خبرگزاری تسنیم ـ اسما لطف‌آبادی*؛ شهادت در تاریخ امت اسلام، همواره آغاز بیداری و تبدیل پیوندهای عاطفی به مسئولیت اجتماعی بوده است؛ همان‌گونه که خون امام حسین علیه‌السلام در کربلا آموخت حقیقت با پرداخت بالاترین بها به کمال می‌رسد. امروز، شهادت رهبر شهید ایران، تکرار این سنت و پیامی برای انسان‌های آزادی‌خواهی است که راه نجات را در ایستادگی در برابر ظلم می‌بینند. این خون، پلی است که ملت را از فضای غم به عزم و حرکت منتقل می‌کند.

با این شهادت، پیوند عاطفی مردم دچار جهشی کیفی می‌شود و در وجدان انسان‌های آزاد، بدهکاری اخلاقی ایجاد می‌شود. در این مرحله، بیداری از حالت همدلی خارج شده و به تکلیف تبدیل می‌شود؛ به‌گونه‌ای که انسان آزاد، خود را وارث هدف رهبر می‌بیند و ادامه‌ی مسیر و پشتیبانی از جبهه مقاومت را تنها راه جبران این فداکاری بزرگ می‌شمارد.

دشمن به گمان خود با ایجاد ترس از مرگ، ملت‌ها را فلج می‌کند؛ اما پذیرش شهادت بویژه توسط رهبری بصیر، مرگ را از پایانی تلخ به ابزاری برای پیروزی تبدیل کرد. این جسارت، ترس را در جامعه می‌شکند و انسان‌های آزاد را برای ایستادگی در برابر تهدیدها آماده می‌کند.

دشمن با حذف فیزیکی رهبر، گمان کرد صدای او را خاموش کرده است؛ اما در واقع او را از یک شخص به یک هدف و ایده تبدیل کرد. رهبر شهید اکنون در هر قلب بیدار متولد می‌شود و حضورش در عین غیبت، بیداری را پایدار می‌گرداند.

شهادت ایشان، شکست استراتژیک دشمن و پیروزی حقیقت است. همان‌طور که خون سیدالشهدا علیه‌السلام، اسلام را ریشه‌دار کرد، خون رهبر شهید نیز سند بیداری است. حذف فیزیکی، تائیدی بر جاودانگی هدف اوست و می‌آموزد که زنجیرهای بندگی تنها با زبان خون نابود می‌شوند. هر کس این میراث را سرمایه حرکت بداند، در رکاب بصیرت و حق استوار خواهد ماند.

*‌پژوهشگر حوزه‌ی علمیه

انتهای پیام/