خبرگزاری تسنیم: گروه فرهنگی؛ فاطمه مراد زاده:  رژیم اشغالگر صهیون پس از کشتار و نسل‌کشی بزرگی که در سه سال اخیر در باریکه غزه به‌راه انداخت، به‌شدت میان مردم آزاده جهان به‌ویژه جوانان و دانشگاهیان و اهل علم و تفکر منفور شد و بنیان‌ وجود نامشروعش سست و متزلزل شد.

این نفرت جهانی که به دادگاه لاهه (دیوان دادگستری بین‌المللی) هم کشیده شد، بی‌شک می‌تواند کنار ایستادگی و مبارزه مردم غزه و فلسطین، به فروپاشی خانه سست و عنکبوتی اسرائیل غاصب منجر شود و شیب این سقوط و فروپاشی را افزایش بدهد.

ـ اما از آنجا که عمر رژیم اشغالگر همچون زالو به وجود برخی حامیان، و حمایت مادی و معنوی و تسلیحاتی آنها وابسته است ـ کمااینکه تاکنون این‌گونه بوده است ـ صهیونیسم جهانی به‌دنبال آن است در شرایط دشوار امروز که چشمان جهان به‌روی جنایاتش باز شده است، به هر دستاویزی برای نجات از نابودی چنگ بیندازد و حامیان جدیدی برای مکیدن اعتبار آنها به‌نفع خود پیدا کند، و در این میان چه دستاویزی بهتر از میدان جذاب و پرهیاهو و پرطرفدار فوتبال و چه منبع تغذیه و حامی جدیدی مناسب‌تر از دولت و حکومتی مثل دولت جدید آرژانتین، که خوی جنایتکارانه و اعمال سبُعانه رژیم اشغالگر را تأیید و تمجید کند و به‌رسمیت بشناسد و زیر پیمان  تجاوزکارانه‌ای چون پیمان ابراهیم را‌ مهر و امضا بزند... .

ـ این همه دلیلی است که باعث شده است در یک هفته اخیر، رؤسای رژیم اشغالگر از نتانیاهو گرفته تا اسموتریچ و بن‌گویر، چون زالوی خونخوار و منفعت‌طلب، پشت تیم ملی فوتبال آرژانتین درآیند و در رسانه‌های مجازی و غیرمجازی حمایت خود را از تیم  ملی آرژانتین که به فینال رسیده است، ‌اعلام کنند، و چپ و راست با رئیس‌جمهور و سفیر آرژانتین در سرزمین‌های اشغالی و لباس بازیکنان تیم ملی فوتبال این کشور، عکس و فیلم یادگاری بگیرند و لبخند بزنند.

ـ واقعیت تلخ دیگر این‌که؛ جام جهانی باوجود ادعای رؤسای فعلی و سابق آن مبنی بر غیرسیاسی بودن و تمرکز بر اهداف صلح و دوستی میان کشورها و فرهنگ‌ها و نژادهای مختلف، در طول عمر حدوداً یکصدساله خود، سرشار از متن و فرامتن‌ها و حواشی سیاسی بوده و هست، مثل همین جام جهانی اخیر که در آمریکا در حال برگزاری بوده است و با عملکردهای خودسرانه مقامات آمریکا علیه کشورها و تیم‌های ره‌یافته به جام، جامه‌ای کاملاً سیاسی به تن کرده است.

گذشته از سیاسی‌بودن کلّیت جام جهانی، ‌برخی بازی‌ها نیز به‌دلیل تاریخچه کشورهای رودررو در میدان، از حواشی سیاسی برخوردار بوده است، مثل بازی آرژانتین و انگلستان در مرحله نیمه‌نهایی که چند شب پیش با پیروزی آرژانتین به پایان رسید و به‌دنبال آن فضای مجازی پر شد از محتواهایی نظیر اینکه 20 سال پیش دست خدا و امسال پای خدا آرژانتین را به پیروزی رساند. دخالت‌دادن آشکار خدا به‌عنوان یک حامی بزرگ برای آرژانتینی‌ها، به‌نوعی اشاره دارد به مظلومیت آنها مقابل استعمار انگلستان، که در جنگ فالکلند در سال 1982 جزایر فالکلند یا مالویناس را از چنگ آرژانتین درآورد. بازیکنان تیم ملی آرژانتین در جام جهانی 1986 نیز در حالی مقابل تیم انگلستان حاضر شدند که کینه آن جنگ روی دلهایشان سنگینی می‌کرد،‌ و شاید همان سنگینی، قوتی شد در پاها و اراده‌شان تا نتیجه بازی را 2 بر 1 به‌نفع خود به پایان برسانند.

ـ درنهایت این‌که؛ باوجود جام جهانیِ به‌شدت سیاسی 2026 و بازی‌های سیاست‌زده و پرتنشی چون بازی انگلستان و آرژانتین، شاید بتوان بازی امشب، یکشنبه‌شب، فینال جام جهانی بین اسپانیا و آرژانتین را سیاسی‌ترین بازی طول تاریخ جام جهانی عنوان کرد،

بازی میان دو کشوری که ظاهراً در دو جبهه کاملاً مخالف ایستاده‌اند، به این معنا که اگر جهان را به دو جبهه تقسیم کنیم؛ جبهه‌ای موافق و حامی فلسطین و جبهه‌ای موافق و همسو با رژیم اشغالگر صهیونیستی، می‌توان گفت که اسپانیا در جبهه موافق فلسطین و آرژانتین در جبهه مخالف ایستاده است،

این را نه ما، که شواهد و ظواهر و وقایع رخ‌داده می‌گویند؛ مثل آنچه از اسپانیا شاهدش بوده‌ایم و مردم و نمایندگان و رؤسای آن کشور به‌ویژه پدرو سانچز؛ نخست‌وزیرش در طول سال‌های اخیر به‌شدت حامی فلسطین و غزه بوده‌اند و جنایات رژیم اشغالگر را محکوم و ارسال اسلحه از آسمان و بنادر خود به آن را ممنوع کرده‌اند، یا آنجا که لامین یامال؛ بازیکن جوان و محبوب اسپانیایی در جشن و رژه قهرمانی تیمش پرچم فلسطین را در دست گرفت و جلوی چشم جهان به اهتزاز درآورد و با این کار عملاً به تمام طرفدارانش در جهان گوشزد کرد که همچون دیگر مردم اسپانیا حامی مردم غزه و فلسطین و مخالف نسل‌کشی در سرزمین‌های اشغالی است.

درمقابل در آرژانتین هم شواهد گویای همراهی این کشور با رژیم اشغالگر و ایستادن آن در جبهه مخالف فلسطین و حامیان فلسطین است، از دیدار لیونل مسی؛ کاپیتان تیم آرژانتین با دونالد ترامپ در کاخ سفید در زمستان سال گذشته و ششمین روز از جنگ ایران و آمریکا گرفته (که گفته می‌شود سخنان ترامپ علیه ایران با تشویق مسی همراه بوده است)، تا حمایت آشکار خاویر میلی؛ رئیس‌جمهور آرژانتین از رژیم اشغالگر و جنایات بی‌حدواندازه‌اش؛ حمایت از نسل‌کشی در غزه، حمایت از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، تصمیم برای انتقال سفارت آرژانتین به قدس اشغالی و...، و در این میان دل‌وقلوه‌های بسیاری که میان نتانیاهو و خاویر میلی ردو‌بدل شده و می‌شود و هریک دیگری را دوست جانی خود خطاب می‌کند.

چسبیدن رؤسای رژیم اشغالگر به تیم ملی آرژانتین حتی باعث شده است ساکنان صهیونی سرزمین‌های اشغالی در طول بازی‌های آرژانتین مقابل حریفانش، لباس سفیدآبی تیم فوتبال آرژانتین را به تن کنند و هواداری خود را به آن نشان بدهند.

ـ بنابر شواهد مذکور و به‌ظاهر، جبهه میان حق و باطل کاملاً عیان و روشن است و می‌توان تیم ملی اسپانیا را حامی مسلمانان و فلسطین و تیم ملی آرژانتین را حامی رژیم اشغالگر دانست.

با این حساب امشب و در حساس‌ترین و سیاسی‌ترین شب جام جهانی و فینال باشکوه آن، مردم جهان به دو دسته تقسیم می‌شوند؛ طرفداران فلسطین و طرفداران اشغالگران نسل‌کش و کودک‌خوار و کودک‌کش.

ـ اما این تمام واقعیت نیست و شاید آن چیزی است که رسانه‌ها تلاش کردند نشان‌مان بدهند، این‌که دنیا دو قطب شده است؛ قطبی در جبهه فلسطین و قطبی در جبهه اشغالگران صهیون، این‌که همان اندازه که فلسطینیان در جهان طرفدار دارند، یهودیان صهیونِ اشغالگر هم پرطرفدارند، و این‌که دو جبهه برابر مقابل هم ایستاده‌اند و خدا می‌داند کدام حق و کدام باطل است، و یا این‌که پیروزی احتمالی تیم آرژانتین، یعنی پیروزی جبهه اشغالگران و طیف گسترده آنها در جهان!!

پس واقعیت چیست؟!...

واقعیت اتفاقاً همانی است که رسانه‌های جهان به‌شدت سعی در سانسور آن را دارند، اما گه‌گاهی از دستشان در می‌رود؛ مثل آن ویدئو که یک زن و شوهر فوتبال‌دوست آرژانتینی چند روز پیش در فضای خارج از ورزشگاه و پس از پیروزی آرژانتین بر انگلیس، از خود در فضای مجازی منتشر کردند و گفتند: «حرف رئیس‌جمهور ما را باور نکنید، هیچ آرژانتینی واقعی وجود ندارد که از اسرائیل حمایت کند...، زنده باد فلسطین، زنده باد فلسطین...».

و این همان واقعیت پنهان‌مانده زیر سایه و سیطره رسانه‌های صهیونیستی حاکم بر جهان است؛ این‌که هیچ آزاده‌ای در جهان چه اسپانیایی و چه آرژانتینی موافق نسل‌کشی و جنایات و تجاوزات رژیم اشغالگر صهیون در فلسطین و لبنان و... نیست.

انتهای پیام/+