به گزارش خبرگزاری تسنیم از الیگودرز، داستان گازرسانی در الیگودرز، روایتی است که بیش از 15 سال در میان مصوبه‌ها، کلنگ‌زنی‌ها، افتتاح‌های مرحله‌ای و وعده تکمیل شبکه روستایی ادامه پیدا کرده‌است.

نخستین مراحل اجرایی این پروژه به سال 1389 بازمی‌گردد که عملیات گازرسانی به چند روستای بزرگ الیگودرز آغاز شد و مسئولان وقت از آغاز ورود شبکه گاز به مناطق روستایی خبر دادند.

دو سال بعد، در سال 1391، پروژه دیگری با اجرای بیش از 22 کیلومتر شبکه انتقال و احداث ایستگاه‌های تقلیل فشار برای روستاهای شریف‌آباد، عباس‌آباد، گوره چی و شاپورآباد  کلید خورد.

در همان سال‌ها، مسئولان محلی بارها اعلام کردند که اولویت گازرسانی با روستاهای پرجمعیت است و به‌تدریج سایر مناطق نیز به شبکه متصل خواهند شد.

سال 1398 دولت عملیات گازرسانی به شول‌آباد و 43 روستای مجاور را آغاز کرد که از آن به‌عنوان سخت‌ترین مسیر گازرسانی لرستان یاد شد. اما همه مناطق با یک سرعت پیش نرفتند.

هرچه پروژه‌ها به‌سمت ارتفاعات و مناطق کوهستانی حرکت کردند، هزینه اجرا افزایش یافت، زمان‌بندی‌ها طولانی‌تر شد و برخی مناطق، از جمله بخش زلقی، همچنان در انتظار رسیدن شبکه سراسری باقی ماندند.

اکنون، پس از سال‌ها اجرای مرحله‌ای طرح‌های مختلف، پروژه گازرسانی بخش ذلقی به نقطه‌ای رسیده که بخش عمده عملیات اجرایی آن انجام شده‌است.

بر اساس آخرین آمار، از مجموع 22 کیلومتر شبکه انتقال پیش‌بینی‌شده، 21 کیلومتر اجرا شده و تنها بخش پایانی از پروژه گازرسانی باقی مانده است.

به‌گفته حمیدرضا گودرزی، نماینده مردم الیگودرز در مجلس، گازرسانی به ذلقی و برخی روستاهای این منطقه یکی از مطالبات دیرینه مردم است و با پیگیری‌های انجام‌شده، اکنون پروژه در آستانه تکمیل قرار دارد.

او ابراز امیدواری کرده که با همکاری شرکت گاز، عملیات باقی‌مانده پیش از آغاز فصل سرما به پایان برسد تا خانوارهای منطقه زمستان امسال از گاز طبیعی بهره‌مند شوند.

به گفته نماینده الیگودرز، تاکنون حدود 85 میلیارد تومان برای اجرای این پروژه هزینه شده که صرف احداث خطوط انتقال، توسعه شبکه و آماده‌سازی زیرساخت‌های لازم برای اتصال روستاهای هدف به شبکه سراسری گاز شده‌است.

با وجود آن‌که امروز پروژه گازرسانی ذلقی به آخرین کیلومترهای خود رسیده، مرور تاریخچه آن نشان می‌دهد توسعه زیرساخت در این بخش با سرعتی متفاوت از بسیاری از مناطق دیگر لرستان پیش رفته است.

نتیجه این روند آن بود که ساکنان منطقه، سال‌های متوالی زمستان را با همان شیوه‌های سنتی تأمین سوخت پشت‌سر گذاشتند؛ درحالی‌که در بسیاری از روستاهای دیگر، شبکه گاز به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شده بود.

انتهای پیام/ 644/.