روایت دو روی سکه آمریکا: پروژه فرهنگی واشنگتن برای کودکان عراقی

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، حمله آمریکا به مدرسه میناب در اولین روز جنگ چهل روزه منجر به شهادت 158کودک بی‌‌گناه شد. این اولین بار نبود که آمریکا برای نیل به اهداف خود اقدام به کشتار کودکان بی‌‌گناه کرد، بلکه در گذشته نیز در تجاوزاتش به کشورهای مختلف نظیر عراق کودکان بسیاری را به قتل رسانده بود. بنابر داده‌‌های وبسایت «آمار تلفات عراق[1]» از میان حدود 45 هزار نفر عراقی کشته شده در جریان اشغال این کشور توسط ائتلاف بین‌‌المللی به رهبری آمریکا در سال‌‌های بین 2003 تا 2011 -که وضعیت سنی آن‌‌ها شناسایی شده بود- تقریباً 4 هزار کودک حضور داشتند.

این تعداد، درحالی است که این وبسایت، آمار قربانیان این تجاوز نظامی را در حدود 114 هزار نفر محاسبه کرده‌‌ است. این آمار، دقیق و قطعی نیست؛ چراکه به دلیل نبود یک مرجع آمارگیری معتبر در آن برهه زمانی، اعداد مختلفی از سوی مراکز آماری متعدد منتشر شده که تعداد قربانیان را بیشتر و بعضا تا 1.2 میلیون نفر ذکر کرده‌‌اند.[2]

آمریکا پس از اشغال نظامی عراق و همچنین بعد از آنکه به تدریج توانست نفوذ سیاسی و اقتصادی خود را در ساختار این کشور تثبیت کند، درپی گسترش نفوذ خود به حوزه فرهنگی و اجتماعی برآمد. از این رو به سرمایه‌‌گذاری در جامعه عراق در حوزه‌های مختلف از جمله آموزش و پرورشکودکان پرداخت. این سرمایه‌‌گذاری عمدتاً از مسیر آموزش صورت می‌‌گرفت.

یکی از این پروژه‌های آموزشی که آمریکا در اختیار کودکان عراقی قرار داده، برنامه «بچه‌‌ها می‌‌توانند برنامه بنویسند» است. این برنامه برای کودکان و نوجوانان ده تا پانزده‌‌‌ساله عراقی تهیه شده بود.

این پروژه مدعی بود در پی آن است تا دانش‌‌آموزان را به مرور زمان تحت آموزش موضوعاتی قرار دهد که آن‌‌ها را آماده ورود به بازار کار در آینده می‌‌کند. بدین منظور این برنامه اهدافی را دنبال کرد که عبارتند از: ارتقای مهارت‌ زبان انگلیسی برای استفاده در علم، تکنولوژی، مهندسی و ریاضیات[3]، افزایش اعتماد به نفس شرکت‌‌‌کنندگان در استفاده از زبان انگلیسی و تکنولوژی و ارتقای آرزوهای شرکت‌‌کنندگان در مورد موفقیت.

این برنامه توسط سازمان غیردولتی Kurdistan Save the Children (KSC) اجرا می‌‌‌‌شود که تحت نظر سازمان آموزش جهانی[4] فعالیت می‌‌کند. سازمان آموزش جهانی، به عنوان نهادی غیرانتفاعی مدعی ارائه آموزش‌‌‌های مناسب به مردم برای ایجاد جهانی پایدار، صلح‌‌‌آمیز و عادلانه است. این ادعاها سبب شده تا سازمان آموزش جهانی در جوامع جهان به ویژه کشورهای درحال توسعه، به یک بازیگر موثر و تاثیرگذار در ابعاد مختلف به ویژه در حوزه آموزش و اقتصاد تبدیل شود. در حال حاضر این نهاد در اکثر کشورهای جهان از جمله عراق فعالیت دارد.

 

در نهایت این برنامه‌‌های آموزشی که توسط نهادهای آموزشی آمریکایی اجرا می‌‌شدند به‌‌دنبال تغییر تصویر آمریکا در ذهن کودکان عراقی از موجودیتی اشغالگر به کشوری دوست، ترویج ارزش‌‌‌های آمریکایی و سرمایه‌‌‌گذاری و نفوذ بر آینده‌‌سازان عراق بودند. این رویکرد آمریکا نشان می‌‌دهد که اساساً کودکان چون سایر ابزارهای نظامی و اقتصادی صرفاً وسیله‌‌ای برای گسترش نفوذ فرهنگی و اجتماعی آمریکا هستند تا با استفاده از آن‌‌ها بتوانند منافع و اهداف خود را تامین کنند. براین اساس، به شهادت رساندن کودکان مینابی و عراقی اگر برای نیل به منافعشان باشد، برای آمریکایی‌‌ها امری پذیرفتنی است.

پانوشت: 

[1] Iraq Body Count

[2] https://www.nationalgeographic.com/history/article/131015-iraq-war-deaths-survey-2013

[3] Science, technology, engineering, and mathematics (STEM)

[4] World Learning