به گزارش خبرگزاری تسنیم از بهارستان، به مناسبت 5 مرداد و در سالروز اقامه نخستین نماز جمعه در کشور، پای صحبت‌های مردی نشستیم که غبار پیری را در مسیر خدمت به نمازگزاران بر چهره نشانده است. زعفر محمدزاده، خادم قدیمی و عضو باسابقه ستاد اقامه نماز جمعه شهرستان بهارستان تجلی بارز عشق و ارادت به این پایگاه عبادی است. وی که قریب به سه دهه از عمر با ارزش خود را بدون هیچ چشم‌داشتی وقف این سنگر کرده است، با کوله‌باری از خاطرات تلخ و شیرین، روایتی احساسی از این مسیر طولانی و پرفرازونشیب را بازگو کرد.

این خادم پیشکسوت در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم، با اشاره به شرایط دشوار سال‌های ابتدایی اقامه نماز جمعه در این منطقه بیان کرد: در روزگاری که شهر گلستان و شهرستان بهارستان از کمترین امکانات زیرساختی و مذهبی محروم بود، شور و حرارت عجیبی در میان مردم موج می‌زد. در آن مقطع به دلیل نبود مصلای مستقل، مشتاقان حضور در نماز جمعه مجبور بودند مسیر طولانی تا شهرستان رباط‌کریم را طی کنند، اما این کمبودها هرگز مانع از حضور پرشور و عاشقانه آنان نشد.

محمدزاده در ادامه به روند شکل‌گیری هسته اولیه نماز جمعه در بهارستان پرداخت و افزود: با گذشت زمان و پیگیری‌های مستمر، ضرورت تاسیس یک پایگاه مستقل احساس شد. در ابتدا، نماز جمعه به مدت 10 الی 12 سال در مسجد حضرت جوادالائمه (ع) اقامه می‌شد. در آن برهه، خیرین و بزرگانی همچون «حاج آقا صف» با نیت‌های خالصانه پای کار آمدند و پایه‌های احداث مصلای کنونی را بنا نهادند، در این مسیر مردم نیز که همواره یار و یاور اسلام بوده‌اند، با تمام توان به میدان آمدند و یاری‌رسان ما شدند.

عضو قدیمی ستاد اقامه نماز جمعه شهرستان بهارستان با بغضی آکنده از دلتنگی، از یاران سفرکرده خود در این 28 سال یاد کرد و گفت: در طول این سال‌ها، خادمان مخلص بسیاری در این مسیر گام برداشتند که امروز جای خالی آن‌ها به شدت در صفوف نماز احساس می‌شود. در این میان، مرحوم «هلالی» به معنای واقعی کلمه یک مرد خدا بود، شخصیتی که هم شعارگوی نماز جمعه بود و هم با تمام وجود در تمامی امور اجرایی مشارکت داشت و فقدان ایشان بر اثر بیماری، اندوه بزرگی برای مجموعه ما رقم زد.

وی با تاکید بر اینکه هدف خادمان تنها جلب رضایت الهی است، تصریح کرد: امروز نیز جوانان و عزیزانی چون آقای اکرام پرچم خدمت را برافراشته نگه داشته‌اند. رسالت اصلی ما تنها خدمت صادقانه به مردم و خداوند متعال است و هرگز به دنبال مقام و منصب دنیوی نبوده‌ایم. باز بودن درهای مصلی و گره‌گشایی از کار مردم، بزرگ‌ترین افتخار ما محسوب می‌شود و معتقدیم به عنوان خادم هرچه در این مسیر به مردم نیکی کنیم، باز هم ادای دین نکرده‌ایم.

محمدزاده با اشاره به تماشای رشد و بالندگی نسل‌های مختلف در فضای مصلی، بیان کرد: یکی از زیباترین و احساسی‌ترین تصاویری که در این سال‌ها در ذهن من حک شده، دیدن کودکانی است که روزی دست در دست پدران خود به نماز جمعه می‌آمدند و امروز در قامت مردانی رشید، دست فرزندانشان را می‌گیرند و به این مکان مقدس می‌آورند. ما در آن روزها با اهدای گل و شکلات تلاش می‌کردیم شیرینی حضور در مسجد را در کام این کودکان ماندگار کنیم.

این خادم باسابقه بر لزوم توجه ویژه به قشر جوان و نوجوان تاکید کرد و ادامه داد: پایگاه‌های بسیج و مساجد باید کانون جذب نسل جدید باشند. ما وظیفه داریم با ایجاد فضاهای بانشاط همچون مهدکودک در داخل مصلی، کودکان را با محیط‌های مذهبی مأنوس کنیم. اگر نتوانیم نسل جدید را با روی گشاده به سمت این سنگرها هدایت کنیم، بدون شک آن‌ها را از دست خواهیم داد و این مسئله مراقبت ویژه‌ای می‌طلبد تا خاطره‌ای خوش از مصلی در ذهن کودک ثبت شود.

وی رمز ماندگاری و خستگی‌ناپذیری خود در طول غریب به سه دهه خدمت را برخورداری از روحیه بسیجی دانست و ابراز کرد: مسجد و مصلی یک سنگر است و ما رسالت داریم تحت هر شرایطی این سنگر را حفظ کنیم. در قاموس یک بسیجی و خادم واقعی، واژه خستگی معنایی ندارد. ما خود را سرباز این خط مقدم می‌دانیم و بدون هیچ چشم‌داشتی تا پای جان در این مسیر استوار خواهیم ماند.

محمدزاده در قالب یک وصیت معنوی و پدرانه به جوانانی که تازه در مسیر خدمت به نماز جمعه گام نهاده‌اند، توصیه کرد: مهم‌ترین و کلیدی‌ترین اصل در این عرصه، برخورداری از حُسن خلق و رفتار نیکو با مردم است. ما باید دست جوانان را بگیریم، به آن‌ها بها دهیم و با اخلاق حسنه‌ آنان را به حضور در فعالیت‌های مذهبی دعوت کنیم تا این پرچم همواره در اهتزاز بماند و مسیر خدمت متوقف نشود.