به گزارش دفتر منطقه‌ای خبرگزاری تسنیم، نشریه دیپلمات نوشت سیاست آمریکا در قبال افغانستان پس از خروج از این کشور در سال 2021 تغییر کرده و واشنگتن از تمرکز بر فشارهای سیاسی و حقوق بشری علیه طالبان، به سمت «تعامل گزینشی» بر اساس موضوعات مشخص حرکت کرده است.

بر اساس این گزارش، آمریکا از زمان خروج شتاب‌زده نیروهای خود از افغانستان، طالبان را به‌عنوان حکومت مشروع این کشور به رسمیت نشناخته است و البته همچنان بر حمایت از تشکیل یک دولت فراگیر و رعایت حقوق بشر، به‌ویژه حقوق زنان و اقلیت‌ها، تأکید می‌کند.

با این حال، از 31 آگوست 2021 و پس از تعطیلی سفارت آمریکا در کابل، «واحد امور افغانستان» در قطر به مرکز فعالیت‌های دیپلماتیک واشنگتن درباره افغانستان تبدیل شده است. در این مدت، مقام‌های آمریکایی و طالبان در موضوعاتی مانند مبارزه با تروریسم، آزادی زندانیان و خروج شهروندان آمریکایی از افغانستان تماس‌هاو گفتگوهایی داشته‌اند.

«گریگوری لوگرفو»، هماهنگ‌کننده مبارزه با تروریسم وزارت خارجه آمریکا، اخیراً اظهار داشت واشنگتن تنها زمانی با طالبان تعامل می‌کند که این تماس‌ها در راستای منافع آمریکا و مرتبط با مسائل امنیتی مشخص باشد.

با این حال، نشریه دیپلمات تأکید می‌کند همین تماس‌های محدود نیز برای طالبان اهمیت زیادی دارد، زیرا هر مذاکره با مقام‌های خارجی، جایگاه آنها را به‌عنوان حاکم بالفعل افغانستان تقویت می‌کند، حتی اگر هنوز از سوی بسیاری از کشورها به رسمیت شناخته نشده باشد.

این گزارش همچنین به تغییر سیاست‌های آمریکا در حوزه کمک‌های خارجی و مهاجرتی اشاره کرده و می‌نویسد دولت بایدن پس از اکتبر 2021 بیش از 3.8 میلیارد دلار کمک‌های بشردوستانه و توسعه‌ای به افغانستان اختصاص داد، اما دولت ترامپ از سال 2025 بخش عمده کمک‌های خارجی به افغانستان را متوقف کرد. واشنگتن همچنین برنامه‌های اسکان مجدد افغان‌هایی را که با نیروهای آمریکایی همکاری کرده بودند، متوقف کرده و روند بررسی ویزاهای شهروندان افغان، از جمله ویزاهای ویژه مهاجرتی، را به حالت تعلیق درآورده است.

این نشریه معتقد است افغانستان پس از خروج آمریکا جایگاه خود را در اولویت‌های سیاست خارجی واشنگتن از دست داده و حتی در اسناد راهبردی جدید آمریکا نیز جایگاه محدودی دارد.

در بخش دیگری از گزارش آمده است مذاکرات مربوط به تبادل زندانیان، یکی از معدود کانال‌های باقیمانده میان آمریکا و طالبان است. اگرچه واشنگتن این روند را در برخی موارد «دیپلماسی گروگان‌گیری» می‌داند، اما طالبان از این مذاکرات برای نشان دادن کنترل خود بر کشور و تعامل مستقیم با قدرت‌های خارجی استفاده می‌کند.

دیپلمات همچنین به موضوع حقوق زنان در افغانستان پرداخته و نوشته است که با وجود تأکید اولیه آمریکا بر این مسئله در زمان حمله به افغانستان در سال 2001، حقوق زنان و دختران در مذاکرات دوحه میان آمریکا و طالبان در سال 2020 نقش پررنگی نداشت.

این گزارش تصریح کرد اگرچه آمریکا تعامل خود با طالبان را «گزینشی» و محدود توصیف می‌کند، اما برای کابل همین ارتباطات نشانه‌ای از تثبیت جایگاه سیاسی است و حکومت طالبان با گذشت زمان توانسته بدون پذیرش خواسته‌های جامعه جهانی، کنترل خود بر افغانستان را حفظ کند و حتی روابطی با کشورهایی مانند روسیه و هند توسعه دهد.

انتهای پیام/.