بازی خطرناک با زبان فارسی

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، محمدحسن مقیسه، پژوهشگر زبان و ادب فارسی، در یادداشتی به خطر تغییر رسم‌الخط فارسی در تابلوهای تجاری و تبلیغاتی اشاره کرد و آن را یکی از عوامل نابودی زبان دانست. یادداشت او که برای انتشار در اختیار خبرگزاری تسنیم قرار گرفته به این شرح است:

تیش رتو شلوا رک

گویا برای عده‌ای از تجار و کاسبان و فروشندگان لوازم مختلف و البسه و ...، کسب سود و درآمد بالا، هر کاری را توجیه می کند، حتی دست بردن در رسم الخط و به بازی گرفتن خط و زبان فارسی.

تابلوهایی که هم اکنون در بزرگراه‌های شهر تهران نصب شده، با سرِ هم نویسی و جدانگاری حروف و کلمه‌ها به شکل بسیار زشت و کاملاً زننده و بی‌ذوقانه، یک هدف را دنبال می‌کند: جلب توجّه. تا با اندکی درنگ، چشم‌ها بچرخد به سمت نشان تجاری. و نتیجه هم مشخّص است: جذب بیشترِ مشتری و به جیب زدن سود سرشار.

و جالب اینجاست که همیشه در چنین رویدادهای مشابهی، نهاد یا سازمان‌های مسئول که بودجه‌های کلان در زمینه پاسداری و پویایی خط و زبان دریافت می‌کنند، یا ترجیح می‌دهند سکوت کنند یا اگر افاضه‌ای می‌فرمایند، حرفشان این است که: قدرت اجرایی نداریم. و کار را به سازمان‌های انتظامی یا روندهای اداری حواله می‌دهند! در حالی که اگر قانون مشخّصی در این باره وجود داشته باشد، که بعید است قانونگذار در این موضوع سکوت کرده باشد، به راحتی می‌توانستند در سیر اعطای مجوّز اداری، نظارت علمی را نیز بگنجانند تا به طور طبیعی از این فاجعه‌های خط و زبانی جلوگیری کنند.

خط و زبان ملّی کشور اسباب‌بازی نیست که بازیچه دست مردان سیاست و تجارت باشد. اگر در این زمینه چاره‌ای اساسی و اصولی اندیشیده نشود، دستگاه عظیم و عزیز زبان، خط و نوشتار در خاستگاه خود از توش و توان افتاده و با ضربه‌های مستمری که واژگان و جمله‌های زبان های بیگانه بر آن وارد می‌آورند، فلج خواهد شد.

اجرای صحیح و بدون رودربایستی قانون، قاطعیت در برابر زیاده‌خواهانی که جز به سود مالی و اهداف سیاسی نمی‌اندیشند، استمرار نظارت های علمی و دانشگاهی، جا انداختن حُرمت زبان و خط ملّی در جامعه (که از دبستان‌ها می‌توان آغاز کرد و در رسانه‌ها، صدا و سیما، مطبوعات، فضاهای مجازی و ... گفت و نوشت)، از مهمترین اقدام‌هایی است که همگان از دولت تا تک‌تک مردم می‌توانند بر سر دست گیرند تا این ریسمان که در طول تاریخ وسیله وحدت و قوت و معنویت و مدنیت جامعه ایرانی را شکل داده، بتواند همچنان تازه‌نفس و پرتوان به حرکت خود ادامه دهد.

انتهای پیام/