به گزارش گروه امام و رهبری خبرگزاری تسنیم، زیست پربار و الهام‌بخش رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای(ره) سرشار از لحظه‌ها و رخدادهای ژرف و شگرفی است که تأمل در آنها انسان را به معرفت تازه‌ای درباره آن حکیم شهید، رهنمون می‌سازد، در این راستا بازخوانی خاطره‌ها و تاریخ شفاهی زندگی امام شهید امّت، حائز نقش و اهمیت بسزایی است.

شهید خامنه‌ای (ره) در بخشی از خاطرات خود، روایتی از کتاب‌هایی که در دوران طلبگی تدریس می‌کردند، ارائه ساخته و در این‌باره می‌فرمایند: «بنده هم در ادبیات، تفسیر، هم فقه و هم اصول تدریس داشتم. تدریس ادبیات را از اوان طلبگی شروع کردم، یعنی از اولین سال‌های طلبگی من تدریس را شروع کردم و اگر در نویسندگی سابقه کمی دارم، در تدریس سابقه‌ام خیلی زیاد است. اول طلبگی تدریس کردم. شاید گفته باشم این را هنگامی که تازه از دبستان خارج شده بودم، برای دو نفر از روضه‌خوان‌های مشهد جامع‌المقدمات تدریس می‌کردم. بعد از آن هم چه آن وقتی که ادبیات می‌خواندم و چه وقتی وارد حوزه شده بودم، مقدمات را درس می‌دادم.»

رهبر شهید انقلاب اسلامی در ادامه به کتاب‌های متنوعی که در دوران طلبگی تدریس می‌کردند، اشاره فرموده و در این‌باره می‌گویند: «از کتاب‌هایی که درس می‌دادم، کتب متعدد جامع‌المقدمات بود: سیوطی، مغنی، مطول، جواهرالبلاغه تدریس می‌کردم. کتاب اصول سیدالنقی حیدری از شاگردان آقای [سیدابوالقاسم] خوئی را که به جای معالم ارائه شده بود، در مشهد تدریس می‌کردم. در قم هم همین‌ها را درس گفتم. پس از بازگشت به مشهد، رسائل، مکاسب و کفایه را نیز در دوره‌های متعدد و سال‌های متوالی از سال 43 تا 56 تدریس کردم. از سال 54 که تبعید شدم، دیگر درس و بحثی وجود نداشت. در مشهد درس مکاسب من مثلا 100 نفر، 120 نفر طلبه حضور پیدا می‌کردند.»

انتهای پیام/