اساس، ناظران معتقدند وقتی نظامیان اسرائیلی می‌بینند و می‌شنوند که رهبری سیاسی آنها به این راحتی به ارتش حمله می‌کند و توجهی هم به تصمیمات دیوان عالی و دستگاه قضایی ندارد و علیه همه ارکان و نهادها شورش می‌کند، بدون شک انگیزه مضاعفی برای نافرمانی علیه فرماندهان نظامی خود پیدا می‌کنند.

بر این اساس، در واقع دیدگاه‌های تعداد قابل توجهی از نظامیان اسرائیلی در داخل ارتش به اسموتریچ و بن گویر نزدیک‌تر است. برخی از کارشناسان اسرائیلی این پدیده را با پیوند دادن آن به تحولات درون ارتش از دهه 1980 توضیح می‌دهند. آنها استدلال می‌کنند که خانواده‌های متعلق به "گروه‌های قدرت" در جامعه اسرائیل، پسران خود را به پست‌های نظامی می‌فرستند که جان آنها را تهدید نمی‌کند، مانند نقش‌های اداری، فنی، فناوری یا سایبری، و انگیزه آنها مزایای اقتصادی مرتبط با آینده آنها پس از خدمت سربازی است.

این کارشناسان تاکید دارند که بنابراین پست‌های خطرناک و درجه پایین در ارتش اسرائیل که مربوط به مشارکت در جنگ و عملیات‌های نظامی است، توسط گروه‌هایی پر می‌شود که قبلاً به حاشیه رانده شده بودند و اکثر آنها حامیان صهیونیسم مذهبی افراطی هستند.

زمانی که این نظامیان می‌بینند بار اصلی جنگ بر دوش آن‌هاست به این نتیجه می‌رسند که باید عقاید خود را به ارتش تحمیل کنند و اگر فرماندهی ارتش با آنها مخالفت کند به راحتی می‌توانند دست به شورش و نافرمانی بزنند.

در پایان، نافرمانی نظامیان صهیونیست در پایگاه زندان سدی تیمان آشکارا نقطه عطف دیگری در روابط داخلی ارتش و رابطه گسترده‌تر آن با کابینه و جامعه صهیونیستی است. گادی آیزنکوت، رئیس سابق ستاد ارتش رژیم صهیونیستی در این زمینه گفت که اعطای اختیارات گسترده و بی‌سابقه به بن گویر که دائماً نیروهای ارتش را به نافرمانی تشویق می‌کند، در نهایت می‌تواند منجر به یک فاجعه بی‌سابقه و حتی فروپاشی ارتش شود.

انتهای پیام/