به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در حالی که در طول تاریخ، گروه‌های اسماعیلی (به ویژه اسماعیلیان نزاری الموت) مواضع آشکاری در برابر استکبار و ظلم داشتند، امروزه شاهد سکوت و تعامل دوستانه رهبران اسماعیلیه با سران آمریکا و انگلستان و بی‌موضعی در قبال جنایات رژیم صهیونیستی علیه فلسطین، لبنان، غزه و حتی تجاوز به ایران اسلامی هستیم. این یادداشت با استناد به اسناد تاریخی و سیره رهبران پیشین اسماعیلی، این سکوت را نقد کرده و از منظر اسلامی و انسانی به چالش می‌کشد.

اسلام دینی است که ظلم‌ستیزی و استکبارستیزی در رأس آموزه‌های آن قرار دارد. قرآن کریم می‌فرماید: «وَ لَا تَرْکَنُوا إِلَى الَّذِینَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّکُمُ النَّارُ» (و به ستمکاران تکیه نکنید که آتش (دوزخ) شما را فرا می‌گیرد.) (هود: 113) و نیز "وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ" (تا آنجا که می‌توانید در برابر آنان نیرو و توان فراهم کنید.) (انفال: 60). پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و اهل بیت علیهم السلام همواره در برابر ستمگران و مستکبران ایستادگی کردند. امام حسین علیه‌السلام با قیام عاشورا ثابت کرد که "هیهات منا الذلة". در چنین چارچوب فکری، انتظار می‌رود که هر گروه و رهبری که خود را مسلمان و پیرو اهل بیت می‌داند، در برابر ظلم و استکبار ساکت ننشیند.

اما در مورد رهبران فرقه اسماعیلیه معاصر (آقاخان‌ها)، شاهد سکوتی هستیم که جای تأمل و نقد جدی دارد.

آنچه مشخص است در گذشته، گروه‌های اسماعیلی (مانند فدائیان اسماعیلی در دوره الموت) نه تنها سکوت نمی‌کردند، بلکه عملاً در برابر مستکبران و ظالمان قیام مسلحانه می‌کردند. قلعه الموت و دیگر دژهای اسماعیلی نماد مقاومت در برابر سلطه‌جویان بود.

اما امروز چه می‌بینیم؟

دیدارهای دوستانه با سران آمریکا و انگلستان

متأسفانه، رهبران کنونی اسماعیلیه نه تنها با سران آمریکا و انگلستان (که در رأس نظام سلطه و استکبار جهانی قرار دارند) دیدار می‌کنند، بلکه این دیدارها با گرمی و احترام انجام می‌شود. کار آقاخان چهارم با ملکه انگلیس، نخست‌وزیران این کشور و رؤسای جمهور آمریکا، نشان از نزدیکی و همکاری دارد.

آیا می‌توان بدون "رکون" (تمایل و تکیه) به ظالمان، چنین روابط نزدیکی با آن‌ها داشت؟ قرآن به صراحت می‌گوید: "وَ لَا تَرْکَنُوا إِلَى الَّذِینَ ظَلَمُوا" به کسانی که ستم کرده‌اند، تمایل نشان ندهید. آیا دیدارهای رسمی، عکس‌های یادگاری و گفتگوهای دوستانه با سران کشورهایی که سال‌هاست علیه ملت‌های مسلمان (از ویتنام و افغانستان گرفته تا عراق و فلسطین) جنایت کرده‌اند، مصداق بارز "رکون" نیست؟! آیا هزاران کودک در غزه کشته می‌شوند و رهبر اسماعیلیه همچنان مهمان ملکه انگلیس می شود؟!

 سکوت تأمل برانگیز در برابر نسل‌کشی رژیم صهیونیستی

نکته تأمل برانگیزتر، سکوت مطلق رهبران اسماعیلیه در برابر جنایات رژیم صهیونیستی است. این رژیم که قرآن از آن به عنوان "طاغوت" یاد می‌کند و سال‌هاست قدس شریف را اشغال کرده و به ملت مظلوم فلسطین ظلم می‌کند، در غزه دست به نسل‌کشی زده است. هزاران کودک و زن بی‌گناه به خاک و خون کشیده شده‌اند. لبنان بمباران می‌شود. اخیراً نیز به حریم ایران اسلامی تجاوز شده است.

اما از سوی رهبران اسماعیلیه نه یک بیانیه محکم، نه یک راهپیمایی، نه حتی یک پیام تسلیت! این سکوت به چه معناست؟ آیا خون مسلمانان برای شما ارزش ندارد؟ مگر پیامبر اسلام (ص) نفرمود: "مَنْ سَمِعَ رَجُلاً یُنَادِی یَا لَلْمُسْلِمِینَ فَلَمْ یُجِبْهُ فَلَیْسَ بِمُسْلِمٍ" (هر کس فریاد مسلمانی را بشنود و پاسخ ندهد، مسلمان نیست).

شما خود را رهبر یک جامعه بزرگ مسلمان (با پیروان در سوریه، پاکستان، هند، افغانستان و تاجیکستان) می‌دانید، اما در مقابل تجاوز رژیم صهیونیستی به مسجدالاقصی و غزه، سکوت کرده‌اید. حتی تجاوز به خاک ایران اسلامی (که یک کشور مستقل و دارای حکومت اسلامی است) پاسخی از سوی شما نداشت.

تناقض‌های استدلالی و فکری

برخی از وابستگان به دستگاه آقاخان ممکن است بگویند که "ما سیاسی نیستیم" یا "کار ما امور خیریه و بشردوستانه است" یا "نباید وارد مسائل سیاسی شویم". اما این بهانه‌ها پوچ و غیرقابل قبول است:

1. اسلام سیاسی است: اسلام دینی است که از ابتدا با حکومت و سیاست عجین بوده است. پیامبر (ص) حکومت تشکیل داد، امیرالمؤمنین خلیفه شد، امام حسین قیام کرد. چگونه می‌توان از اسلام گفت ولی از سیاست فرار کرد؟

2. سکوت در برابر ظلم، خود ظلم است: امام علی علیه‌السلام می‌فرماید: "کُونُوا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً" (با ظالم دشمن و برای مظلوم یاور باشید). همچنین تعامل با ظالم حرام است: همان طور که گفته شد، قرآن تمایل به ظالمان را نهی کرده است.

بنابراین از رهبران اسماعیلیه سؤال می‌کنیم: آیا اسلام، ظلم‌ستیزی و استکبارستیزی را فراموش کرده است یا شما فراموش کرده‌اید؟ مگر قیام امام حسین علیه‌السلام برای احیای امر به معروف و نهی از منکر نبود؟ مگر حضرت زینب سلام‌الله علیها در برابر یزید ایستاد و خطبه خواند؟ مگر فدائیان اسماعیلی الموت جان خود را در راه مبارزه با استکبار ندادند؟

انتظار می‌رود شما اقدام به این کارها کنید:
1. محکومیت فوری جنایات رژیم صهیونیستی و آمریکا در فلسطین، لبنان و غزه، ایران و...
2. اعلام همبستگی با ملت مظلوم فلسطین و ایران اسلامی.
3. قطع روابط دوستانه و دیدارهای رسمی با سران کشورهای ظالم و مستکبر.
4. بازگشت به آموزه‌های اصیل اسلامی در زمینه ظلم‌ستیزی.

انتهای‌پیام/