به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، یک روز مانده به آیین تشییع و تدفین پیکر مطهر رهبر شهید، مشهدالرضا حال و هوایی دیگر داشت؛ شهری که همیشه مأمن دل‌های شکسته بوده، این‌بار خود به صحن بزرگ عزاداری مردمی تبدیل شد که از دور و نزدیک آمده بودند تا در جوار امام رضا(ع)، شب وداع را به صبح تشییع گره بزنند.

خیابان امام رضا(ع) از نخستین ساعت های عصر امروز، دیگر تنها یک مسیر منتهی به حرم نبود؛ رودخانه‌ای از اشک، پرچم، نوحه و شعار بود؛ جمعیت عزادار، آرام اما پرصلابت، قدم به قدم تا حوالی حرم مطهر پیش می‌آمدند؛ بعضی با چفیه بر دوش، برخی با پرچم‌های سرخ در دست و بسیاری با چشم‌هایی که خستگی راه در آن پیدا بود اما دل‌شان هنوز ایستاده بود.

حرم رضوی؛ پناهگاه دل‌های داغدار

در میان جمعیت، پرچم‌هایی با مضامین حماسی و آیینی دیده می‌شد؛ نوشته‌هایی که رنگ سرخ‌شان با سیاهی لباس‌های عزاداران درآمیخته بود و فضای شهر را به تصویری از سوگ و حماسه بدل می‌کرد. صدای شعارهای مردم، گاه در همهمه جمعیت گم می‌شد و گاه یکپارچه تا گلدسته‌های حرم بالا می‌رفت؛ شعارهایی که از اندوه می‌آمد اما رنگ ایستادگی داشت.

حرم امام رضا(ع) در این شب، پناهگاه دل‌هایی بود که برای وداع آمده بودند؛ در صحن‌ها و رواق‌ها، زمزمه زیارت و اشک عزاداران به هم آمیخته بود، مادرانی که کودکان خود را در آغوش داشتند، پیرمردهایی که آرام تسبیح می‌چرخاندند، جوانانی که پرچم‌ها را بر دوش گرفته بودند و خانواده‌هایی که ساعت‌ها در مسیرهای منتهی به حرم ایستاده بودند، همه بخشی از قاب بزرگ این شب شدند.

نقش پررنگ مردم خراسان جنوبی در بدرقه ملی

در این حضور پرشور، مردم خراسان جنوبی نیز سهمی پررنگ داشتند، کاروان‌ها و گروه‌های مردمی از شهرها و روستاهای این استان، خود را به مشهد رسانده بودند تا در شب قبل از تشییع رهبرشان، در کنار دیگر عزاداران ایران، ادای احترام کنند. لهجه‌های آشنای مردم بیرجند، قاین، فردوس، نهبندان، طبس و دیگر نقاط خراسان جنوبی در میان جمعیت شنیده می‌شد؛ مردمی که با پرچم‌ها، سربندها و دل‌های داغدار آمده بودند تا بگویند در این وداع ملی، غایب نیستند.

شب هرچه جلوتر می‌رفت، خیابان امام رضا(ع) شلوغ‌تر می‌شد و موکب‌ها در گوشه و کنار مسیر، چای و آب و شربت میان عزاداران توزیع می‌کردند و صدای مداحی از بلندگوها می‌پیچید و جمعیت، گاه با سکوتی سنگین و گاه با شعارهایی حماسی و شعارهایی در محکومیت جنایت های دشمنان، لحظه‌های انتظار برای صبح تشییع را سپری می‌کرد.

از اشک تا عهد؛ روایت یک شب تاریخی

مشهد در این شب، شهری بود میان اشک و عهد؛ شهری که در سایه گنبد طلایی امام رضا(ع)، میزبان مردمی شد که آمده بودند تا پیش از طلوع روز تشییع، آخرین شب وداع را با حضوری ماندگار رقم بزنند. خیابان امام رضا(ع) تا پاسی از شب، زیر قدم‌های عزاداران بیدار می ماند؛ چرا که شهر، خود را برای صبحی آماده می‌کند که قرار است یکی از سنگین‌ترین بدرقه‌های تاریخ را به چشم ببیند.

انتهای پیام/256