به گزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، شبستان امامزاده سیدحمزه تبریز، دیشب نه تنها میزبان کلمات و وزن‌ها بود، که میعادگاه اشک و خاطره‌ای شد که جای خالی «رهبر شهید» در آن بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شد. دومین کنگره سراسری شعر و مرثیه حضرت رقیه(س) با عنوان «ریحانه‌الحسین» در حالی برگزار شد که نام آن «رهبر ادبی‌دوست»، پیوندی ناگسستنی با این محفل داشت؛ مردی که ذوق سرشارش همواره ملجأ شاعران آیینی بود و امشب تنها در خاطره‌ها و غزل‌های سوگواران حضور داشت.

وقتی شعر، آینه رنج‌های کوچک بزرگ می‌شود

هنوز مراسم آغاز نشده بود که نگاه حاضران، گویی در جستجوی چهره‌های غایبی بود که سال گذشته در همین فضا، رونق‌بخش محفل بودند. سکوت لحظات آغازین، سنگین و پرمعنا بود. «بلال کمالی» نخستین شاعری بود که تریبون را با شور سال‌های دور در دست گرفت و مرثیه‌ای ترکی در وصف دختری خواند که کودکی‌اش در میان آتش و اسارت، حماسه‌ای ابدی شد.

در ادامه، «نادر سالک»، «محمد رسولی» و «علی حنیفه» با اشعاری که گویی از جان متأثر از تاریخ برآمده بود، فضای مجلس را به خرابه شام پیوند زدند. ابیات رسولی در سوگ رهبر شهید، بغض کهنه را در گلوها شکست و احمد بابایی با روضه‌ای مکتوب در قالب شعر، وقتی از آغوش سر بریده امام حسین(ع) توسط دختر سه‌ساله گفت، سکوت شبستان را به طوفان اشک مبدل کرد.

روایت عاشورا؛ از خرابه شام تا جنگ شناختی امروز

حجت‌الاسلام سیدکاظم زعفرانچیلر، عضو شورای اسلامی شهر تبریز، در جایگاه میزبان، نگاهی عمیق‌تر به واقعه انداخت: حضرت رقیه(س) تنها یک نام نیست؛ او وجدان بیدار بشریت است. از خرابه شام تا غزه و یمن، نام او فریاد کودکان مظلومی است که با صدای انفجار از خواب می‌پرند. او شعر اهل‌بیت(ع) را نه یک هنر صرف، که رسالتی برای حفظ حافظه شیعه دانست.

در بخش تخصصی این کنگره، احمد بابایی با نگاهی آسیب‌شناسانه تأکید کرد: امروز درگیر جنگ روایت‌ها هستیم و شاعران آیینی در خط مقدم این نبردند. وی با اشاره به جایگاه حضرت زینب(س) به عنوان پرچمدار روایت عاشورا، تصریح کرد: تبریز، همواره پیشگام جریان‌های فرهنگی تشیع بوده و برگزاری چنین کنگره‌هایی، بستر هم‌افزایی برای پاسداری از هویت دینی در عصر گذار است.

تبریز؛ پایگاه اصیل شعر مرثیه

نادر سالک نیز در حاشیه این رویداد، با یادکردن از بزرگان ادبیات آذربایجان همچون استاد عابد و نیر تبریزی، تبریز را «پایتخت شعر مرثیه» خواند و گفت: این جریان در تبریز، نه یک فعالیت فرمایشی، که جوششی مردمی و برخاسته از دل‌های عاشق است. او از نهادهای فرهنگی خواست تا با ایجاد زیرساخت‌های آموزشی، از این ظرفیت عظیم ادبی پاسداری کنند.

پایان‌بخش این مراسم که به همت سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری تبریز و با همراهی شورای اسلامی شهر برگزار شد، طنین نوای حاج بهرام عراقی‌زاده و حاج مهدی قربانی بود. وقتی آخرین کلمات مرثیه در فضای شبستان پیچید، بسیاری بر جای خود مانده بودند؛ گویی کسی نمی‌خواست از آن فضای معنوی دل بکند.

دومین کنگره «ریحانه‌الحسین»، بیش از آنکه یک رویداد ادبی باشد، گواهی بود بر اینکه پس از قرن‌ها، نام دختر کربلا همچنان زبان گویای مظلومیت و رساترین واژه برای روایت حقیقت است؛ حقیقتی که تا ابد در قلب تبریز، جاری و ساری خواهد ماند.

انتهای پیام/