به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم: موشه ایلاد در یادداشتی که در وب‌سایت کانال 12 تلویزیون رژیم صهیونیستی منتشر شد، اعلام کرد که تاریخ روابط این رژیم و ایالات متحده نشان می‌دهد که تمامی رؤسای جمهور آمریکا نسبت به اسرائیل متعهد بوده‌اند، از این رو باید بین منطق و گفتمان برنامه‌های انتخاباتی و منطق مسئولیت‌‌هایی که دولت‌های آمریکا در پیش می‌گیرند تفاوت قایل شد.

به اعتقاد این کارشناس صهیونیست بر خلاف برخی از اظهارات و تحلیل‌‌هایی که حتی در اسرائیل وجود دارد، حتی اگر جی دی ونس هم با آن همه مواضع و اظهارات خود در مورد اسرائیل، رئیس جمهور آمریکا شود، باز هم او همان خط مشی را در پیش خواهد گرفت که رؤسای جمهور قبلی در پیش گرفته بودند.

او تاکید کرد: طی سال‌های اخیر ما شاهد رویکرد روز افزونی در ایالات متحده برای کاهش هزینه کرد به نفع متحدان با هدف اختصاص این مبالغ برای حل مشکلات داخلی بوده‌ایم.

به گفته کانال 12 تلویزیون رژیم صهیونیستی، طیفی از افکار عمومی در وهله اول به رژیم اسرائیل صرفا به عنوان یکی از متحدان آمریکا نگاه می‌کنند اما با نگاهی به تاریخ روابط بین تل‌آویو و ایالات متحده امری خلاف آن را نشان می‌دهد.

تحلیل‌گر این رسانه عبری زبان در این رابطه گفت: همواره رؤسایی به کاخ سفید راه یافته‌اند که ساختار نظامی اسرائیل را در صدر اولویت‌های خود قرار نداده‌اند و حتی برخی از آن‌ها مواضعی محتاطانه در قبال آن داشته‌اند. اما هنگامی که از ارزیابی‌های پنتاگون و رایزنی‌های شورای امنیت ملی آمریکا مطلع شدند، نگاهشان تغییر کرد. آن‌ها دریافتند که اسرائیل یک بارِ اضافی نیست، بلکه یکی از مهم‌ترین دارایی‌های راهبردی برای ایالات متحده محسوب می‌شود.

نویسنده اعتراف کرد: این یک دگرگونی ‌‌ایدئولوژیک نیست، بلکه تغییری از منطق کارزار‌های انتخاباتی به منطق مسئولیت حکومتی است.

نامزد ریاست‌جمهوری با رای‌دهندگان سخن می‌گوید، در حالی که از رئیس‌جمهورِ مستقر خواسته می‌شود پراکندگی نیروهای آمریکایی در جهان، تهدیدات پیش‌روی آن‌ها و توازن قدرت میان ابرقدرت‌ها را بررسی کند. از این منظر، ساختار نظامی اسرائیل یک نماد سیاسی محسوب نمی‌شود، بلکه شریک امنیتی با ارزش و بالفعلی برای ایالات متحده به شمار می رود.

از اینرو مقام‌های ارشد امنیتی آمریکا بارها و بارها بر این نقطه تأکید می‌کنند. ژنرال چارلز براون، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، اشاره کرده است که اطلاعات جاسوسی اسرائیل جان سربازان آمریکایی را در خاورمیانه نجات می‌دهد؛ ژنرال دیوید پترائوس نیز اسرائیل را قابل اعتمادترین و کارآمدترین شریک نظامی ایالات متحده در منطقه توصیف کرده و توضیح داده است که توانایی آن برای اقدام مستقل علیه کشورهای متخاصم، بار مسئولیت را از دوش ارتش آمریکا می‌کاهد.

پیش‌تر نیز ژنرال جورج کیگان سهم امنیتی رژیم صهیونیستی برای ایالات متحده را ده‌ها میلیارد دلار برآورد کرده بود.

نویسنده مقاله در بخش دیگری از آن در این رابطه آورده است: این همان اشتباه کسانی است که معتقدند اتحاد میان دو طرف اساساً بر پایه همدردی عمومی، همگرایی ارزش‌ها یا نفوذ جامعه یهودی استوار است. درست است که همه این عوامل وجود دارند، اما توضیح نمی‌دهند که چگونه این اتحاد برای بیش از هفت دهه، در زمان رؤسای جمهور جمهوری‌خواه و دموکرات به یک اندازه و با وجود اختلافات شدید، دوام آورده است. سیاست خارجی هر ابرقدرتی پیش از هر چیز بر اساس منافع تعیین می‌شود. اگر اسرائیل از خدمت به منافع آمریکا دست برمی‌داشت، هیچ میزان از همدردی عمومی برای حفظ عمق این رابطه کافی نبود.

در این گزارش آمده است: دونالد ترامپ نیز شکاف میان گفتار و واقعیت را مجسم می‌کند. او در آغاز کارزار انتخاباتی سال 2016، خود را فردی «بی‌طرف» در مناقشه اسرائیل و فلسطین معرفی کرد، اما به عنوان رئیس‌جمهور، قدس (بیت المقدس اشغالی) را به عنوان پایتخت اسرائیل به رسمیت شناخت، سفارت را به آنجا منتقل کرد، حاکمیت اسرائیل بر بلندی‌های جولان را به رسمیت شناخت و توافق‌نامه‌های ابراهیم را ارتقا داد. ممکن است کسی با این سیاست مخالف باشد، اما نادیده گرفتن این واقعیت دشوار است که او پس از مطلع شدن از تمامی ملاحظات استراتژیک، تعمیق این اتحاد را برگزید.

این گزارش تاکید می‌کند: حتی باراک اوباما که به دلیل روابط متشنجش با دولت نتانیاهو و مخالفتش با سیاست شهرک‌سازی، به عنوان منتقد اسرائیل شناخته می‌شد، بزرگ‌ترین توافق‌نامه کمک‌های امنیتی تاریخ میان دو طرف را به ارزش 38 میلیارد دلار در طول 10 سال امضا کرد. با این کار، او عملاً ارزیابی ساختار نظامی مبنی بر اینکه اسرائیل یک سرمایه‌گذاری استراتژیک است و نه باری بر دوش بودجه را پذیرفت.

پژوهش‌های آمریکایی نیز این نتیجه‌گیری را تأیید می‌کنند. اندیشکده‌های برجسته از جمله موسسه رند، مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی، پژوهشگاه کنگره و پژوهشکده واشنطن بارها به سهم اسرائیل در زمینه‌های اطلاعاتی، نوآوری تکنولوژیک، دفاع موشکی، مبارزه با تروریسم و بازدارندگی در برابر ایران و محور همراه آن اشاره کرده‌اند.

بنا بر این گزارش، سامانه‌هایی مانند پیکان (آرو)، گنبد آهنین و عصای سحرآمیز با همکاری ایالات متحده توسعه یافته‌اند، اما تجربه عملیاتی اسرائیل نیز به ارتقای توانمندی‌های آمریکا و استخراج درس‌هایی برای ارتش آمریکا کمک کرده است.

کانال 12 تلویزیون رژیم صهیونیستی در ادامه هم تاکید کرد: جو بایدن که در آن زمان سناتوری خود این مفهوم را پیش‌تر در سال 1986 به خوبی فرمول‌بندی کرد؛ جایی که گفت: «اگر اسرائیل وجود نداشت، ایالات متحده باید برای حفاظت از منافع خود در منطقه، یک اسرائیل اختراع می‌کرد».

بنا بر این گزارش، در نهایت، اتحاد میان اسرائیل و ایالات متحده اساساً بر منافع مشترک استوار است، نه صرفاً همدردی یا تعهد اخلاقی. به همین دلیل، این اتحاد در برابر تغییر دولت‌ها، بحران‌های منطقه‌ای، اختلافات سیاسی و دگرگونی‌های عمیق در نظام بین‌الملل پایدار مانده است.

حتی اگر صداهای انزواطلبانه در آینده شدت گیرد، احتمالاً مواجهه با واقعیت استراتژیک بار دیگر به همان نتیجه‌ای منجر خواهد شد که تقریباً همه پیشینیان آن‌ها در کاخ سفید به آن دست یافتند: اسرائیل صرفاً یک متحد برای ایالات متحده نیست، بلکه عنصری اساسی در استراتژی آمریکا در خاورمیانه است.

انتهای پیام/