به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرم‌آباد، نقشه سدهای لرستان در میانه تابستان امسال، تصویری متفاوت از آن چیزی را روایت می‌کند که طی چند سال گذشته در گزارش‌های رسمی منابع آب دیده می‌شد.

این وضعیت هم‌زمان با افت ذخایر، کاهش آورد رودخانه‌ها، عقب‌نشینی تراز مخازن و خشک‌سالی‌های پیاپی، سدهای لرستان را به یکی از کانون‌های اصلی بحران آب در زاگرس تبدیل کرده بود. اکنون اما تازه‌ترین آمار شرکت آب منطقه‌ای از تغییر نسبی این روند خبر می‌دهد.

آمار و جزئیات تازه‌ای که علیرضا کاکاوند، مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای لرستان، در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم تشریح کرده، نشان می‌دهد اگرچه شرایط مخازن در نقاط مختلف یکسان نیست، اما مجموع ذخایر آب نسبت به سال گذشته افزایش یافته و هیچ‌یک از سدها در وضعیت بحرانی قرار ندارند.

به‌گفته او  در  27 تیر 1405 مجموع حجم آب ذخیره‌شده در مخازن لرستان اکنون به 88.17 میلیون مترمکعب رسیده که در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته 58 درصد افزایش را نشان می‌دهد.

اما آنچه در دل این آمار بیش از هر چیز جلب توجه می‌کند، تفاوت چشمگیر وضعیت مخازن است. بررسی درصد پرشدگی سدها نشان می‌دهد نقشه آبی لرستان، نقشه‌ای یکنواخت نیست.

سد تاج‌امیر با 93 درصد پرشدگی و سد تنگ هاله با 89 درصد، اکنون در بهترین وضعیت ذخیره قرار دارند و بخش عمده ظرفیت خود را حفظ کرده‌اند. سد کزنار نیز با 76 درصد و سد ایوشان با 64 درصد در زمره مخازن نسبتاً پر قرار گرفته‌اند.

در نقطه مقابل، سد مروک با وجود آن‌که بزرگ‌ترین مخزن لرستان محسوب می‌شود، تنها 13 درصد ظرفیت خود را در اختیار دارد و همچنان کم‌آب‌ترین سد است. سد حوضیان نیز با 15 درصد پرشدگی، فاصله زیادی تا شرایط مطلوب دارد.

در میانه این طیف، خان‌آباد با 48 درصد و کمندان با 63 درصد قرار گرفته‌اند که نشان می‌دهد بارش‌های امسال اگرچه مجموع ذخایر را افزایش داده، اما همه حوضه‌های آبریز را به یک اندازه تغذیه نکرده‌است.

افزایش 58 درصدی حجم ذخایر، اگرچه به‌معنای بازگشت کامل مخازن به شرایط مطلوب نیست، اما روند چندساله افت پیوسته ذخایر را متوقف کرده و بخشی از کسری آب مخازن را جبران کرده است.

همزمان پرسش‌هایی درباره احتمال جیره‌بندی آب نیز مطرح شده‌است. مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای لرستان توضیح می‌دهد که تصمیم‌گیری درباره محدودیت یا جیره‌بندی آب شرب، در حوزه وظایف شرکت آب‌وفاضلاب قرار دارد و وضعیت سدها تنها یکی از شاخص‌هایی است که در این تصمیم مورد توجه قرار می‌گیرد.

در روزهایی که دمای هوا در بسیاری از مناطق از مرزهای معمول تابستان عبور کرده، موضوع تبخیر نیز دوباره به یکی از مباحث مهم مدیریت منابع آب تبدیل شده‌است.

کاکاوند می‌گوید برخلاف تصور عمومی، نمی‌توان برای میزان آب از دست‌رفته بر اثر تبخیر یک عدد مشخص اعلام کرد؛ زیرا حجم تبخیر به عوامل متعددی از جمله دمای هوا، شدت تابش خورشید، سرعت باد، رطوبت نسبی، عمق آب، وسعت سطح دریاچه سد و حتی فصل سال وابسته است و هر مخزن رفتار متفاوتی در برابر این عوامل دارد.

او تأکید می‌کند در حال حاضر برنامه‌ای برای اجرای طرح‌های کاهش تبخیر در سدهای لرستان وجود ندارد، زیرا فناوری‌های موجود هزینه بسیار بالایی دارند و اجرای آن‌ها از نظر اقتصادی مقرون‌به‌صرفه نیست.

تصویر امروز سدهای لرستان، اگرچه نسبت به سال گذشته امیدوارکننده‌تر به نظر می‌رسد، اما همچنان یادآور این واقعیت است که امنیت آبی تنها با افزایش بارش تضمین نمی‌شود.

انتهای پیام/644/.