به گزارش گروه حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، علی عسگری، پژوهشگر علوم اجتماعی، با شرکت در پویش هم‌نویسی «راویان عهد» همزمان با وداع تاریخ‌ساز ملت ایران با امام شهید، نوشت: نمی‌شود وقتی چیزی را باور نکرده‌ایم برایش هزینه کنیم؛ اما از 9 اسفند 1404 تا 13تیر 1405 مردم برای چیزی هزینه می‌کنند که هنوز باورشان نشده است.

نمی‌شود 37 سال بعد از نماز‌ها بگوییم «خدایا، خدایا، تاانقلاب مهدی، از نهضت خمینی، محافظت بفرما، خامنه‌ای رهبر به لطف خود نگهدار...»؛ اما ناگهان در یک سحر ببینیم که چشمان‌مان از دیدنش محروم شده باشند.

باورش سخت بود و البته بعید می‌دانم که حتی امروز با دیدن تابوتی مزین به پرچم ایران و عمامه‌ای مشکی بر روی آن، کسی باور کرده باشد که «خامنه‌ایِ رهبر»، دیگر برای مردمش دست تکان نمی‌دهد.

به دوستانم قول داده بودم تا برای‌شان از امروز بنویسم. امروز از آن روز‌هایی است که تا سالیان سال عکس‌ها، فیلم‌ها و نوشته‌هایش در تاریخ ماندگار می‌شود؛ اما با این حال از عکاس تا نویسنده، همه نگرانند. نگران آنکه چه چیز را ثبت کنند و از چه چیز بنویسند؟!

چرخش زاویه‌ها و دور و نزدیک‌شدن لنز‌ها حکایت از سرگشتگی عجیبی داشت. راه دوری نرویم، من نیز هنوز نمی‌دانم که می‌خواهم از کدام جلوه‌اش بنویسم. بنویسم که بیش از 30 سال چفیه بر دوش از مظلومان جهان حمایت کرد؟ بنویسم که خودکفایی در اقتصاد و صنعت دغدغه‌ی روز و شب‌اش بود؟ بنویسم صیانت از زبان فارسی خط قرمزش بود و از حافظ، حافظ‌شناس‌تر بود و جایگاه فردوسی را پاسداری می‌کرد؟

اجازه دهید اعتراف کنم که کوهی به وسعت خامنه‌ای شهید، نه در لنز دوربین‌ها و نه در میانه‌ی کلمه‌ها گنجانده می‌شود. خامنه‌ای شهید تنها با مرور تاریخ فهمیده می‌شود. خود او نیز ما را به مرور و عبرت از همان تاریخ دعوت کرد.

مرور حادثه‌هایی که ایران را زیر ویرانه‌‌های تجدد دفن کرده بودند و دین را روی‌ طاقچه‌ی تحجر به خاکی از غفلت آغشته بودند؛ اما خامنه‌ای شهید، میان خاک و خون غلتید و زیر آواری از تهاجم دشمن شهید شد تا بگوید پیشرفت وطن با تن‌فروشی و وطن‌فروشی حاصل نمی‌شود! پیشرفت کشور مقاومت می‌طلبد و در نهایت خونی که مهر تأیید بر مسیر باشد. همان مسیری که آغازش را مثلی لایبایع مثل یزید فریاد زد.

حالا شما بگویید، شهید خامنه‌ای را کدام کلمه نشان خواهد داد و در کدام آینه می‌توان او را جست؟ باور به فقدان امام شهید، همان میزان سخت است که شناختن و شناساندن او؛ زیرا او به مردی است به وسعت تمام تاریخ!

انتهای پیام/